Μία νέα μελέτη σε γυναίκες 40 έως 65 ετών που εξακολουθούν να χορεύουν σε clubs, festivals και raves βρήκε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από το manifestation mantra «age is just a number». Τι κερδίζουν αυτές οι γυναίκες από την εμπειρία και τι είναι αυτό που κάνει τόσες άλλες να την εγκαταλείπουν;
Ας ξεκινήσω με το προσωπικό βίωμα. Από παιδί, ο χορός ήταν ο πιο δικός μου ορισμός της ελευθερίας. Μεγαλώνοντας έγινε και ο πιο άμεσος, αφιλτράριστος − ως αρχέγονος υποθέτω, τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας. Όταν στα 90s απογειώθηκε η rave κουλτούρα και μαζί της η ηλεκτρονική μουσική, βρέθηκα πιο ευτυχισμένη από ποτέ.
Κάπου μετά τα 35, όμως, άρχισα να πιστεύω ότι η ηλεκτρονική μουσική που τόσο αγάπησα (και αγαπώ) πέρασε, μαζί με τις μπότες-πλατφόρμες, στα don’ts της ηλικίας μου. Τα clubs, τα parties, τα raves, το να χορεύεις για ώρες χωρίς να χρειάζεται να κάνεις τίποτε άλλο. Δεν θυμάμαι να μας ανακοίνωσε κανείς ότι «αυτά τελείωσαν». Απλώς, σιγά σιγά, σταματήσαμε να πηγαίνουμε. Εγώ και αρκετές φίλες μου.
Αυτό το σκληρό αυτο-embargo άρχισα να ξανασκέφτομαι, όταν έπεσα πάνω στη μελέτη του University of Leeds με τον υπέροχα απλό τίτλο “Age is just a number: Persistent participation in Electronic Dance Music by women over 40”. Όχι επειδή χρειαζόμουν την άδεια της επιστήμης για να ξαναχορέψω house. Αλλά επειδή οι Alinka E. Greasley, Alice O’Grady και Shauna E. Stapleton αποφάσισαν να μελετήσουν ακριβώς το απέναντι από εμένα tribe: Τι συμβαίνει στις γυναίκες που μεγαλώνουν χωρίς να εγκαταλείπουν την αγάπη τους για το clubbing;
Οι γυναίκες που δεν σταμάτησαν να χορεύουν
Στη μελέτη συμμετείχαν 136 γυναίκες από 40 έως 65 ετών, με μέση ηλικία τα 47,6 χρόνια. Απάντησαν σε online ερωτηματολόγιο για τη σχέση τους με την ηλεκτρονική μουσική, το clubbing, την ηλικία, την εμφάνιση, την ασφάλεια, τις φιλίες και την ευεξία. Και οι περισσότερες δεν είχαν ανακαλύψει πρόσφατα τη σκηνή: το 81,6% πήγαινε σε EDM events για περισσότερα από 20 χρόνια. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για 40άρες που αποφάσισαν ξαφνικά να δοκιμάσουν κάτι «νεανικό». Μιλάμε για γυναίκες που δεν σταμάτησαν να αγαπούν κάτι, μόνο και μόνο επειδή μεγάλωσαν.
Ο Νο1 λόγος για να βγουν; Η μουσική ή ο DJ, που το 56,6% κατέταξε ως σημαντικότερο κίνητρο. Ακολουθούσαν η συνάντηση με φίλους, η ατμόσφαιρα και η αίσθηση κοινότητας.
Όχι, δεν πηγαίνουν για να ξανανιώσουν 25
Εδώ βρίσκεται ίσως το ωραιότερο κομμάτι της έρευνας. Το 91% συμφώνησε ότι το clubbing συμβάλλει θετικά στην ευεξία του, το 62,9% ότι του προσφέρει απόδραση από την καθημερινότητα, ενώ το 65,9% περιέγραψε την εμπειρία ως «πνευματική».
Στις απαντήσεις επανέρχονται η ελευθερία, η αυτό-έκφραση, η σύνδεση με άλλους ανθρώπους και εκείνη η πολύ συγκεκριμένη εμπειρία τού να χάνεσαι για λίγο μέσα στη μουσική και στον χορό. Για αυτές τις γυναίκες, η EDM κουλτούρα λειτουργούσε ως κοινωνική σύνδεση, προσωπική έκφραση και διέξοδος από τις πιέσεις της καθημερινότητας.
Πότε ακριβώς αποφασίσαμε ότι «δεν είναι πια για εμάς αυτά»;
Οι γυναίκες μίλησαν και για τα βλέμματα, τα σχόλια και το τι θεωρείται «κατάλληλο» για μια γυναίκα «κάποιας» ηλικίας. Μόνο που η ηλικιακή αστυνόμευση δεν ερχόταν πάντα απ’ έξω: Περίπου μία στις πέντε παραδεχόταν ότι κάποιες φορές αισθανόταν πως δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί λόγω ηλικίας. Κι όμως, το 92,1% ένιωθε σαν στο σπίτι του στα EDM events.
Πώς γεφυρώνεται αυτή η αντίφαση; Όχι με κάποιο μαγικό «δεν με νοιάζει τι λένε». Πολλές είχαν αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ισχυρές φιλίες και θέση μέσα στην κοινότητα, ενώ επέλεγαν πιο συνειδητά πού και πότε θα βγουν. Και, ναι, προσάρμοζαν και την αντοχή τους: λιγότερες αλλά καλύτερα επιλεγμένες βραδιές, περισσότερη φροντίδα πριν και μετά. Μία 40χρονη το συνόψισε ως “μεγαλύτερη επιλεκτικότητα και μέτρο”, ώστε να πηγαίνει τελικά εκεί όπου πιστεύει ότι θα περάσει πραγματικά καλά.
Κάπου εδώ η έρευνα ξεπερνά το dancefloor και πάει βαθύτερα. Προηγούμενες μελέτες που επικαλούνται οι ερευνήτριες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες είναι πιθανότερο από τους άνδρες να αλλάξουν τη σχέση τους με το clubbing όταν αποκτούν γονεϊκές υποχρεώσεις. Άλλη έρευνα είχε καταγράψει γυναίκες που αισθάνονταν ότι το raving δεν ταίριαζε πια με το να είναι μητέρες, εργαζόμενες, κόρες ή απλώς «υπεύθυνες ενήλικες» . Ενώ άνδρες συνομήλικοί τους συνέχιζαν στη σκηνή, συχνά ως DJs, promoters ή διοργανωτές.
Δεν είμαστε «μεγάλες» για το clubbing. Μεγαλώσαμε μέσα στα στερεότυπα
Αυτό που προσωπικά κρατάω από την έρευνα δεν είναι κάποια αστεία wellness συνταγή του τύπου «το rave στη μέση ηλικία, κάνει καλό». Κρατάω μία πολύ χρησιμότερη ερώτηση: Πόσα πράγματα που εξακολουθούν να μας δίνουν χαρά εγκαταλείψαμε όχι επειδή έπαψαν να μας αρέσουν, αλλά επειδή κάποια στιγμή αποφασίσαμε ότι δεν ταιριάζουν πια στην ηλικία μας;
Για μένα, ένα από αυτά ήταν το clubbing. Οπότε, αν βρίσκετε ακόμη χρόνο και κυρίως, αν καταφέρνετε να συντονίσετε την παρέα (που είναι το πραγματικό middle-age challenge − πολύ δυσκολότερο από το να ακολουθείς 135 BPM), κάντε follow μερικά καλά dance spots της πόλης και ανάψτε τα notifications. Μπορεί τελικά να αποδειχθούν πιο χρήσιμα από το sleep tracker.
Πηγή: allyou.gr
