Μήπως στη δουλειά ντυνόμαστε με στόχο… να μην μας προσέξουν;

Μήπως στη δουλειά ντυνόμαστε με στόχο... να μην μας προσέξουν;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα
στα αποτελέσματα αναζήτησης

Πρόσθεσε το formedia.gr στη Google

Μήπως στην προσπάθεια να δείχνουμε «σωστές» επαγγελματικά, τελικά γινόμαστε λιγότερο αξιομνημόνευτες; Μία επιτυχημένη αμερικανή επιχειρηματίας της μόδας και ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα έχουν κάτι να πουν γι’ αυτό.

Υπάρχει ένα μικρό παράδοξο στην ντουλάπα μας. Για το πάρτι θα φορέσουμε εκείνο το magenta σακάκι. Στον γάμο, εκείνα τα σκουλαρίκια που φαίνονται από το απέναντι τραπέζι. Στο ραντεβού, το λιγότερο, θα προσπαθήσουμε να είμαστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Μόλις όμως πρόκειται για τη δουλειά, μία εταιρική παρουσίαση, ένα επαγγελματικό γεύμα ή μία περίσταση όπου θα γνωρίσουμε ανθρώπους που μπορεί να παίξουν ρόλο στην πορεία μας, ξαφνικά θυμόμαστε πόσο ασφαλές χρώμα είναι το μαύρο, το γκρι, ή το navy blue.

Μήπως τελικά στην επαγγελματική μας ζωή, ντυνόμαστε περισσότερο με την έγνοια να μη μας προσέξουν; Και πόση ορατότητα επιτρέπουμε στον εαυτό μας, όταν ξέρουμε ότι μαζί με εμάς αξιολογείται και η επαγγελματική μας εικόνα;

Την αφορμή για το ερώτημα μάς δίνει η Marina Larroudé, πρώην fashion director του Barneys και συνιδρύτρια σήμερα της εταιρείας παπουτσιών Larroudé, η οποία μίλησε στο Business Insider για έναν πολύ απλό προσωπικό κανόνα: «Δεν μου αρέσει να περνάω απαρατήρητη». Και αυτό δεν σημαίνει ότι εμφανίζεται στο γραφείο κάθε πρωί ντυμένη για το Met Gala.

Το θέμα είναι να προσέξουν εσένα, όχι μόνο τα ρούχα σου

Η Larroudé ξέρει πότε να χαμηλώνει την ένταση στις επαγγελματικές της εμφανίσεις. Σε ένα σημαντικό business event επέλεξε, λέει, μαύρο, επειδή θεώρησε ότι δεν ήταν η στιγμή για ένα εκτυφλωτικό σύνολο. Πρόσθεσε όμως πράσινα vintage σκουλαρίκια και λευκές γόβες. Σε ένα άλλο επαγγελματικό γεύμα, το ζητούμενό της ήταν διαφορετικό: να είναι κατάλληλα ντυμένη για την περίσταση, αλλά η εικόνα της να εξακολουθεί να λέει κάτι για το ποια είναι.

Αυτή είναι μία λεπτή αλλά ενδιαφέρουσα διαφορά. Δεν προτείνει «φόρα ό,τι θέλεις», ούτε «όσο πιο εκκεντρική, τόσο καλύτερα». Λέει «διάβασε» τον χώρο, αλλά μην εξαφανίζεσαι μέσα σε αυτόν.

Μην περιμένεις το πάρτι για να κάνεις stand out

«Don’t wait for a party», συμβουλεύει η Larroudé. Δεν φυλάει τα ιδιαίτερα κομμάτια της ντουλάπας της για κάποια μελλοντική «σωστή περίσταση», τα φοράει ακόμη κι όταν τα παιδιά της θεωρούν ότι είναι υπερβολικά για Δευτέρα πρωί.

Κι όμως, πόσες από εμάς Δευτέρα πρωί (και Τρίτη και Τετάρτη κ.ο.κ) κάνουμε το πρώτο; Όχι επειδή δεν αγαπάμε το χρώμα ή κάτι πιο ιδιαίτερο, αλλά επειδή στον επαγγελματικό χώρο ενεργοποιείται το «ας μη το ρισκάρω». Το σακάκι γίνεται μαύρο, η τσάντα διακριτική, το κόσμημα μικρότερο. Όχι επειδή αυτό είμαστε, αλλά επειδή τίποτα από αυτά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί από τους άλλους «λάθος».

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα με το απολύτως ασφαλές: Σπάνια είναι και αξιομνημόνευτο.

The Red Sneakers Effect

Και εδώ η κοινωνική επιστήμη έχει μια υπέροχα διατυπωμένη θεωρία: The Red Sneakers Effect.

Οι ερευνήτριες Silvia Bellezza, Francesca Gino και Anat Keinan μελέτησαν τι συμβαίνει όταν κάποιος παραβιάζει εσκεμμένα έναν αναμενόμενο κώδικα εμφάνισης. Μεταξύ των παραδειγμάτων τους: Ένας άνθρωπος που μπαίνει σε μία luxury boutique με αθλητικά ρούχα ή ένας καθηγητής που εμφανίζεται σε επίσημο ακαδημαϊκό περιβάλλον με κόκκινα sneakers.

Και κάπου εδώ τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα. Αντί εκείνος που παρέκκλινε από τον άγραφο κώδικα να θεωρείται λιγότερο κατάλληλα ντυμένος, υπό ορισμένες συνθήκες συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Οι άλλοι τού απέδιδαν υψηλότερο status και μεγαλύτερη ικανότητα. Γιατί; Eπειδή η εσκεμμένη στυλιστική απόκλιση ερμηνευόταν ως αυτονομία. Οι άλλοι σκέφτονται, «Ξέρει ποιος είναι, ξέρει τον κανόνα και αισθάνεται αρκετά ασφαλής ώστε να μην έχει ανάγκη να συμμορφωθεί απόλυτα».

Υπάρχει όμως μία κρίσιμη λεπτομέρεια. Το μαγικό δεν βρίσκεται στα κόκκινα παπούτσια. Όταν η απόκλιση φαινόταν ακούσια, δηλ. σαν να μην ήξερες απλώς πώς έπρεπε να εμφανιστείς, το πλεονέκτημα εξαφανιζόταν. Το ίδιο συνέβαινε όταν δεν υπήρχε σαφής κοινωνικός κανόνας από τον οποίο να αποκλίνεις.

Με άλλα λόγια, άλλο το «δεν ξέρω τον κώδικα» και άλλο «ξέρω τον κώδικα και επιλέγω να τον σπάσω, βάζοντας κάτι εντελώς δικό μου».

Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο ενδιαφέρουσα συμβουλή της Larroudé, είτε εργάζεσαι σε πολυεθνική είτε σε κατάστημα, είτε είσαι freelancer που πηγαίνει να γνωρίσει έναν καινούργιο πελάτη. Δεν χρειάζεσαι ένα big brand σακάκι, statement γόβες ή καν χρώμα. Χρειάζεται απλώς να αναρωτηθείς, την επόμενη φορά που θα βγάλεις κάτι από πάνω σου επειδή σου φαίνεται «πολύ» για τη δουλειά: Είναι όντως ακατάλληλο ή απλώς φοβάμαι μήπως τραβήξω τα βλέμματα; Το δεύτερο δεν θα έπρεπε να είναι στα don’t της επαγγελματικής σου ταυτότητας.

Πηγή: allyou.gr

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp
Email

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ