“Πραγματοποιούμε εργαστήρια για όλους χωρίς κριτήρια”
Με σταθερό προσανατολισμό στην ελληνική και διεθνή κινηματογραφική δημιουργία, αλλά και με στόχο να διατηρήσει μια ξεχωριστή πολιτιστική ταυτότητα, συνεχίζει την πορεία του το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας, το οποίο φέτος συμπληρώνει 18 χρόνια παρουσίας.
Συνέντευξη στη Λόλα Γάτσιου από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026
Όπως επισημαίνει στην “Πολιτεία Θεσσαλών” ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, Άκυς Μητσιούλης, η διοργάνωση έχει εξελιχθεί από ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που ξεκίνησε το 2008 σε έναν διεθνή θεσμό, με διαγωνιστικά τμήματα, αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, animation, εργαστήρια και σημαντικούς καλεσμένους.
Κεντρικό στοιχείο της φετινής διοργάνωσης είναι η Ιρλανδία ως τιμώμενη χώρα, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κλιματική αλλαγή, μέσα από ειδικό διαγωνιστικό τμήμα και αφιερώματα στο περιβαλλοντικό ντοκιμαντέρ. Στο πρόγραμμα ξεχωρίζουν οι παρουσίες των Γιώργου Αυγερόπουλου και Βασίλη Λουλέ, καθώς και το αφιέρωμα στον Γιάννη Σμαραγδή, ο οποίος θα τιμηθεί μαζί με τον ηθοποιό Δημήτρη Καταλειφό. Παράλληλα, θα παρουσιαστούν ταινίες για τη γυναικεία χειραφέτηση, ενώ ειδική ενότητα θα είναι αφιερωμένη στη δημιουργία κινηματογραφικών έργων με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
Ο κ. Μητσιούλης υπογραμμίζει τη σημασία των εκπαιδευτικών δράσεων, με εργαστήρια animation, ντοκιμαντέρ και τεχνητής νοημοσύνης, ανοιχτά σε κάθε ενδιαφερόμενο. Εκτιμά ότι η Λάρισα διαθέτει κινηματογραφόφιλο κοινό και σημαντικούς δημιουργούς, ωστόσο επισημαίνει την ανάγκη να προσελκυστούν περισσότεροι νέοι στις κινηματογραφικές αίθουσες, σε μια εποχή όπου κυριαρχούν οι σύντομες ψηφιακές εικόνες και οι διαδικτυακές πλατφόρμες.
Το επόμενο βήμα, όπως αναφέρει, είναι η διατήρηση της ταυτότητας του φεστιβάλ, με νέες θεματικές, αφιερώματα και συνεργασίες, αξιοποιώντας κάθε χρόνο την εμπειρία της προηγούμενης διοργάνωσης.
Κύριε Μητσιούλη, αναλαμβάνετε την καλλιτεχνική διεύθυνση ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ στη Λάρισα. Ποιο είναι το βασικό καλλιτεχνικό όραμα και ποια τα στοιχεία που θέλετε να το κάνουν να ξεχωρίσει;
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου το παρακολουθώ από τότε που δημιουργήθηκε.
Ήταν 2008 όταν ξεκίνησε, στην αρχή σαν ένα φεστιβάλ με φιλμάκια που γυρίζονταν τότε. Ήταν, ας πούμε, πρωτότυπα για την εποχή τους, από κινητά τηλέφωνα που μόλις είχαν εμφανιστεί και μπορούσαν όλοι να δημιουργήσουν πιο εύκολα κάποιο φιλμ. Ξεκίνησε λοιπόν σαν ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που γυρίζονταν με διάφορους τρόπους και σιγά-σιγά άρχισε να μεγαλώνει. Τελικά φτάσαμε να έχουμε τη χαρά μετά από λίγα χρόνια να γίνει ένα διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ και αισίως φέτος ενηλικιωθήκαμε και κλείνουμε τα 18 χρόνια. Βέβαια τώρα το Φεστιβάλ Κινηματογράφου δεν έχει καμία σχέση με το αρχικό, τώρα είναι ένα μεγάλο φεστιβάλ.
Αυτό το οποίο με ενδιαφέρει και μας ενδιαφέρει όλους όσοι ασχολούμαστε με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου είναι να έχει πάντα μία ταυτότητα. Είναι προσανατολισμένο όχι μόνο στην ελληνική δημιουργία, αλλά και στη διεθνή σκηνή και προσπαθούμε πάντα να προβάλλονται ταινίες που να καλύπτουν και τον ελληνικό αλλά και τον διεθνή κινηματογράφο. Προσπαθούμε να έχουμε επίσης και συνεργασίες, αλλά και καλεσμένους και από το διεθνή χώρο, όχι μόνο από την Ελλάδα. Και κάθε χρόνο το φεστιβάλ έχει μια συγκεκριμένη δομή, δηλαδή υπάρχει το διαγωνιστικό κομμάτι, στο οποίο συμμετέχουν ταινίες ελληνικές και ξένες μικρού μήκους και υπάρχει βεβαίως και το κομμάτι με πολλά αφιερώματα τόσο στον διεθνή κινηματογράφο, όσο και στον ελληνικό.
Κάθε χρόνο επιλέγουμε να έχουμε μία τιμώμενη χώρα, στην οποία αφιερώνουμε ένα κομμάτι του Φεστιβάλ. Επίσης προβάλλουμε ντοκιμαντέρ, ενώ μας ενδιαφέρει πολύ και το animation, το οποίο ήμασταν από τους πρώτους -αν δεν κάνω λάθος- που το ξεκινήσαμε και το έχουμε και σε διαγωνιστικό κομμάτι, αλλά και στα εργαστήρια που απευθύνονται στο κοινό, γιατί μας ενδιαφέρει και το εκπαιδευτικό κομμάτι. Εργαστήρια επίσης υπάρχουν και για άλλα θέματα. Επίσης παρουσιάζοναι πρώτες προβολές και από ελληνικές και από διεθνείς ταινίες και έχουμε κάθε χρόνο αρκετούς καλεσμένους.
Αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι να έρχεται ο κόσμος στο Φεστιβάλ. Δυστυχώς ή ευτυχώς τα σημάδια των καιρών δείχνουν ότι η υπερπληθώρα ταινιών μέσα από τις πλατφόρμες δίνει στους κινηματογραφόφιλους περισσότερες επιλογές, άρα χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια για να τον πείσεις και να τον φέρεις σε ένα φεστιβάλ.
Αυτός είναι ο στόχος μας, παλεύουμε να φέρουμε τον κόσμο στη μεγάλη οθόνη, μένοντας όμως σταθεροί στη γραμμή μας, στην ταυτότητά μας, να συνεχίζουμε δυναμικά και να προσελκύουμε όσο δυνατόν περισσότερο κόσμο, ακόμα κι αν ο κόσμος έχει κι άλλες επιλογές.
“Το πρόγραμμα EΣΠΑ που ήταν μια πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη κ. Κουρέτα και της Περιφέρειας Θεσσαλίας που έβαλε στο πρόγραμμα και το φεστιβάλ, έδωσε μια άλλη διάσταση στην οργάνωση και την πραγματοποίησή του”
Φέτος ποια ήταν τα κριτήρια επιλογής των ταινιών και ποιες θεματικές θα κυριαρχήσουν;
Πάντα διαλέγουμε μια τιμώμενη χώρα, ας πούμε τα τελευταία χρόνια για να μην πάω πολύ πίσω και αναφερθούμε και στο 2018, αλλά θα πω έτσι ενδεικτικά ότι τα τελευταία χρόνια έγινε ένα αφιέρωμα στην Ιαπωνία και στον Ιαπωνικό Κινηματογράφο, που πήγε πάρα πολύ καλά. Πέρυσι είχαμε ένα αφιέρωμα στον Ισπανικό Κινηματογράφο, και όχι μόνο στις ταινίες του Αλμαντοβάρ.
Μάλιστα είχαμε τη χαρά να συνεργαστούμε άψογα με Φεστιβάλ της Ισπανίας και ήρθαν και από την Ισπανία άνθρωποι που μας τίμησαν με την παρουσία τους. Φέτος έχουμε επιλέξει ως τιμώμενη χώρα την Ιρλανδία, στην οποία έζησα και την αγαπώ, όπως και στην Αγγλία, γιατί εκεί σπούδασα. Μάλιστα την Ιρλανδία την έζησα και σε εποχές ταραγμένες, τη δεκαετία του 1990 που το βόρειο Ιρλανδικό θέμα ήταν ακόμα σε πολύ μεγάλη έξαρση. Ο Ιρλανδικός κινηματογράφος παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση κι έχει πάρα πολλά να δώσει…
Έπίσης θα παρουσιαστούν ελληνικές ταινίες πρώτης προβολής, των οποίων οι σκηνοθέτες θα παρευρεθούν στο Φεστιβάλ για να συνομιλήσουν με το κοινό. Μας ενδιαφέρει πάρα πολύ και δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση ειδικά μετά την καταστροφή που είχαμε με τον καταστροφικό Ντάνιελ, και στο κομμάτι της κλιματικής αλλαγής, και υπάρχει μάλιστα και ένα ειδικό διαγωνιστικό τμήμα με φιλμ που έχουν σχέση με την κλιματική αλλαγή και θα προβληθούν.
Αλλά παράλληλα επειδή μας ενδιαφέρει και το ντοκιμαντέρ, φέτος το εκτείνουμε σε δύο κατηγορίες. Στην κατηγορία του περιβάλλοντος και θα έχουμε καλεσμένο τον Γιώργο Αυγερόπουλο με την τελευταία του ταινία, το “Μankind’s Folly” (στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Η Ύβρις της Ανθρωπότητας»), το οποίο περιγράφει πώς το λιώσιμο των πάγων επηρεάζει γενικότερα την όλη κατάσταση. Επίσης στο κομμάτι ντοκιμαντέρ θα έχουμε καλεσμένο και τον Βασίλη Λουλέ, που είναι ένας μεγάλος ντοκιμαντερίστας, έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη Θεσσαλία και έχει γυρίσει δύο καταπληκτικές ταινίες ντοκιμαντέρ. Η μία αναφέρεται στην οικογένεια Κλιάφα από τα Τρίκαλα, σε όλη την ιστορία της μέχρι και τη Μαρία Κλιάφα, η οποία ήταν παραμυθού στα Τρίκαλα. Παράλληλα ο Βασίλης Λουλές θα πραγματοποιήσει και ένα εργαστήριο.
Επίσης φιλοξενούμενος είναι ο Γιάννης Σμαραγδής, για τον οποίο επιλέξαμε να προβάλλουμε ταινίες, από τρεις διαφορετικές περιόδους. Η μία είναι μια πάρα πολύ σπάνια κι ενδιαφέρουσα ταινία που είχε γυριστεί στην ΕΡΤ πριν από πάρα πολλά χρόνια με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, το «Καληνύχτα κ. Αλέξανδρε» που ήταν η ιστορία του Παπαδιαμάντη και πώς εμπνεύστηκε τους ήρωες.
Η δεύτερη είναι η τελευταία του ταινία “Ο Καποδίστριας” και δείχνει τη στροφή που έκανε ο Γιάννης Σμαραγδής στις βιογραφικές ταινιές. Και τρίτη ταινία του είναι “Ο Καβάφης” που επίσης είναι μια βιογραφική ταινία, αλλά έχει χρόνια να προβληθεί και έχουμε τη χαρά να την προβάλλουμε. Εκτός από τον Γιάννη Σμαραγδή, θα έρθει και ο ηθοποιός Δημήτρης Καταληφός, και θα τιμηθούν αμφότεροι σε μια ειδικά αφιερωμένη βραδιά.
Βεβαίως θα πραγματοποιηθούν τρία εργαστήρια και θα υπάρξει και το κομμάτι επίσης που μας αφορά σαν φεστιβάλ και το έχουμε σαν ένα ξεχωριστό μίνι φεστιβάλ με ταινίες που έχουν γυριστεί με τεχνητή νοημοσύνη. Όσο και να θέλουμε να κλείσουμε τα μάτια μας στις νέες τεχνολογικές εξελίξεις, οι οποίες δημιουργούν, ομολογουμένως, κάποιες νέες συνθήκες, πρέπει, ακόμα και οι επαγγελματίες στον χώρο που ασχολούνται με το σινεμά, να είναι προετοιμασμένοι, γιατί ουσιαστικά θα είναι ένα πράγμα που θα συναντάμεσυνέχεια από εδώ και πέρα.
Είναι μια μεγάλη κουβέντα το κομμμάτι που έχει να κάνει με την τεχνητή νοημοσύνη, ξεκινάει από τα δικαιώματα μέχρι και τις εργασιακές σχέσεις, αλλά δυστυχώς είναι ένα καινούργιο φαινόμενο, το οποίο πρέπει να το εξετάζουμε και πιστεύω ότι ένα φεστιβάλ θα πρέπει να ανοίγει τις πόρτες και για να δει ο κόσμος τέτοια φιλμάκια, αλλά και για να συζητήσει πάνω στα νέα αυτά φαινόμενα που υπάρχουν στην τέχνη.
Τέλος, να μην ξεχάσω το αφιέρωμα στη γυναική χειραφέτηση, με δύο πολύ εμβληματικές ταινίες, οι οποίες θα προβληθούν στη Λάρισα, αν δεν κάνω λάθος σε πρώτη προβολή, παρότι δεν είναι καινούργιες, αλλά δεν ήρθαν ποτέ στη Λάρισα στους κινηματογράφους. Η μία είναι η περιβόητη “Αρκουδότρυπα”, και η άλλη είναι “Η δουλειά της”. Δύο, νομίζω, εξαιρετικές ταινίες που επίσης αξίζει ο κόσμος να τις παρακολουθήσει, γιατί αφορούν το κομμάτι των δικαιωμάτων, γενικά, όχι μόνο της γυναίκας.
“Γίναμε ένα διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ και αισίως φέτος ενηλικιωθήκαμε και κλείνουμε τα 18 χρόνια”
Τα εργαστήρια που αναφέρατε ότι θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, σε ποιο κοινό απευθύνονται;
Τα εργαστήρια αυτά εμείς τα κάνουμε πάντα, όχι επειδή μας υποχρεώνει κάποιος απαραίτητα, αλλά γιατί θέλουμε. Πολύ περισσότερο τώρα που το φεστιβάλ στηρίζεται από το πρόγραμμα EΣΠΑ και ήταν μια πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη κ. Κουρέτα και της Περιφέρειας Θεσσαλίας που έβαλε στο πρόγραμμα EΣΠΑ κάποια φεστιβάλ και γενικότερα πολιτιστικούς φορείς που έχουν μια διαρκή παρουσία και αυτό έδωσε μια άλλη διάσταση στην οργάνωση και την πραγματοποίηση του Φεστιβάλ.
Βεβαίως έχει και άλλες απαιτήσεις το EΣΠΑ, αλλά τα εργαστήρια εμείς τα κάναμε όχι επειδή το εκπαιδευτικό κομμάτι μπορεί να είναι ένα προαπαιτούμενο του ΕΣΠΑ, αλλά γιατί μας ενδιέφερε πάντα και τα κάνουμε. Έχουμε πραγματοποιήσει πάρα πολλά εργαστήρια και animation και εργαστήρια σεναρίου και εργαστήρια που απευθύνονται στους εκπαιδευτικούς. Πώς ο κινηματογράφος μπορεί να λειτουργεί ως εργαλείο στην εκπαίδευση για παράδειγμα, οπότε δεν θα μπορούσαμε και φέτος να μην έχουμε εργαστήρια. Τα εργαστήρια απευθύνονται προς κάθε ενδιαφερόμενο, δεν έχουμε προσδιορίσει συγκεκριμένα κριτήρια.
Κάθε ενδιαφερόμενος που θα βρει κάτι που να τον ενδιαφέρει και να θέλει να το παρακολουθήσει, θα μπορεί να το κάνει. Το ένα θα είναι εργαστήριο animation, δύο θα είναι εργαστήρια για το πώς μπορεί να καταλάβει κάποιος τη φόρμα του ντοκιμαντέρ, γιατί το ντοκιμαντέρ πια δεν είναι όπως ήταν παλιά, μπορεί να το θυμόμαστε με την έννοια της δημοσιογραφίας, όπου παίρνουμε μία κάμερα κι ένας μιλούσε. Πλέον, τα ντοκιμαντέρ αποτελούν μια ξεχωριστή κινηματογραφική φόρμα που είναι τέχνη, που διηγούνται την ιστορία, απλά οι ήρωες δεν έχουν μυθοπλασία, είναι οι πραγματικοί ήρωες. Θα υπάρχει και ένα εργαστήριο για την τεχνητή νοημοσύνη και το πώς γυρίζονται τα φιλμάκια, το οποίο επίσης μπορεί να έχει ενδιαφέρον για κάποιον που ενδεχομένως μπορεί να έχει καλύτερη σχέση με την τεχνολογία.
Γενικά μάς ενδιαφέρει πάρα πολύ το εκπαιδευτικό κομμάτι και πολλές φορές το κάναμε εργαστήρια όχι μόνο μέσα στο φεστιβάλ, αλλά και σε άλλες εκδηλώσεις μέσα στη διάρκεια του χρόνο.
“Η τέχνη πρέπει να εξελίσσεται, καθένας βάζει το δικό του το λιθαράκι και περιμένουμε από τους νέους ανθρώπους να πάνε ακόμα πιο πέρα”
Ποιος είναι ο ρόλος της Λάρισας στο σύγχρονο πολιτιστικό και κινηματογραφικό χάρτη της χώρας;
Υπάρχουν προϋποθέσεις για να αποκτήσει Λάρισα ένα σταθερό θεσμό κινηματογραφικής δημιουργίας. Αν εννοούμε το φεστιβάλ, νομίζω πέρα από το δικό μας υπάρχουν και άλλοι φορείς, οι οποίοι κάνουν συγκεκριμένα φεστιβάλ ή εβδομάδες κινηματογράφου ή πείτε το όπως θέλετε. Άρα, υπάρχει ενδιαφέρον γιατί ο κόσμος παρακολουθεί από λίγο ως πολύ… Άρα εγώ πιστεύω ότι υπάρχει κινηματογραφόφιλο κοινό στη Λάρισα.
Βέβαια υπάρχει, το είπα και προηγουμένως, μια δυσκολία γιατί υπάρχει υπερπληθώρα επιλογών ταινιών ήδη στο σπίτι του. Άρα νομίζω ότι γεμίζει πολλές φορές με εικόνες και πρέπει να πειστεί λίγο παραπάνω ότι αυτό που θα δει σε ένα φεστιβάλ ίσως δεν θα το βρει στο σπίτι του.
Και είναι επίσης και κοινωνική εκδήλωση. Δηλαδή είναι αλλιώς να δεις κινηματογράφο, να βγεις έξω, να πας με τον φίλο σου, με τον σύντροφό σου, με τη γυναίκα σου και με το παιδί σου και αλλιώς να βρίσκεσαι μέσα στο σπίτι στον καναπέ σου. Επίσης υπάρχουν δημιουργοί που κάνουν πράγματα και που μπορεί να μην ζουν 100% εδώ, αλλά να έχουν ξεκινήσει από τη Λάρισα και να έχουν δημιουργήσει πράγματα. Θα αναφερθώ στον Λαρισαίο σκηνοθέτηΑλέξανδρο Αβρανά, ο οποίος έκανεσπουδαία πράγματα και συνεχίζει να δραστηριοποιείται πάρα πολύ και μάλιστα είχαμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε και μαζί του και να παίξουμε την ταινία του σε πρώτη προβολή. Ο Αβρανάς όταν έκανε την ταινία “Miss Violence” είχε κερδίσει τον Αργυρό Λέοντα Σκηνοθεσίας στο 70ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.
Το 2015 προβάλαμε το Miss Violins σε πρώτη προβολή εδώ στη Λάρισα και είχε έρθει και ο ίδιος ο Αβρανάς και είχε κερδίσει και τις εντυπώσεις προκαλώντας πολύ μεγάλη αίσθηση. Θέλω να πω δηλαδή ότι υπάρχουν σκηνοθέτες, οι οποίοι έχουν ξεκινήσει από τη Λάρισα και είναι σπουδαίοι δημιουργοί. Ωστόσο για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους όλα είναι θέμα εξέλιξης. Το ένα φέρνει το άλλο. Δηλαδή η τέχνη πρέπει να εξελίσσεται. Καθένας βάζει το δικό του το λιθαράκι και περιμένουμε από τους νέους ανθρώπους να πάνε ακόμα πιο πέρα.
Αυτό είναι το σημαντικό, όπως για παράδειγμα το Θεσσαλικό θέατρο. Στο Θεσσαλικό υπήρξαν άνθρωποι πρωτεργάτες, οι οποίοι έβαλαν πολύ σημαντικούς πυλώνες για να μάθει, για να δει, για να απολαύσει θέατρο η Λάρισα. Και τώρα έρχονται νεότεροι σκηνοθέτες, νεότεροι συνάδελφοι και αυτό πρέπει να πάει ακόμα παραπέρα και να δημιουργηθούν και νέες γενναίες κοινού.
“Πρέπει να πείσουμε τους νέους ότι αυτά που τους δείχνουμε, θα τους αγγίξουν, για να κάνουν το πρώτο βήμα και να φύγουν από τα 20 δευτερόλεπτα του TikTok για να πάνε στη μεγάλη την αίθουσα του κινηματογράφου”
Οι νέοι ενδιαφέρονται για την τέχνη; Έρχονται στο φεστιβάλ;
Υπάρχει ενδιαφέρον, είναι εκεί έξω, Αλλά οι νέοι πια, και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, είναι εθισμένοι στις οθόνες. Τους αρέσουν οι οθόνες πάρα πολύ. Το ζήτημα είναι από την οθόνη του κινητού που βλέπουν πράγματα που μπορεί να διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα, να τους πείσεις ότι μπορούν να μπουν σε μια κινητογραφική αίθουσα και αντί για είκοσι δευτερόλεπτα να δουν ένα ολοκληρωμένο έργο, το οποίο μπορεί να κρατάει μία, μιάμιση ώρα.
Αν τους πείσουμε να βρεθούν σε μια αίθουσα και να δουν μια ταινία, η οποία θα τους αγγίξει, μπορεί να έχουμε κερδίσει ένα μεγαλύτερο κοινό στο επόμενο φεστιβάλ. Χρειάζεται διαρκής αγώνας, δεν μάθαμε όλοι κινηματογράφο έτσι ξαφνικά, από κάπου παρακινηθήκαμε, μπήκαμε σε μια αίθουσα και εμείς όταν ήμασταν νεότεροι, μας γοήτευσε κάτι και συνεχίσαμε να παρακολουθούμε.
Εγώ δεν θα ασχολιόμουν ποτέ ούτε με τον κινηματογράφο ούτε πολύ περισσότερο με το θέατρο, που είναι η βασική μου δουλειά, εάν δεν έβλεπα παλιά, στην τότε ΕΡΤ, την κινηματογραφική λέσχη που παρουσίαζε ο φοβερός Μπακογιαννόπουλος, μια ταινία του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, την οποία στα 13-14 δεν την κατάλαβα, αλλά μου είχε προξενήσει τόσο το ενδιαφέρον, που θυμάμαι την επόμενη ημέρα να αγοράζω ένα βιβλιαράκι από ένα βιβλιοπωλείο για να μάθω ποιος ήταν αυτός ο σκηνοθέτης που δεν κατάλαβα την ταινία του.
Αυτό όμως ήταν για μένα ένα κίνητρο να αγαπήσω πρώτα αυτόν τον σκηνοθέτη που με παρακίνησε με κάποιον τρόπο και μετά να αγαπήσω περισσότερο το σινεμά και μετά το θέατρο…. άρα πρέπει να πείσουμε τους νέους ότι αυτά που τους δείχνουμε, θα τους αγγίξουν για να κάνουν το πρώτο βήμα και να φύγουν από τα 20 δευτερόλεπτα του TikTok για να πάνε στη μεγάλη την αίθουσα του κινηματογράφου.
Ποιο είναι το επόμενο βήμα για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Λάρισα;
Σίγουρα θα είναι σε μια δομή όπως το φετινό, αλλά το πρόγραμμα θα αρχίσουμε να το διαμορφώνουμε, με πάρα πολλές αλλαγές γιατί υπάρχουν πάρα πολλές σκέψεις, όταν τελειώσει το φετινό στις 29 Νοεμβρίου και ουσιαστικά από την καινούργια χρονιά.
Και πάλι θα είναι ένα φεστιβάλ το οποίο θα έχει ενότητες που μας ενδιαφέρουν, θα είναι βέβαια άλλη χώρα τιμώμενη, άλλοι σκηνοθέτες, άλλα αφιερώματα, αλλά με την ίδια ταυτότητα που χτίσαμε σταδιακά, και προσπαθούμε να την κρατάμε, τροποποιώντας βέβαια εκεί που χρειάζεται κάποια στοιχεία με την εμπειρία που αποκτούμε.
Πόσα χρόνια δουλεύετε για το Φεστιβάλ;
Το παρακολουθώ από τη γέννησή του, το ζω από την πρώτη στιγμή. Το έζησα πρώτα ως κριτής, γιατί ήμουνα τότε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θεσσαλικό θέατρο και μπήκα στην Κρητική Επιτροπή όταν μου ζητήθηκε να βοηθήσω. Και από τότε κάθε χρόνο δουλεύω για το φεστιβάλ, έχω κάνει τα πάντα σε αυτό το φεστιβάλ και το αγαπώ ιδιαίτερα, γι’ αυτό και εργάζομαι γι’ αυτό. Και είναι τιμή μου να έχω την καλλιτεχνική διεύθυνσή του, όπως επίσης είναι πολύ τιμητικό να παρουσιάζω την τελετή λήξης του.
(ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ)
Ο Άκυς Μητσούλης γεννήθηκε το 1971 στη Νίκαια Λάρισας και ακολούθησε μια μακρά πορεία στον χώρο του θεάτρου, της σκηνοθεσίας και της θεατρικής διασκευής. Σπούδασε θέατρο και σκηνοθεσία στην Αγγλία και την Ιρλανδία, αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο στη Θεατρική Σκηνοθεσία από το Πανεπιστήμιο του Κεντ.
Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς θεατρικούς οργανισμούς, μεταξύ των οποίων το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου και το Θεσσαλικό Θέατρο. Το 2007 ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θεσσαλικού Θεάτρου, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2009, δίνοντας έμφαση σε νέους δημιουργούς και εναλλακτικές θεατρικές προσεγγίσεις.
Στο καλλιτεχνικό του έργο περιλαμβάνονται σκηνοθεσίες κλασικών και σύγχρονων έργων, θεατρικές διασκευές λογοτεχνικών κειμένων, καθώς και συγγραφικές δραστηριότητες. Έχει ασχοληθεί επίσης με το ραδιόφωνο, το stand-up comedy και τη θεατρική εκπαίδευση.
Το 2026 επέστρεψε με νέα σκηνοθετική δουλειά στο Θεσσαλικό Θέατρο, αναλαμβάνοντας τη διασκευή και τη σκηνοθεσία της παράστασης «Το βάρος της πεταλούδας», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια λειτουργίας του θεατρικού οργανισμού. Η διαδρομή του χαρακτηρίζεται από τον πειραματισμό, την αναζήτηση νέων μορφών έκφρασης και τη σταθερή σύνδεσή του με την πολιτιστική ζωή της Θεσσαλίας.
