Αυστηρότερους κανόνες για τις εταιρείες διαχείρισης δανείων (servicers), αλλά χωρίς καθολική προστασία των οφειλετών, προβλέπει το νέο νομοθετικό πλαίσιο για τα κόκκινα δάνεια. Τις θετικές παρεμβάσεις, τα κενά και κυρίως τις κοινωνικές συνέπειες του ιδιωτικού χρέους ανέλυσε ο δικηγόρος και πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Βόλου, Χρήστος Στρατηγόπουλος, μιλώντας στην Έννη Λεβέντη και την εκπομπή «Ennitime is a good time» του FORMEDIA RADIO 99.8.
Επικαλούμενος στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ανέφερε ότι τα δάνεια υπό διαχείριση των servicers ανέρχονταν σε 79,6 δισ. ευρώ στο τέλος του δεύτερου τριμήνου του 2026, ενώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών έφταναν τα 6,2 δισ. ευρώ. Η ακρίβεια και το αυξημένο κόστος διαβίωσης, επισήμανε, απειλούν να δημιουργήσουν νέα γενιά οφειλετών.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην απόσυρση του άρθρου 23, έπειτα από τις αντιδράσεις των δικηγορικών συλλόγων. Η επίμαχη διάταξη θα επέτρεπε, όπως εξήγησε, την αναγκαστική εκτέλεση συμφωνιών ρύθμισης χωρίς τις αναγκαίες δικαστικές εγγυήσεις.
Για το νέο πλαίσιο αναγνώρισε ότι ενισχύει τη διαφάνεια, προβλέπει αυστηρότερες κυρώσεις και υποχρεώνει τους servicers να προτείνουν βιώσιμες ρυθμίσεις πριν από συγκεκριμένους πλειστηριασμούς. Ωστόσο, η προστασία δεν επεκτείνεται σε όλες τις περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν παλαιότερες διαδικασίες εκτέλεσης. Θετικά αξιολόγησε και το προβλεπόμενο όριο προκαταβολής 15% επί του κεφαλαίου.
Η συζήτηση επεκτάθηκε στον αντίκτυπο που έχει η διαρκής απειλή του χρέους στην ψυχική υγεία, στις οικογενειακές σχέσεις και στην εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς. Ο κ. Στρατηγόπουλος συνέδεσε την αδυναμία προστασίας της κατοικίας με τον κίνδυνο βαθύτερης στεγαστικής κρίσης, επισημαίνοντας τη σημασία της στέγης για την κοινωνική συνοχή.
«Δεν αρκεί μόνο η νομοθέτηση. Χρειάζεται πολιτική βούληση εφαρμογής», υπογράμμισε, τονίζοντας ότι η εποπτεία των servicers πρέπει να αποδειχθεί αποτελεσματική στην πράξη.
Προς τους δανειολήπτες ήταν σαφής: «Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή». Γι’ αυτό συνέστησε εξειδικευμένη νομική καθοδήγηση και εξατομικευμένη αξιολόγηση των δυνατοτήτων εξωδικαστικής ή διμερούς ρύθμισης.
«Με αυτές τις προβλέψεις που υπάρχουν να επιδιώξουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη δική τους προσωπική περίπτωση», ήταν η καταληκτική του προτροπή.
