Η ευρωπαϊκή συνεργασία στην άμυνα μπορεί να ενισχυθεί βήμα-βήμα, ξεκινώντας από κοινές προμήθειες και προχωρώντας σε έναν ευρωπαϊκό στρατό δηλώνει στη συνέντευξή της στα «ΝΕΑ» η Μαρί-Αγκνες Στρακ-Τσίμερμαν, πρόεδρος της Επιτροπής Αμυνας (SEDE) του Ευρωκοινοβουλίου. Η γερμανίδα ευρωβουλευτής των φιλελευθέρων θεωρεί επίσης αναγκαία τη συνεργασία με εταίρους όπως τον Καναδά, ενώ δεν αποκλείει την Τουρκία, υπογραμμίζοντας, πάντως, τη μη αποδεκτή της συμπεριφορά έναντι της Ελλάδας αλλά και την ανάγκη σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τι είδους συνεργασία θα έπρεπε να έχουμε με τον Καναδά στον τομέα της άμυνας;
Είναι πολύ σημαντικό να συνεργαζόμαστε με τον Καναδά σε θέματα άμυνας. Ολόκληρος ο κόσμος δέχεται πιέσεις και οι προκλήσεις είναι παρόμοιες για τον Καναδά και την Ευρώπη. Ο Καναδάς αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα με τις ΗΠΑ και προσπαθεί να αντισταθεί στον Λευκό Οίκο. Οπως και η Ευρώπη, ο Καναδάς αναζητά άλλους εταίρους με κοινές αξίες σε όλο τον κόσμο, όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Ινδία ή χώρες της Νότιας Αμερικής. Μπορούμε να ξεκινήσουμε εμβαθύνοντας την εμπορική σχέση για να οικοδομήσουμε αμοιβαία εμπιστοσύνη. Ο καναδός πρωθυπουργός ενδιαφέρεται πραγματικά να συνεργαστεί με την Ευρώπη. Ο Καναδάς ήταν η πρώτη χώρα εκτός ΕΕ και εκτός Ευρώπης που ενδιαφέρθηκε να συμμετάσχει στο SAFE. Αυτό αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα για εμάς. Αν θέλουμε να γίνουμε πιο ανεξάρτητοι, χρειαζόμαστε εταίρους, και η σχέση με τον Καναδά θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια πραγματική ιστορία επιτυχίας. Ο Καναδάς είναι επίσης πολύ σημαντικός όσον αφορά στρατηγικά ζητήματα, όπως η προστασία της Αρκτικής.
Μιλήσατε για την ανάγκη ύπαρξης περισσότερων συμμαχιών και εταίρων στην άμυνα. Θα έπρεπε να συνεργαστούμε στενότερα με την Τουρκία σε θέματα άμυνας;
Δεν είναι εύκολο να απαντήσει κανείς σε αυτό το ερώτημα. Η Τουρκία και η Ελλάδα δεν έχουν καταφέρει να επιλύσουν τη διαφορά τους σχετικά με την Κύπρο. Υπάρχει επίσης το ζήτημα της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Ωστόσο, η Τουρκία αποτελεί πολύ σημαντικό εταίρο στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία έχει αλλάξει τη στρατηγική της τα τελευταία 10-15 χρόνια, παράγοντας περισσότερα όπλα και επενδύοντας σημαντικά σε στρατιωτικές ικανότητες, καθώς και σε τομείς όπως η κυβερνοασφάλεια. Πρέπει επίσης να λαμβάνουμε υπόψη τη συμπεριφορά της Τουρκίας, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι έλληνες φίλοι μας εξακολουθούν να ανησυχούν έντονα. Μπορεί κανείς να δει παλιούς χάρτες που παρουσιάζουν τα Δωδεκάνησα και άλλες περιοχές στα ανατολικά της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των νησιών, ως τουρκικό έδαφος. Ο Ερντογάν και η δεξιά πτέρυγα στην Τουρκία εξακολουθούν να αναφέρονται στα ζητήματα αυτά. Αυτό δεν είναι αποδεκτό το 2026. Η Τουρκία ενδιαφέρεται πολύ για συνεργασία με το SAFE, αλλά η Ελλάδα και η Κύπρος δεν θα έλεγαν ποτέ «ναι». Αυτό είναι δεδομένο. Κατανοώ την Ελλάδα, αλλά δεν είμαι αφελής. Πρέπει να είμαστε σε θέση να συνεργαζόμαστε ακόμη και με χώρες που δεν διαθέτουν ισχυρή δημοκρατία. Πρέπει, όμως, να καταστήσουμε απολύτως σαφές ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι υψίστης σημασίας.
Η άμυνα στην Ευρώπη είναι κατακερματισμένη καθώς αποτελεί εθνική αρμοδιότητα. Πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνεργασία;
Το πρόβλημα είναι ότι δεν διαθέτουμε ευρωπαϊκή αμυντική ένωση. Θα μπορούσαμε όμως να προχωρήσουμε βήμα-βήμα. Πρώτον, με κοινές προμήθειες. Αποτελεί πλεονέκτημα να διαθέτουμε περισσότερα συμβατά μεταξύ τους συστήματα, ενώ είναι και πιο οικονομικό. Δεύτερον, πρέπει να βρούμε τρόπο να δημιουργήσουμε έναν ευρωπαϊκό στρατό. Διαθέτουμε, για παράδειγμα, μια βαθιά γερμανο-γαλλική συνεργασία σε επίπεδο ταξιαρχίας. Η Γερμανία διατηρεί επίσης πολύ στενή σχέση με την Ολλανδία, ενώ συνεργαζόμαστε στενά με τη Νορβηγία. Τέσσερις ή πέντε χώρες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν λέγοντας: «Ας δημιουργήσουμε μια ταξιαρχία ή δύο ταξιαρχίες, ίσως 10.000 στρατιώτες και ας προσκαλέσουμε κάθε χώρα να συμμετάσχει». Δεν είναι υποχρεωτικό, είναι μια δυνατότητα. Ενας συνασπισμός προθύμων. Ομως, για να γίνει, απαιτείται εμπιστοσύνη.
Είναι δυνατόν να υπάρξει εμπιστοσύνη, όταν βλέπουμε να αυξάνεται η υποστήριξη προς το AfD στη Γερμανία και στη Λε Πεν στη Γαλλία;
Είναι τραγικό το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται με εθνικιστικούς όρους. Οι πολίτες αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις και έχουν ανάγκη από ηγεσία. Αν νιώθουν ότι οι κυβερνήσεις τους δεν τους προστατεύουν, στρέφονται σε εκείνους που φαίνεται να αφουγκράζονται τα προβλήματά τους και υπόσχονται άμεσες λύσεις. Αυτό είναι πραγματικά επικίνδυνο και δεν υπάρχει εύκολη απάντηση. Στόχος του AfD είναι να καταστρέψει τους συντηρητικούς. Βλέπουμε όμως το ΕΛΚ να συνεργάζεται, ενδεχομένως, με τους «Πατριώτες». Αν με ρωτάτε πώς θα μπορούσαμε να λύσουμε το πρόβλημα, δεν το γνωρίζω ακόμη. Θεωρώ πολύ σημαντικό να συνεργάζονται στενά τα κόμματα του πολιτικού κέντρου.
Η πρόταση για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) προβλέπει σημαντικά κονδύλια για την άμυνα. Θα παραμείνουν έτσι στις διαπραγματεύσεις; Μήπως χρειαζόμαστε περισσότερο κοινό χρέος;
Οχι, δεν χρειαζόμαστε περισσότερο κοινό χρέος. Οσον αφορά το ΠΔΠ, η Ευρώπη συνειδητοποίησε, ιδιαίτερα μετά το 2022, ότι πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα στην άμυνα. Δεν είναι μόνο ζήτημα χρημάτων, είναι και ζήτημα προτεραιοτήτων. Αν ξεκινήσουμε με κοινές προμήθειες, θα μπορούσαμε στην πραγματικότητα να εξοικονομήσουμε πόρους.
Μπορούμε να ενισχυθούμε αγοράζοντας ευρωπαϊκά ή να συνεχίσουμε να αγοράζουμε έτοιμα συστήματα από τις ΗΠΑ;
Κατ’ αρχάς, θα μπορούσαμε να είμαστε πολύ ισχυροί ως Ευρωπαίοι, αλλά πρέπει να βρούμε τρόπο να γίνουμε πιο ανεξάρτητοι από τις ΗΠΑ. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να αγοράζουμε τα πάντα από εκεί, καθώς διαθέτουν ακόμη ορισμένες κρίσιμες ικανότητες. Ωστόσο, έχουμε τη δυνατότητα να το πετύχουμε. Διαθέτουμε τους πόρους, το ανθρώπινο δυναμικό και εξαιρετικά πανεπιστήμια, ενώ έχουμε και προγράμματα που εκτείνονται έως το 2033. Είμαι αισιόδοξη, διότι η επένδυση στην ασφάλεια αποφέρει τεράστια οφέλη και στον πολιτικό τομέα, χάρη στις τεχνολογίες διπλής χρήσης. Επιπλέον, το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο τις μεγαλύτερες χώρες, όπως τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία ή την Πολωνία, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη. Επομένως, οφείλουμε να συνεργαστούμε και με τις μικρότερες χώρες.
Πηγή: tanea.gr
