ΤΟ ΣΟΚ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ
Η πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, Σάγια Τσαουσίδου, μιλά για το “σοκ του νέου”, τις ραγδαίες αλλαγές που φέρνει η τεχνητή νοημοσύνη στη δημοσιογραφία, τις γεωπολιτικές εξελίξεις που επηρεάζουν την Ευρώπη και την ανάγκη για πιο ανθρωποκεντρικές πολιτικές σε μια εποχή διαρκούς μετασχηματισμού
Το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών έκλεισε τις εργασίες του και αποδεδειγμένα ξεπέρασε κάθε προσδοκία σε συμμετοχή και ομιλίες
Συνέντευξη στην Εννη Λεβέντη από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 3 Μαϊου 2026
Στο πλαίσιο διεξαγωγής του Οικονομικού Φόρουμ, η Ένωση Ευρωπαίων δημοσιογράφων, μεταξύ και άλλων διακεκριμένων εκπροσώπων του ελληνικού και ξενου τύπου, ήταν εκεί. Στην πόλη των Δελφών συναντήσαμε την πρόεδρο της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, την κυρία Σάγια Τσαουσίδου, η οποία μιας μίλησε για τη σημασία του θεσμού στους Δελφούς, τις αλλάγές, τις συζητήσεις και τα σχέδια ανάπτυξης που ενέπνευσε το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, στον απόηχο υλοποίησής του.
Η Σάγια Τσαουσίδου είναι Πρόεδρος του Διεθνούς Τμήματος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, αλλά και Πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων για την Ανεξαρτησία και τη Διαφάνεια των Μ.Μ.Ε. Μέλος επίσης της Διεθνούς Ένωσης Δημοσιογράφων IFJ και της Ένωσης Κοινοβουλευτικών Συντακτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, ενώ σε εθνικό επίπεδο είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου, ΕΣΠΗΤ.
Σάγια Τσαουσίδου, η Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων δραστηριοποίειται ακόμα περισσότερο και αναζητά πάντα την ευκαιρία να βρίσκεται στις πιο σημαντικές δράσεις, όπως αυτές διαμορφώνονται με στόχο την ανάπτρυξη της χώρας μας, στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Σωστά. Να πούμε μάλιστα για το Οικονομικό Φόρουμ ότι είναι η ενδέκατη χρονιά και δεν έχω χάσει, παρά μόνο ένα. Κάθε χρόνο βρίσκομαι εδώ για να μπορούμε να ενημερώνουμε για τη διαξαγωγή του, διατηρώντας ανοιχτό τον δίαυλο επικοινωνίας, γιατί συνδεόμαστε με κανάλια, αρθρογραφούμε και κάνουμε ρεπορτάζ σε ιστοσελίδες.
Κυρία Τσαουσίδου, πώς σας φάνηκε το θέμα του Οικονομικού Φόρουμ, «Το σοκ του νέου»;
Θα πω οτι για μας τους δημοσιογράφους, ο τίτλος είναι πολύ σημαντικός! Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για το συνέδριο. Άλλωστε πάντα θέλει ο κύριος Σωμόκος, ο οποίος το διοργανώνει και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία, να βρει έναν τίτλο ο οποίος και θα συνδέεται βέβαια με τη θεματολογία, αλλά και θα κάνει αυτή τη διαφορά ώστε να συζητηθεί.
Και το κατάφερε να συζητηθεί «Το σοκ του νέου».
Το κατάφερε! Ποιο είναι όμως το νέο; Ο μετασχηματισμός είναι το νέο στην οικονομία, στην τεχνολογία, στην κοινωνία, στην εκπαίδευση, σε οτιδήποτε. Όταν λοιπόν έγινε η συνεργασία, μας εξήγησε ότι ο τίτλος έχει να κάνει με οτι καινούριο μπορούμε από εδώ και πέρα να περιμένουμε, γιατί όλοι μας νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή. Η εποχή αυτή επηρεάζει πάρα πολύ όλους μας στη ζωή, καταρχήν των κατοίκων του πλανήτη. Οπότε, υπό αυτή την έννοια, μπορούμε να πούμε ότι εκφράζει και τη θεματολογία του συνεδρίου. Με μια πιο διευρυμένη προσέγγιση, θα μπορούσα να πω ότι «Το σοκ του νέου» μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλες εκφράσεις της ζωής μας. Από τη στιγμή που η τεχνητή νοημοσύνη μπήκε και προχωράει στη ζωή μας, πραγματικά όλα είναι νέα και μάλιστα, επειδή αναφέρθηκα στην τεχνητή νοημοσύνη, να πω ότι έγινε μια πολύ ωραία συζήτηση πάνω σε αυτό. Εκεί έθεσα το θέμα, έκανα δηλαδή ερώτηση σε καθηγητή ο οποίος μιλούσε γι’ αυτά και κάνει μαθήματα στο πανεπιστήμιο, όσον αφορά τη δημοσιογραφία και πόσο δυσκολεύει τη ζωή μας. Δηλαδή, είναι ένα εργαλείο μεν, αλλά από τη στιγμή που οποιοσδήποτε, μπορεί να μπει στην τεχνητή νοημοσύνη και να πει: «Θέλω μια συνέντευξη με τον τάδε, ας πούμε τον διευθυντή» και αρχίζει και σου δίνει εργαλεία διαμόρφωσης αυτής της συνέντευξης, να έχεις την δυνατότητα να απευθύνεις ερωτήσεις στη συνέντευξη, αν θα είναι πραγματικές, συναισθηματικές, να είναι ρεαλιστικές, τότε αναρωτιόματε αν στο τέλος δεν θα χρειαζόμαστε καθόλου εμείς οι δημοσιογράφοι. Γιατί, από τη στιγμή που μπορούμε να δημιουργούμε υλικό, να παράγουμε υλικό, όχι πρωτογενές, αλλά μέσω του διαδικτύου, εμείς οι δημοσιογράφοι τι ρόλο θα παίξουμε τελικά στα ΜΜΕ
Το θέμα αυτό κ Τσαουσίδου το έχει αναδέιξει πολύ πιο νωρίς η Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, το γνωρίζω πάρα πολύ καλά, και για το θέμα των αντικειμενικών ειδήσεων αλλά και της διασποράς ψευδών ειδήσεων με την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης. Με αφορμή όλη αυτή την κουβέντα, καταλαβαίνω ότι ο τίτλος και μόνο του συνεδρίου πυροδότησε τους ομιλητές να πάρουν αφορμή από αυτή την πρόταση και να αναπτύξει ο καθένας το δικό του κομμάτι, είτε αφορά στην τεχνολογία είτε στην επιχειρηματικότητα. Το είδατε να συμβαίνει αυτό;
Ναι, το είδαμε να συμβαίνει. Γιατί, όταν συναντιούνται εδώ τόσο σπουδαίοι επιχειρηματίες, εκπρόσωποι οργανισμών ή κυβερνήσεων, είναι σημαντικοί άνθρωποι. Και το πιο ενδιαφέρον σε αυτό το συνέδριο είναι το networking, δηλαδή οι συζητήσεις που γίνονται κατά τη διάρκεια των συνεδριών, των εκδηλώσεων, των ομιλιών. Είχαμε τη δυνατότητα την πρώτη μέρα να έχω δίπλα μου τον Γκιουλ, τον πρώην πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Ξαφνικά τον είδα δίπλα μου και δεν ήμουν σίγουρη αν ήταν αυτός. Μετά από λίγο βρέθηκε δίπλα μου ο Μαργαρίτης Σχοινάς, ο Πιερρακάκης, ο κύριος Λιάρος και τόσοι άλλοι. Πολύ σημαντικοί άνθρωποι, οι οποίοι ήρθαν εδώ για να καταθέσουν τις απόψεις τους. Ένα θέμα που μου έμεινε επίσης ήταν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Αυτά που γίνονται στο Ιράν, κάποιοι λένε ότι είναι μακριά μας. Όχι, ο πόλεμος μας αφορά όλους. Είτε λέγεται Ουκρανία στην Ευρώπη είτε λέγεται Ιράν στη Μέση Ανατολή, μας αφορούν όσα συμβαίνουν, γιατί βλέπουμε ότι ακόμα και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ή η μάχη που γίνεται, ο πόλεμος που γίνεται μεταξύ Ιράν και Ισραήλ και όλων των άλλων χωρών, επηρεάζει οικονομικά όλη την Ευρώπη. Οπότε δεν μπορούμε να λέμε ότι είναι έξω από εμάς.
Ήρθαν λοιπόν άνθρωποι που κατέθεσαν τις απόψεις τους. Ήταν και ο αντιπρόεδρος του Κουρδιστάν εδώ, που έρχεται για πέμπτη φορά νομίζω. Μας μίλησε για την κατάσταση εκεί. Εμείς, ως Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, έχουμε επισκεφθεί το Κουρδιστάν και ετοιμάζαμε να κάνουμε και συνέδριο εκεί, το οποίο πάει πίσω λόγω πολέμου. Θέλω να πω ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, από όποιο χώρο κι αν τοποθετούνται είχαν κάτι σημαντικό να πουν. Σημαντικές ήταν και οι τοποθετήσεις σχετικά με το τραπεζικό σύστημα και τις χρεώσεις. Όταν, για παράδειγμα, μια κάρτα σου δεν έχει χαθεί, απλώς έχει λήξει, και σου στέλνουν την καινούργια και χρεώνεσαι 6 ευρώ για την αντικατάστασή της, χρειάζεται να υπάρξουν εξηγήσεις.
Κυρία Τσαουσίδου, μια που ανοίξατε την κουβέντα προς τα έξω, να μιλήσουμε για την τοποθέτηση που απασχόλησε το Φόρουμ σε σχέση με τη μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης, όπου δόθηκε σημαντική έμφαση και παρουσιάστηκαν και οικονομικά δεδομένα.
Ήταν ενδιαφέρουσα και αυτή η συζήτηση. Ήταν και ο κύριος Πλεύρης, ήταν και οι αντίστοιχοι υπουργοί από την Κύπρο και την Αυστρία. Το συμπέρασμα είναι ότι η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη πλέον να υποδεχθεί και άλλους οικονομικούς μετανάστες, τουλάχιστον όχι σε βαθμό που να μην είναι ελεγχόμενος. Άρα λοιπόν θα βρεθεί ένας τρόπος – αυτό το συζητάμε χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχει γίνει – να δημιουργηθούν διάφορα κέντρα φιλοξενίας, τα οποία θα είναι σε χώρες που δεν θέλουν να ανακοινώσουν ακόμη για λόγους ασφαλείας και γιατί δεν είναι έτοιμοι να το ανακοινώσουν. Εγώ υποθέτω ότι θα είναι μάλλον στην Αφρική.
Η Μέση Ανατολή είναι η δεύτερη λύση, αλλά θεωρώ ότι θα είναι η Αφρική. Όσοι έρχονται παράνομα και δεν δικαιούνται να αιτηθούν άσυλο, θα στέλνονται κατευθείαν εκεί, με στόχο να βρεθεί ένας τρόπος να επιστρέψουν στις χώρες τους με καλύτερες συνθήκες. Η Ευρώπη για αυτό το θέμα συζητά εδώ και πολλά χρόνια, ώστε να υπάρξουν υποδομές στις χώρες αυτών των ανθρώπων για να μπορέσουν να τους κρατήσουν εκεί. Και αναρωτιέμαι γιατί δεν δημιουργούν επιτέλους αυτές τις υποδομές ώστε αυτοί οι άνθρωποι να μην αναγκαστούν να φύγουν; Γιατί βλεπουμε όλοι μας ότι αυτοί οι άνθρωποι και χρήματα πληρώνουν και τη ζωή τους βάζουν σε κίνδυνο. Δεν νομίζω ότι κάποιος άνθρωπος που περνάει καλά στη χώρα του θα θέλει να αφήσει για τη ζωή και να έρθει σε μια άλλη χώρα.
Άρα λοιπόν πρέπει γενικότερα οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αλλάξουν, να γίνουν πιο ανθρωποκεντρικές, αλλά στη βάση των ανθρώπων αυτών. Δηλαδή υποδομές χθες στις χώρες τους, για να μείνουν εκεί και να ζήσουν ανθρώπινα. Ένας από τους ομιλητές έλεγε ότι ο μισθός που μπορεί να πάρει ένας εργαζόμενος εδώ συντηρεί, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, 16 οικογένειες πίσω. Μπορείς να το διανοηθείς; Άρα λοιπόν, αν είναι ένας ελεγχόμενος μετανάστης και έρθει με τις διαδικασίες που έχουν ξεκινήσει τώρα, με συμφωνίες με τρίτες χώρες, έρχεται για έναν χρόνο με ειδική βίζα εργασίας. Τον υποδέχεται αυτός που έχει κάνει την πρόσκληση, του καλύπτει τη διαμονή και το φαγητό. Τα χρήματα που παίρνει, όπως μου είπε, τα στέλνει στις οικογένειες εκεί, στους ανθρώπους που έχει στη χώρα του, και συντηρούν 16 οικογένειες.
Καταλαβαίνεις το μέγεθος. Αυτό λοιπόν ας είναι το ανθρώπινο πρόσωπο της Ευρώπης: να μπορέσουμε να βάλουμε μια σειρά, γιατί κανείς δεν θέλει να βλέπει πτώματα στο Αιγαίο ή στη Μεσόγειο ή οπουδήποτε.
Θα ήθελα όμως να επιστρέψουμε την κουβέντα στα δικά μας, στα εσωτερικά, και στην παρουσία της Ευρωπαίας εισαγγελέως, η οποία είχε πραγματικά πολύ διαφορετική τοποθέτηση από την τελευταία φορά που είχε έρθει στη χώρα μας. Πώς είδατε την τοποθέτησή της.
Ηταν η πρώτη φορά που την έβλεπα και περίμενα να είναι περισσότερο απόμακρη. Ήταν όμως πολύ θετική. Βέβαια κρατούσε μια στάση άμυνας, γιατί επέλεξαν να δώσουν συνέντευξη Τύπου, οπότε ήταν λογικό να δεχτεί ερωτήματα από όλους μας. Όσες φορές προσπάθησαν οι δημοσιογράφοι να προτεραιοποιήσουν στην Ελλάδα το θέμα που έχει προκύψει, του ΟΠΕΚΕΠΕ φυσικά, μας είπε και το τόνισε ότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα. Το τόνισε σωστά.
Είναι πάρα πολλές χώρες και δεν υπάρχει χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μας είπε, που να μην έχει διαφθορά και να μην έχει υποστεί τέτοιου είδους ενέργειες. Άρα λοιπόν, όταν αναφέρθηκε σε έναν αριθμό πέντε χιλιάδων και κάποιος θεώρησε ότι οι πέντε χιλιάδες περιπτώσεις είναι στην Ελλάδα, είπε: «Όχι, πέντε χιλιάδες είναι όλες οι περιπτώσεις που έχουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εμείς τις ελέγχουμε μία μία».
Και μάλιστα, όταν ρωτήσαμε γι’ αυτό που είπε ο πρωθυπουργός, γιατί δεν τις στέλνει όλες μαζί και τις στέλνει μία μία, ώστε να μην καθυστερεί η διαδικασία της εξέτασης, είπε ότι επειδή ήταν διαφορετική η κάθε μία, έπρεπε να ερευνηθεί με διαφορετικό τρόπο. Επίσης τόνισε – και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό – ότι το γεγονός πως έρχεται μια δικογραφία, π.χ. για έναν βουλευτή, δεν σημαίνει ότι απαραίτητα αυτός ο βουλευτής είναι και ένοχος. Απλώς βρέθηκαν στοιχεία, τα οποία για αυτόν τον λόγο στέλνονται και στην Ελληνική Βουλή. Θα διερευνηθούν για να δουν αν υπάρχει η βάση για να πάνε στη Δικαιοσύνη. Άρα λοιπόν, από τη στιγμή που θα σταλεί, από τη στιγμή που θα ενεργοποιηθεί από τη Βουλή, θα δούμε ποιες από αυτές στέκουν, στοιχειοθετούν δηλαδή έγκλημα, και ποιες θα φτάσουν στο ακροατήριο.
Πάντως κι εμείς αυτό που καταλάβαμε είναι ότι έχει έρθει πλέον στην Ελλάδα όχι προκειμένου να αναδείξει ένα πρόβλημα που- όπως λέει, έχει συναντήσει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες-αλλά να το διαχειριστεί και να το λύσει.
Αυτό ακριβώς είπε. Και μου έκανε εντύπωση; το γεγονός ότι είπε πως μπορεί να αλλάξει η νοοτροπία. Τη ρωτήσαμε αν μπορεί να αλλάξει. Από τη στιγμή που ξεκίνησε μια δουλειά, ας την τελειώσουμε. Γιατί πρέπει όλα να γίνονται με κάποιον γνωστό πολιτικό που μπορεί να έχουμε; Μια αγρότισσα της έστειλε φωτογραφίες και της είπε ότι δεν παίρνουν επιδότηση γιατί δεν έχουν κάποιον γνωστό πολιτικό. Ας μην κρυβόμαστε. Έτσι δεν γίνονται τα πράγματα στη χώρα μας; Από την άλλη όμως, μην καταδικάζουμε συνεχώς! Eνας βουλευτής αν πήρε ένα τηλέφωνο για να διευκολύνει, όχι για οικονομικό όφελος, αλλά για να βοηθήσει μια κατάσταση, μια αίτηση που μπορεί να έχω κάνει εγώ και θα χρειαζόταν μήνες για να εξεταστεί.
Να πάρει και να πει: «Ρε παιδιά, κοιτάξτε λίγο την αίτηση, μην καθυστερείτε». Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Και ειλικρινά επειδή έζησα και στο εξωτερικό και έχω έρθει σε επαφή με άλλα πολιτικά συστήματα, συμβαίνει παντού. Ακόμα και στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο, που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οργανισμοί της.
