Στο Βερολίνο δεν έγινε μία ακόμη γενική συνέλευση της UEFA. Από την πρωτεύουσα της Γερμανίας, εστάλη ένα… πολιτικό μήνυμα. Οι 55 εθνικές ομοσπονδίες της Ευρώπης κάθισαν στο ίδιο τραπέζι. Στο επίκεντρο βρέθηκε η FIFA και μαζί της ο Τζιάνι Ινφαντίνο. Η ευρωπαϊκή πλευρά έχει πλέον διαμορφώσει ξεκάθαρη θέση. Δεν ζητά μόνο αλλαγές στους κανόνες. Δεν ζητά μόνο μεγαλύτερη διαφάνεια. Ζητά αλλαγή ηγεσίας.
Και ταυτόχρονα παρουσιάζει συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη ημέρα της FIFA. Η συνάντηση στο Βερολίνο αποτελεί, επομένως, ένα σημαντικό βήμα στη σύγκρουση που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην UEFA και τη FIFA. Η πρώτη μεγάλη είδηση ήρθε από τον Αλεξάντερ Τσέφεριν. Ο πρόεδρος της UEFA είχε αποφασίσει να μην διεκδικήσει νέα θητεία. Οι 55 ομοσπονδίες, όμως, του ζήτησαν ομόφωνα να αλλάξει στάση. Και ο ίδιος αποδέχθηκε το αίτημα.
Ο Σλοβένος θα διεκδικήσει μία τελευταία θητεία στην προεδρία της UEFA. Η εκλογή θα πραγματοποιηθεί στο 51ο Τακτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, στην Αστάνα του Καζακστάν, στις 22 Απριλίου 2027. «Υπάρχει ακόμη σημαντική δουλειά μπροστά μας», ήταν το μήνυμα του προέδρου της UEFA. Με την απόφασή του να αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της διαμάχης που έχει ανοίξει με τη FIFA.
Ο Τσέφεριν δεν επιστρέφει απλώς για μία ακόμη θητεία. Επιστρέφει σε μία περίοδο θεσμικής σύγκρουσης. Αυτή δεν ξεκίνησε Βερολίνο. Κορυφώθηκε τους τελευταίους μήνες, με αφορμή το περιβόητο σχέδιο «FIFA Forward Enterprise». Το οποίο είχε υφανθεί από τον Ινφαντίνο και τους συνεργάτες του, με σκοπό να εξετάσει τη δημιουργία μιας εμπορικής δομής που θα διαχειριζόταν δικαιώματα και θα μπορούσε να προσελκύσει ιδιωτικά κεφάλαια. Τελείως απλοϊκά, ήθελε να πουλήσει κοψοχρονιά και σε… φίλους, δικαιώματα του Μουντιάλ. Των Μουντιάλ!
Η UEFA και οι 55 εθνικές ομοσπονδίες αντέδρασαν. Απέρριψαν την ιδέα της παραχώρησης ιδιοκτησιακών συμφερόντων σε ιδιώτες στις διοργανώσεις της FIFA. Η Ευρώπη είχε προειδοποιήσει ακόμη και για αποχή των εθνικών ομάδων από διοργανώσεις της FIFA όσο το σχέδιο παρέμενε ενεργό. Το σχέδιο τελικά εγκαταλείφθηκε. Η κρίση, όμως, δεν τελείωσε. Για την Ευρώπη το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η συγκεκριμένη πρόταση. Ήταν ο τρόπος λήψης των αποφάσεων. Και η συγκέντρωση εξουσίας γύρω από την προεδρία της FIFA.
«Χάθηκε η εμπιστοσύνη»
Αυτή είναι η βασική θέση που εξέφρασαν οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες. Στο Βερολίνο επανέλαβαν ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στη σημερινή ηγεσία της FIFA. Και ξεκαθάρισαν κάτι ακόμη. Η θεσμική μεταρρύθμιση δεν αρκεί από μόνη της. Η FIFA χρειάζεται νέα ηγεσία. Η UEFA ζητά έναν πρόεδρο που να ενώνει. Να έχει γνώση του ποδοσφαίρου. Να διαθέτει εμπειρία. Και να μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη διαφορετικών περιοχών του κόσμου.
Ο στόχος είναι σαφής. Να δημιουργηθεί ένα μοντέλο στο οποίο κανένα πρόσωπο δεν θα μπορεί να συγκεντρώνει υπερβολική εξουσία. Η ευρωπαϊκή πρόταση είναι συγκεκριμένη: «Οι αρμοδιότητες του FIFA Congress (σ.σ. ανώτατο νομοθετικό και αποφασιστικό όργανο), του Συμβούλιο της FIFA, του Προεδρείο, του προέδρου και του γενικού γραμματέα πρέπει να διαχωριστούν. Κανένα όργανο δεν θα μπορεί να παρακάμπτει τα υπόλοιπα. Το γραφείο του Συμβουλίου πρέπει να αποκτήσει σαφείς εκτελεστικές αρμοδιότητες. Το Συμβούλιο της FIFA να ενισχυθεί και να καθορίζει τη γενική κατεύθυνση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, συμμετέχοντας στη διαμόρφωση σημαντικών προτάσεων.
Οι επιτροπές να περιοριστούν και να αποκτήσουν σαφέστερο αντικείμενο. Και ο πρόεδρος να «ηγείται, όχι να διοικεί». Να προεδρεύει του Συμβουλίου. Να εκπροσωπεί τη FIFA διεθνώς. Αλλά να μην ασκεί τις καθημερινές διοικητικές λειτουργίες. Καθώς αυτός ο ρόλος θα πρέπει να ανήκει στον γενικό γραμματέα, ο οποίος θα διορίζεται και θα εποπτεύεται από το προεδρείο».
Η UEFA ζητά επίσης ισχυρότερους μηχανισμούς ελέγχου. Πιο ανεξάρτητα όργανα δεοντολογίας. Ισχυρότερες πειθαρχικές και ελεγκτικές διαδικασίες. Και προστασία αυτών των οργάνων από παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το αγωνιστικό ημερολόγιο. Καμία αλλαγή στο διεθνές αγωνιστικό καλεντάρι ή στις διοργανώσεις της FIFA δεν θα πρέπει να γίνεται μονομερώς. Θα πρέπει να απαιτείται ομοφωνία του προεδρείου του συμβουλίου. Μάλιστα, η διαδικασία που προτείνει η UEFA είναι συγκεκριμένη: Διαβούλευση, εν συνεχεία μελέτη στο Προεδρείο, Ανάλυση στο Συμβούλιο και από εκεί τελική απόφαση. Παράλληλα, συγκεκριμένος αριθμός εθνικών ομοσπονδιών θα μπορεί να απαιτεί την εισαγωγή ενός θέματος στην ατζέντα του FIFA Council.
Τα χρήματα του FIFA Forward
Η μεταρρύθμιση αφορά και τα οικονομικά. Η UEFA θέλει το FIFA Forward να αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα των ομοσπονδιών που πληρούν τις προϋποθέσεις. Η χρηματοδότηση πρέπει να γίνεται με διαφανές πλαίσιο. Και να προστατεύεται από πολιτικές παρεμβάσεις. Παράλληλα, ζητείται διαφανής πολιτική για τα αποθεματικά της FIFA. Πώς δημιουργούνται. Πώς επενδύονται. Πώς χρησιμοποιούνται. Και υπάρχει μία συγκεκριμένη οικονομική απαίτηση. Τουλάχιστον 10 εκατομμύρια δολάρια επιπλέον για κάθε εθνική ομοσπονδία, πάνω από την υφιστάμενη κατανομή του FIFA Forward. Το μήνυμα είναι επίσης σαφές: Τα χρήματα της FIFA πρέπει να χρησιμοποιούνται για το ποδόσφαιρο και όχι για προσωπικά ή εκλογικά συμφέροντα.
Η μάχη τώρα αρχίζει
Η UEFA έχει 55 εθνικές ομοσπονδίες. Δεν αρκούν για να καθορίσουν μόνες τους την προεδρική εκλογή της FIFA. Αλλά αποτελούν ένα τεράστιο μπλοκ. Το επόμενο βήμα είναι να δημιουργηθεί μία ευρύτερη συμμαχία. Στην Αφρική, στην Ασία, στη Βόρεια και Κεντρική Αμερική, στη Νότια Αμερική, στην Ωκεανία. Η μάχη θα κριθεί στις 211 εθνικές ομοσπονδίες που θα ψηφίσουν. Και ο Ινφαντίνο εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά ερείσματα.
Η Ένωση Αραβικών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών έχει ήδη εκφράσει στήριξη στον νυν πρόεδρο της FIFA. Ο ίδιος συνεχίζει τις επαφές του σε Αφρική και Ασία. Η UEFA, επομένως, δεν χρειάζεται μόνο έναν αντίπαλο για τον Ιταλό. Χρειάζεται έναν υποψήφιο που θα μπορεί να κερδίσει ψήφους και εκτός Ευρώπης. Αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι «ποιος θα αντιμετωπίσει τον Ινφαντίνο;».
Ο Τσέφεριν δεν θα είναι υποψήφιος για την προεδρία της FIFA. Έχει ήδη αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο. Έχει, όμως, μιλήσει για «πολλούς, πολλούς» πιθανούς υποψηφίους που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τον Ινφαντίνο. Ονόματα έχουν ήδη ακουστεί. Ο πρόεδρος της CONCACAF, Βίκτορ Μονταλιάνι. Ο πρόεδρος της AFC, Σέιχ Σαλμάν μπιν Ιμπραΐμ Αλ Χαλίφα. Ο Νασέρ Αλ Κελαϊφί. Κανένα από αυτά τα σενάρια, όμως, δεν έχει εξελιχθεί σε επίσημη υποψηφιότητα της ευρωπαϊκής πλευράς. Η αναζήτηση συνεχίζεται.
Το επόμενο ραντεβού
Η διαδικασία δεν τελειώνει στο Βερολίνο. Οι 55 ευρωπαϊκές ομοσπονδίες θα συναντηθούν ξανά πριν από τις 17 Νοεμβρίου 2026. Μέχρι τότε πρέπει να έχουν προχωρήσει οι συζητήσεις. Να έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο των υποψηφιοτήτων. Και να έχει διαμορφωθεί η στρατηγική της UEFA. Ο Ινφαντίνο θα επιχειρήσει να διατηρήσει τις συμμαχίες του. Η Ευρώπη θα επιχειρήσει να δημιουργήσει μία νέα. Το Βερολίνο, επομένως, δεν ήταν το τέλος. Ήταν η αρχή της οργανωμένης αντεπίθεσης.
Η UEFA δεν περιορίζεται πλέον στο να καταγγέλλει επιλογές της FIFA. Παρουσιάζει συγκεκριμένο σχέδιο. Ζητά νέο μοντέλο διακυβέρνησης. Ζητά μεγαλύτερο έλεγχο. Ζητά διαφάνεια. Και ζητά νέα ηγεσία. Ο Τσέφεριν θα παραμείνει στην UEFA για μία τελευταία θητεία. Οι 55 ομοσπονδίες του έδωσαν την εντολή. Το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι άλλο. Να βρεθεί ο άνθρωπος που θα μπορέσει να μετατρέψει την ευρωπαϊκή αμφισβήτηση σε παγκόσμια πλειοψηφία. Γιατί η μάχη με τον Ινφαντίνο δεν θα κριθεί στις δηλώσεις. Θα κριθεί στις συμμαχίες. Και τελικά στις ψήφους. Η μάχη για τη FIFA του 2027 έχει πλέον αρχίσει.
Πηγή: in.gr
