Από την αντιμετώπιση της νόσου Πάρκινσον και των καρδιαγγειακών παθήσεων μέχρι την καλλιέργεια τροφίμων μακριά από τη Γη, η νέα εξάμηνη αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό λειτουργεί ως εργαστήριο για τα επόμενα μεγάλα ταξίδια της ανθρωπότητας.
Όταν η Jessica Watkins απογειώθηκε από το Cape Canaveral την 1η Οκτωβρίου ως κυβερνήτης της Crew-13, η αποστολή της δεν περιοριζόταν στην κατάρριψη ενός ακόμη ιστορικού φράγματος. Η Αμερικανίδα γεωλόγος και αστροναύτης επέστρεψε στο Διάστημα για μια αποστολή περίπου έξι μηνών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η οποία συνδέει τρεις μεγάλους στόχους: την ανθρώπινη υγεία, την επιβίωση σε αποστολές μεγάλης διάρκειας και την προετοιμασία για τη Σελήνη και τον Άρη.
Reuters/Philip Scott Andrews
Η Crew-13 αποτελεί τη 13η αποστολή εναλλαγής πληρώματος της SpaceX προς τον Διεθνή διαστημικό σταθμό στο πλαίσιο του Commercial Crew Program της NASA. Μαζί με τη Watkins ταξιδεύουν ο Αμερικανός Luke Delaney, ο Καναδός Joshua Kutryk και ο Ρώσος Sergey Teteryatnikov. Οι τέσσερις εντάσσονται στην Expedition 75, συνεχίζοντας μια ανθρώπινη παρουσία στον ISS που παραμένει αδιάλειπτη για περισσότερα από 25 χρόνια.
Ένα εργαστήριο 400 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη
Το πραγματικό ενδιαφέρον της αποστολής βρίσκεται στα πειράματα που θα πραγματοποιηθούν σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Ένα από τα σημαντικότερα πεδία αφορά την ανθρώπινη υγεία.
Η NASA θα χρησιμοποιήσει ιστούς που προέρχονται από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα για έρευνα που μπορεί να συμβάλει στη μελέτη καρδιακών παθήσεων και της νόσου Πάρκινσον, καθώς και στην ανάπτυξη καλύτερων μοντέλων ασθενειών και στη δοκιμή φαρμάκων.
Παράλληλα, οι επιστήμονες θα εξετάσουν πώς η παραμονή στο Διάστημα επηρεάζει τη ροή και την πήξη του αίματος. Θα μελετηθούν επίσης αλλαγές στην όραση και στον εγκέφαλο, ενώ θα δοκιμαστούν νέα διαγνωστικά εργαλεία για την παρακολούθηση της υγείας των αστροναυτών εν πτήσει.
Το ερώτημα πίσω από αυτές τις έρευνες είναι πρακτικό: τι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα όταν το ταξίδι δεν διαρκεί ημέρες, αλλά μήνες ή ακόμη και χρόνια; Η απάντηση γίνεται κρίσιμη όσο η NASA προετοιμάζεται για αποστολές πολύ μακρύτερα από τη χαμηλή γήινη τροχιά ή ακόμα και την μόνιμη διαμονή στο διάστημα.
Η Crew-13 θα ασχοληθεί και με ένα φαινομενικά απλό πρόβλημα που γίνεται εξαιρετικά περίπλοκο εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη: την παραγωγή τροφής.
Στον ISS θα δοκιμαστεί ένα νέο, σε μεγάλο βαθμό αυτοματοποιημένο σύστημα ανάπτυξης φυτών. Στόχος είναι να κατανοήσουν οι ερευνητές πώς μπορούν να παράγονται αξιόπιστα καλλιέργειες σε αποστολές μεγάλης διάρκειας, όπου ο συνεχής ανεφοδιασμός από τη Γη δεν θα αποτελεί επιλογή.
Έτσι, ο ISS λειτουργεί ως ένα είδος ενδιάμεσου εργαστηρίου: αρκετά κοντά στη Γη ώστε να υπάρχει υποστήριξη, αλλά σε συνθήκες που επιτρέπουν να δοκιμαστούν τεχνολογίες και ανθρώπινες αντοχές για τα επόμενα βήματα προς τη Σελήνη και τον Άρη. Η ίδια η NASA περιγράφει την έρευνα της Crew-13 ως μέρος της προετοιμασίας για μελλοντικές αποστολές βαθύτερα στο Διάστημα.
Ο συμβολισμός της παρουσίας της Watkins
Η Jessica Watkins προσθέτει στην αποστολή και τη δική της ιστορία. Είναι γεωλόγος και αστροναύτης της NASA, επιστρέφει στο Διάστημα με την αποστολή Crew-13, καταγράφοντας ακόμη μία ιστορική πρωτιά: γίνεται η πρώτη μαύρη γυναίκα που ηγείται πληρώματος σε τροχιά.
Η 38χρονη Αμερικανίδα επελέγη ως αστροναύτης της NASA το 2017 και η Crew-13 αποτελεί τη δεύτερη αποστολή της στο Διάστημα. Στην πρώτη της, το 2022, παρέμεινε 170 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, πραγματοποιώντας 2.720 περιφορές γύρω από τη Γη. Με τη νέα αποστολή γίνεται επίσης η πρώτη αστροναύτης της NASA που ταξιδεύει δύο φορές με διαστημόπλοιο Crew Dragon.
Πίσω από τις ιστορικές πρωτιές βρίσκεται μια εντυπωσιακή επιστημονική διαδρομή. Η Watkins σπούδασε στο Stanford, απέκτησε διδακτορικό στη Γεωλογία από το UCLA και ασχολήθηκε ερευνητικά με τις κατολισθήσεις στον Άρη. Υπήρξε μέλος της επιστημονικής ομάδας του rover Curiosity, ενώ έχει εργαστεί και σε προγράμματα που συνδέονται με την εξερεύνηση του Κόκκινου Πλανήτη. Πριν ακολουθήσει τον δρόμο προς το Διάστημα, είχε μάλιστα διακριθεί και στο rugby, κατακτώντας κολεγιακό πρωτάθλημα με το Stanford.
Με την Crew-13 επιστρέφει στον ISS για περίπου έξι μήνες, συμμετέχοντας σε έρευνες για την ανθρώπινη υγεία και τις επιπτώσεις της μακράς παραμονής σε συνθήκες μικροβαρύτητας — γνώσεις απαραίτητες για τις μελλοντικές αποστολές προς τη Σελήνη και τον Άρη.
Σε έναν χώρο στον οποίο για δεκαετίες κυριαρχούσαν οι λευκοί άνδρες, η ανάληψη ηγετικού ρόλου από μια μαύρη γυναίκα αποτυπώνει τη σταδιακή διεύρυνση της εκπροσώπησης στο αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα. Η νέα της αποστολή έχει διαφορετικό συμβολισμό: δεν βρίσκεται απλώς ανάμεσα στα μέλη του πληρώματος, αλλά σε θέση ευθύνης. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τις νεότερες γενιές, καθώς ένα επάγγελμα που κάποτε έμοιαζε προσιτό σε ελάχιστους αποκτά διαφορετικά πρότυπα και διαφορετικά πρόσωπα.
Πηγή: tanea.gr
