Μαρτυρίες 24 Ισραηλινών στρατιωτικών για τα μυστικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο της Γάζας αποκαλύπτονται σε ένα νέο ντοκιμαντέρ που εστιάζει στη μαζική δολοφονία Παλαιστινίων αμάχων.
Η ταινία NAZA, από τους βραβευμένους με Όσκαρ Ισραηλινούς σκηνοθέτες Yuval Abraham και Rachel Szor, παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας ως το μοναδικό ντοκιμαντέρ που διαγωνίζεται για το περίφημο βραβείο Golden Lion.
Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από ακρωνύμιο του ισραηλινού στρατού, το οποίο χρησιμοποιείται ευφημιστικά για να αναφερθεί σε αμάχους που αναμένεται να σκοτωθούν σε στρατιωτικές επιθέσεις. Το ντοκιμαντέρ, παραγωγής της Guardian, περιλαμβάνει εκτενείς μαρτυρίες από αξιωματικούς των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και στρατιώτες που συμμετείχαν στην παρακολούθηση και απομακρυσμένη εξόντωση Παλαιστινίων αμάχων.
Οι συνεντεύξεις κινηματογραφήθηκαν νύχτα σε ταράτσες στο Τελ Αβίβ, υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας λόγω του κινδύνου που ενέχει η δημόσια μαρτυρία για τις στρατιωτικές δραστηριότητες του Ισραήλ. Η εμφάνιση και οι φωνές των συμμετεχόντων αλλοιώθηκαν ψηφιακά για να προστατευθεί η ταυτότητά τους.
Οι μάρτυρες αποκαλύπτουν μυστικές μεθόδους που χρησιμοποίησε ο ισραηλινός στρατός στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης για τον εντοπισμό μεγάλου αριθμού πιθανών χαμηλόβαθμων μελών της Χαμάς. Οι στόχοι αυτοί βομβαρδίστηκαν στα σπίτια τους νύχτα, γνωρίζοντας ότι οι επιθέσεις θα οδηγούσαν και στον θάνατο των οικογενειών τους.
Ο ισραηλινός στρατός παραβίαζε τηλέφωνα για να εντοπίσει τη θέση των στόχων και παρακολουθούσε συνομιλίες με τις συζύγους και τα παιδιά τους λίγο πριν σκοτωθούν όλοι.
Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει επίσης μαρτυρίες για την καταστροφή γειτονιών, όπου ο στρατός εκτιμούσε ότι έως και το 25% των κατοίκων παρέμεναν στα σπίτια τους, για τη συστηματική καύση κατοικιών αμάχων, καθώς και για τον θάνατο αμάχων σε σημείο διανομής τροφίμων.
Οι μαρτυρίες και το παρασκήνιο
Σε συνέντευξη Τύπου στη Βενετία, ο Abraham ανέφερε: «Απλώς ζητήσαμε από αυτούς τους αξιωματικούς να περιγράψουν τι έκαναν. Πώς λειτουργούν αυτά τα συστήματα; Να μας το σχεδιάσουν. Μερικές φορές, μόνο με τις ερωτήσεις παίρνεις τις απαντήσεις».
«Κάποιοι δεν εξέφρασαν μεταμέλεια, άλλοι το έκαναν. Μερικοί μίλησαν με αδιαφορία, άλλοι με υπερηφάνεια», πρόσθεσε ο Abraham.
Πολλοί από τους μάρτυρες εργάστηκαν σε μυστική μονάδα πληροφοριών που αναφέρεται απευθείας στο γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Benjamin Netanyahu. Ένας εξ αυτών δήλωσε πως η αποστολή τους ήταν να «αποτρέψουν την ειρήνη».
Οι σκηνοθέτες Abraham και Szor τόνισαν πως δημιούργησαν την ταινία από αίσθημα υποχρέωσης να εξετάσουν τα συστήματα πίσω από τη μαζική δολοφονία Παλαιστινίων αμάχων, για την οποία θεωρούν υπεύθυνη τη χώρα τους.
Επεσήμαναν ότι η εστίαση της ταινίας δεν είναι σε «σποραδικά εγκλήματα πολέμου από μεμονωμένους στρατιώτες», αλλά στις ίδιες τις εντολές, τις πολιτικές, τις αποδεκτές πρακτικές, τη γλώσσα και τη λογική που τα καθιστούν δυνατά, καθώς και στους ανθρώπους που τα υλοποιούν: «Το σύστημα και τα γρανάζια του».
Το ντοκιμαντέρ συν-παράχθηκε από τον James Wilson και εκτελεστικός παραγωγός ήταν ο Jonathan Glazer, η ίδια ομάδα πίσω από το βραβευμένο με Όσκαρ The Zone of Interest.
Το NAZA βασίζεται σε αποκαλύψεις που δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά από τα μέσα +972 Magazine, Local Call και Guardian μεταξύ 2023 και 2025. Τα γυρίσματα και η παραγωγή έγιναν υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας λόγω του κινδύνου για εμπιστευτικές δημοσιογραφικές πηγές, ενώ το περιεχόμενό του διατηρήθηκε άκρως απόρρητο μέχρι την πρεμιέρα.
Η απήχηση και τα σχόλια
Ο Paul Lewis, επικεφαλής ερευνών της Guardian και εκτελεστικός παραγωγός της ταινίας, χαρακτήρισε το NAZA ως το αποκορύφωμα «ετών επίπονης δουλειάς για την αποκάλυψη και επαλήθευση των συστημάτων που χρησιμοποιεί η ισραηλινή στρατιωτική πληροφορία στη Γάζα».
Ο Abraham ανέφερε ότι η δημιουργία του ντοκιμαντέρ προσέφερε χώρο για να εξεταστεί η συλλογική επίδραση αυτής της δουλειάς. «Σε αυτή την ταινία μιλάμε με 24 άτομα. Εξετάζουμε συστήματα μαζικής δολοφονίας. Ο κινηματογράφος σου επιτρέπει να διερευνήσεις δομές και συστήματα και πώς συνδέονται μεταξύ τους».
Πριν από την πρεμιέρα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ της Βενετίας, Alberto Barbera, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το NAZA θα είναι «πραγματικά πρωτοποριακό», χαρακτηρίζοντάς το «πολιτικά ανατρεπτικό και κινηματογραφικά εξαιρετικά ενδιαφέρον έργο».
Όπως ανέφερε το Cinecittà News, ο Barbera τόνισε: «Δεν πρόκειται απλώς για μια συλλογή συνεντεύξεων. Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να πείσουν αυτούς τους Ισραηλινούς αξιωματούχους να μιλήσουν για τη δουλειά τους όταν ξεκίνησε η εισβολή στη Γάζα, και σας διαβεβαιώνω, οι μαρτυρίες τους είναι συγκλονιστικές».
Το ιστορικό της σύγκρουσης
Οι ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα από το 2023 έχουν προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 73.000 Παλαιστινίων, στην πλειονότητά τους αμάχων, και τον τραυματισμό πάνω από 174.000, αριθμοί που αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 10% του προπολεμικού πληθυσμού της Γάζας.
Οι ισραηλινές περιορισμοί στις αποστολές τροφίμων προκάλεσαν ανθρωπογενή λιμό το περασμένο καλοκαίρι, ενώ ο στρατός κατέστρεψε ή έπληξε πάνω από τα τρία τέταρτα των σπιτιών, με αποτέλεσμα οι επιζώντες Παλαιστίνιοι να ζουν πλέον σε καταυλισμούς σκηνών με ελάχιστη πρόσβαση σε καθαρό νερό ή αποχέτευση.
Το Ισραήλ ξεκίνησε τον πόλεμο μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, όπου σκοτώθηκαν πάνω από 1.200 άτομα και 251 μεταφέρθηκαν στη Γάζα ως όμηροι από μαχητές. Η πλειονότητα των νεκρών και των ομήρων ήταν άμαχοι.
Οι δημιουργοί και η συνέχεια
Οι Abraham και Szor ήταν δύο από τους τέσσερις συν-σκηνοθέτες του No Other Land, το οποίο κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ το 2025.
Συνδέοντας τις δύο ταινίες, οι σκηνοθέτες δήλωσαν: «Στο No Other Land, περάσαμε πέντε χρόνια, μαζί με τους Παλαιστίνιους συν-σκηνοθέτες Basel Adra και Hamdan Ballal, καταγράφοντας τον στρατό να καταστρέφει παλαιστινιακά σπίτια, για να αναδείξουμε συνολικά ένα σύστημα κατοχής και εθνοτικής υπεροχής με στόχο την απομάκρυνση των Παλαιστινίων από τη Δυτική Όχθη.
Στο NAZA, αντίστοιχα, συνδέουμε τα κομμάτια ενός συστήματος, συγκεντρώνοντας τις μαρτυρίες δύο δεκάδων αξιωματικών και στρατιωτών και αποτυπώνοντας τα στρατιωτικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για να διαπραχθεί αυτό που μια επιτροπή του ΟΗΕ και οι μεγαλύτερες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο έχουν περιγράψει ως γενοκτονία».
Πηγή: Guardian
Πηγή: tanea.gr
