Του Κώστα Κατίκου
Παράταση του εργασιακού για τις ηλικίες άνω των 55 ετών στην Ελλάδα προβλέπει ως αναπόφευκτη εξέλιξη στα επόμενα χρόνια η έκθεση της Κομισιόν για τη γήρανση του πληθυσμού (Ageing 2027).
Το πρώτο μέρος δημοσιοποιήθηκε πριν μερικές μέρες ενώ η ολοκληρωμένη έκθεση με όλες παραμέτρους που επηρεάζουν τις δημογραφικές προβλέψεις θα δημοσιευτεί την άνοιξη του 2027.
Σύμφωνα με την έκθεση και στο κεφάλαιο που αφορά την Ελλάδα, καταγράφεται μεγάλη αύξηση της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό για τις ηλικίες 55-69 ετών, που σημαίνει παράταση του εργασιακού βίου στα αμέσως επόμενα χρόνια.
Η παραμονή στον εργασιακό βίο για περισσότερα χρόνια θα επηρεάσει φυσικά και τις νεότερες ηλικίες των 45-50 ετών σταδιακά και καθώς θα υπάρχει η ανάγκη αναπλήρωσης του εργατικού δυναμικού από άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που θα αναπληρώσουν τη μείωση του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας λόγω υποχώρησης των γεννήσεων.
Η παράταση του εργασιακού βίου για τους σημερινούς 50άρηδες και 55άρηδες θα έρθει από τον συνδυασμό τριών παραγόντων που είναι οι εξής:
1.Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και οι μεταρρυθμίσεις στα συνταξιοδοτικά συστήματα. Η Κομισιόν λαμβάνει υπόψη στις προβολές της τις επιπτώσεις των θεσμοθετημένων συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων στις ηλικίες εξόδου από την αγορά εργασίας. Μεταξύ άλλων, συνυπολογίζει την αύξηση των ορίων ηλικίας, τη σύνδεσή τους με το προσδόκιμο ζωής, αλλά και τις οικονομικές επιβαρύνσεις ή τα κίνητρα που επηρεάζουν την επιλογή πρόωρης ή μεταγενέστερης συνταξιοδότησης.
2.Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής και η βελτίωση της υγείας των μεγαλύτερων εργαζομένων. Οι άνθρωποι ζουν περισσότερα χρόνια και, σε αρκετές περιπτώσεις, διατηρούν την ικανότητα να εργάζονται σε ηλικίες στις οποίες παλαιότερα αποχωρούσαν από την απασχόληση. Η μεγαλύτερη διάρκεια του εργασιακού βίου γίνεται έτσι μια ολοένα πιο σημαντική παράμετρος τόσο για τους ίδιους όσο και για τα ασφαλιστικά συστήματα.
3.Η ανάγκη κάλυψης των κενών στην αγορά εργασίας. Η μείωση του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας και η γήρανση του πληθυσμού περιορίζουν τη διαθέσιμη προσφορά εργαζομένων. Η αξιοποίηση των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας αποτελεί έναν από τους τρόπους αντιστάθμισης αυτής της απώλειας.
Το βέβαιο είναι ότι οι εργαζόμενοι σήμερα σε ηλικίες 50-55 ετών, και φυσικά οι νεότεροι των 40-50 ετών θα υποχρεωθούν να παρατείνουν την παραμονή τους στον εργασιακό βίο πέρα από το χρονικό σημείο που υπολογίζουν να συνταξιοδοτηθούν.
Στην έκθεση προβλέπεται ότι λόγω της δημογραφικής γήρανσης και της μείωσης του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας 20-64 ετών, θα υπάρξει θεματική αύξηση της απασχόλησης των ηλικιωμένων.
Στην ηλικιακή ομάδα 65-69 ετών η συμμετοχή ανδρών και γυναικών στο εργατικό δυναμικό από 17,9% το 2025 προβλέπεται να αυξηθεί σε 24,2% το 2030, 34,9% το 2040 και 37,9% το 2050, φτάνοντας στο 53,8% το 2080.
Στις ηλικίες 55-64 ετών η συμμετοχή θα αυξηθεί από 75,1% το 2025 στο 85% το 2080 και ειδικά στις γυναίκες 55-64 ετών, το ποσοστό συμμετοχής θα αυξηθεί από 53,3% το 2025 σε 63% το 2030, 66,2% το 2040 και στο 67,9% το 2080.
Ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού, οι εργαζόμενες ηλικίες 20 ως 64 ετών θα περιοριστούν από 58% το 2025 σε 57,7% το 2030, 54,1% το 2040 και 50% από το 2050 ως το 2080.
Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών θα αυξηθεί από 23,9% το 2025 σε 25,9% το 2030, 31,1% το 2040 και 34,9% το 2050, διαμορφώνοντας μια εντελώς διαφορετική αναλογία μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων.
Πηγή: capital.gr
