Ο «Μεριάς» στο Μακρυχώρι του δήμου Τεμπών γνωστός και ως «πλάτωμα του Άη Γιώργη», για άλλη μία φορά έρχεται στο προσκήνιο. Μόνο που αυτή τη φορά έρχεται μετά από καθυστέρηση δεκαετιών, καθώς η πρώτη και ουσιαστική απόπειρα εκμετάλλευσης του, έγινε πριν από 22 χρόνια!
Για όσους δημότες θυμούνται το παρελθόν αυτής της υπόθεσης (προφανώς και τη γνωρίζουν πολλοί, εμπλεκόμενοι και μη) το 2004 όταν στο τιμόνι του Δήμου βρισκόταν ο αείμνηστος Ζήσης Λιούπας, πολύ γνωστός επιχειρηματίας με καταγωγή από το Μακρυχώρι, ζητούσε εγγράφως την εκμετάλλευση της περιοχής για τη δημιουργία προτύπου κέντρου αποκατάστασης δεσμευόμενος ότι από τις εκατοντάδες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν σχεδόν τα 2/3 θα είναι από το Μακρυχώρι.
Η πρόταση του απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς ποτέ να λάβει τεκμηριωμένη απάντηση. Επικεφαλής της αντιπολίτευσης τότε ήταν ο γνωστός δικηγόρος με καταγωγή επίσης από το Μακρυχώρι Γιώργος Σεληγκούνας.
Και ενώ η χορτολιβαδική έκταση της περιοχής φαινόταν να ανήκει ιδιοκτησιακά στο υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης, ο τότε δήμαρχος Τεμπών την παραχωρούσε επί σειρά δεκαετιών σε κτηνοτρόφους της περιοχής οι οποίοι με τη σειρά τους είχαν δημιουργήσει πρόχειρα ποιμενοστάσια για την εγκατάσταση των προβάτων τους. Διαμαρτυρόμενος ο τότε επικεφαλής της αντιπολίτευσης Γιώργος Σεληγκούνας στο Ζήση Λιούπα για τα κίνητρα και τις προθέσεις της τότε δημοτικής αρχής καθώς και για την τεράστια χαμένη ευκαιρία για το Μακρυχώρι, οι απαντήσεις που δίδονταν κυρίως στο «καφενείο» του Δήμου δεν έπειθαν κανέναν.
Όταν τελικώς η επένδυση του γνωστού επιχειρηματία έγινε στη Τερψιθέα Λάρισας αντί του Μακρυχωρίου, σχεδόν σύσσωμη η κοινωνία του Μακρυχωρίου αναρωτιόταν για πιο λόγο το χωριό στερήθηκε μία τόσο μεγάλη επένδυση που θα έδινε στη περιοχή εκατοντάδες θέσεις εργασίας και λειτουργεί τα τελευταία 20 χρόνια!
Οι αναφορές συνεχίστηκαν για αυτό το μεγάλο θέμα και μετά το θάνατο του Ζήση Λιούπα, με ορισμένους δημότες να σχολιάζουν έντονα το παρασκήνιο μεταξύ κτηνοτρόφων που εκμεταλλεύονταν σχεδόν παράνομα την τεράστια έκταση για προσωπικό τους όφελος χωρίς κανένα αντίκρισμα για το χωριό και τη περιοχή ευρύτερα.
Οι δυσμενείς αναφορές φυσικά επεκτείνονταν και στις συγγενικές σχέσεις του κ.Λιούπα και κάποιων εμπλεκόμενων κτηνοτρόφων. Στη πορεία του χρόνου το θέμα ξεχάστηκε ως μία ανεκμετάλλευτη ευκαιρία προς όφελος της περιοχής. Βεβαίως αυτό που δεν έχει αντιληφθεί ούτε η τότε ούτε η σημερινή δημοτική αρχή, είναι ο τρόπος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες παραχωρείται ή δεν παραχωρείται μία δημόσια έκταση.
Αυτό που διαβάζουμε στο δημοσίευμα του “bizness.gr” και φαντάζει ως ρεπορτάζ ακριβές, δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά μετά τον «εφιάλτη» του 2004 για τον περίφημο «Μεριά». Το πρώτο ερωτηματικό αφορά τις χρήσεις γης της περιοχής και κατά πόσο η τοπική κοινωνία έχει ρωτηθεί βάσει νόμου και δυνατοτήτων και τι επιθυμούν εν τέλει οι κάτοικοι να αναπτυχθεί που να είναι και βιώσιμο.
Θα ήταν εξαιρετικά επιζήμιο για το Μακρυχώρι να προχωρήσει μια τόσο σημαντική αξιοποίηση δημόσιας έκτασης χωρίς προηγούμενη ουσιαστική ενημέρωση και συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Οι κάτοικοι δικαιούνται να γνωρίζουν πώς θα επηρεαστούν οι θέσεις εργασίας, η τοπική οικονομία, το περιβάλλον και οι υποδομές της περιοχής. Μια λανθασμένη επιλογή μπορεί να δεσμεύσει έναν πολύτιμο χώρο για δεκαετίες, να επιβαρύνει την περιοχή και να αποκλείσει άλλες, ενδεχομένως πιο βιώσιμες αναπτυξιακές ευκαιρίες. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να σχεδιάζεται ερήμην της κοινωνίας που καλείται να ζήσει με τις συνέπειές της.
Διότι η βιωσιμότητα μιάς επένδυσης είναι το μείζον ζήτημα. Συνεπώς αυτό στο οποίο το ρεπορτάζ αναφέρεται και προτίθεται να παραχωρήσει «διαγωνιστικά» ο νυν δήμαρχος κ. Μανώλης είναι προιόν διαβούλευσης με σοβαρές προϋποθέσεις ή είναι κάτι άλλο που μάλλον σε φωτογραφική προκήρυξη παραπέμπει;
Είναι ρεαλιστικά βιώσιμο και πότε ο Δήμος θα λάβει σοβαρή μελέτη βιωσιμότητας για τις προθέσεις του όποιου επιχειρηματία; Υπάρχει η οικονομική επιφάνεια από τον μελλοντικό υποψήφιο πέραν του πενιχρού μισθώματος που ζητείται από την πλευρά του Δήμου και ποιός αρμόδιος την έκρινε;
Η τεράστια αντίφαση στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ που επικαλείται πηγές του Δήμου, έγκειται στο γεγονός ότι ενώ ζητούνται εχέγγυα βιωσιμότητας από τον πλειοδότη αναφέρεται στη περιγραφή των όρων της προκήρυξης, ότι ο τελικός αριθμός των δωματίων του ξενοδοχείου υπό ανέγερση και των λοιπών εγκαταστάσεων, θα καθοριστούν από το τι είδους άδειες πολεοδομικές τελικώς θα καταφέρει ο μελλοντικός επενδυτής να εκδώσει!
Όποιος λοιπόν επενδυτής έχει διαβάσει τις «καλές» κατά τα λοιπά προθέσεις του Δημάρχου του δήμου Τεμπών προφανώς γελάει. Διότι ποιός σοβαρός επενδυτής θα πάει να επενδύσει χωρίς να γνωρίζει προκαταβολικά εάν πολεοδομικά η επένδυση του είναι νόμιμη και βιώσιμη;
Ποιός σοβαρός επενδυτής θα πάει να χάσει το χρόνο του σε ένα περιβάλλον ασαφές και σε μία παγκόσμια οικονομική συγκυρία που μόνη τρόμο προκαλεί;
Και το κερασάκι στη τούρτα, εάν η επένδυση δεν μας βγει στρίβουμε όλοι δια του αρραβώνος αζημίως…! Άρα ο Δήμος δεν έχει να χάσει τίποτα πέραν της προχειρότητας που διέπει το όλο σκεπτικό του, ο δε επενδυτής στη χειρότερη ας χάσει και μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Η κοινωνία του Μακρυχωρίου προφανώς θα χάσει άλλη μία επενδυτική ευκαιρία για τη σοβαρή διαχείριση ενός κοινωνικού αγαθού που χρειάζεται σοβαρή μελέτη και όχι προχειρότητες.
Είναι αντιληπτό για όλους τους παραπάνω σοβαρούς λόγους να ρωτάται ο κ.Μανώλης ως δήμαρχος Τεμπών:
1) Είναι ή όχι ευθύνη του δήμου Τεμπών η αποσαφήνιση των χρήσεων γης της συγκεκριμένης περιοχής, εφόσον ο στόχος του είναι η εκμετάλλευση της;
2) Έχει ερωτηθεί η άποψη της τοπικής κοινωνίας για μία τόσο σημαντική και εμβληματική επένδυση στη περιοχή, μετά και το φιάσκο του 2004;
3) Είναι ο Δήμος Τεμπών ο αρμόδιος φορέας έκδοσης όλων των απαραίτητων αδειών για το εν λόγω εγχείρημα; Και εάν είναι πως προκηρύσσει το διαγωνισμό χωρίς τη γνωστοποιήσει τους όρους εκμετάλλευσης συνολικά;
4) Για ποιο λόγο χωρίς να είναι γνωστές οι χρήσεις γης της περιοχής συνολικά, δίδεται διαγωνιστικά συγκεκριμένη κατεύθυνση ως προς τη χρήση του ακινήτου;
5) Είναι όντως σοβαρή η πρόθεση ενός δήμου να ζητάει αναλυτικό business plan από έναν επιχειρηματία που σέβεται τον εαυτό του, χωρίς να είναι διόλου γνωστοί οι όροι της μελλοντικής αδειοδότησης και το μέγεθος της επένδυσης;
Επειδή οι δημοτικές αρχές αρέσκονται ενίοτε στα πυροτεχνήματα και στις ανακοινώσεις και επειδή το θέμα είναι για το Μακρυχώρι πολύ σοβαρό, θα προτείναμε στο Δήμαρχο και στους συνεργάτες του να το ξανασκεφτεί.
Το ζητούμενο για τις τοπικές κοινωνίες δεν είναι οι πομπώδεις ανακοινώσεις συχνά χωρίς αντίκρισμα ούτε οι φωτογραφικές διακηρύξεις αλλά η ουσία.
Και στη συγκεκριμένη περιοχή του Αγίου Γεωργίου υπάρχει δυστυχώς σκοτεινό παρελθόν και ευχόμαστε να μην προκύψει ύποπτο μέλλον…
