Της Μαρίνας
Αποστολοπούλου
Το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ έχει πλέον το νέο πρόεδρο του. Το νέο…Μεσσία του, θα έλεγε κανείς, αν κρίνει από τον τρόπο που η εκλογή του έγινε αποδεκτή και από τον κόσμο που προσήλθε για δεύτερη φορά στις κάλπες μαζικά, προκειμένου να αναδείξει με συντριπτική πλειοψηφία το Νίκο Ανδρουλάκη στην προεδρία του κόμματος προσδοκώντας στην σωτηρία του κόμματος και στην αναζωπύρωση του σοσιαλιστικού χώρου.
…Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!
Μετά τους δικαιολογημένους πανηγυρισμούς και το κλίμα γενικής ανάτασης και ευφορίας, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Τα δύσκολα για το νεότευκτο και πολλά υποσχόμενο στην θεωρία-εν αναμονή των πράξεων- ευρωβουλευτή από την Κρήτη, Νίκο Ανδρουλάκη.
Τα δύσκολα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρο του Αλέξη Τσίπρα.
Τα δύσκολά για την ΝΔ και τον πρόεδρο της και Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Με αυτή τη σειρά…προτεραιότητας δε, η διαβάθμιση των δυσκολιών για τους προαναφερόμενους.
Διότι βεβαίως, η ανάδειξη νέου Προέδρου στο ΚΙΝΑΛ θα έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα και κυρίως στα μεγάλα κόμματα. Και ενδέχεται να επηρεάσει και τον χρόνο προκήρυξής των εκλογών αλλά και την επόμενη μέρα από αυτές, υπό προϋποθέσεις.
Νέος πρόεδρος νέες προκλήσεις
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η μάλλον από το τέλος, δηλαδή την τελευταία εξέλιξη με τις εκλογές στο ΚΙΝΑΛ.
Το μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα που περιέβαλε με την εμπιστοσύνη του στον Νίκο Ανδρουλάκη, είναι ταυτόχρονα μία γερή ώθηση για τον νέο Πρόεδρο αλλά και ένα μεγάλο βάρος που πέφτει στου ώμους. Γιατί τώρα καλείται να μετουσιώσει σε πράξη αυτό που στις κάλπες οι ψηφοφόροι αποτύπωσαν με την μορφή ελπίδας και μεγάλων προσδοκιών. Δηλαδή, ότι το κίνημα και ο σοσιαλιστικός χώρος γενικά, θα ξαναβρεί την ταυτότητα του, η θα δημιουργήσει μια νέα πιο σύγχρονη. Θα «επαναπατρίσει» στους κόλπους του όλους αυτούς που του γύρισαν την πλάτη λόγω απογοήτευσης τα προηγούμενα χρόνια. Θα επανεφεύρει τον εαυτό του-τον καλύτερο του εαυτό- και την αυτοπεποίθηση του. Θα παρουσιάσει νέες και πειστικές προτάσεις για τον τόπο. Θα επιφέρει ισορροπία στο πολιτικό σκηνικό. Θα μπορέσει να καταστεί «ρυθμιστής» των εξελίξεων από «παρακολούθημα» που είναι τα τελευταία χρόνια και τελικά θα πείσει με αξιώσεις για να διεκδικήσει διψήφια ποσοστά στις επόμενες εθνικές εκλογές.
Και όλα αυτά πρέπει να γίνουν καθόσον ο νέος Πρόεδρος θα προσπαθήσει να ανανεώσει και να διευρύνει το κόμμα και παράλληλα να το κρατήσει ενωμένο και να το καταστήσει «πειστικό» όχι μόνο για τις προθέσεις του αλλά και για τις επί του πεδίου ικανότητες του.
Δύσκολο εγχείρημα και μεγάλη πρόκληση. Όταν μάλιστα ο Ν. Ανδρουλάκης καλείται να λύσει με το «καλημέρα σας» και ένα άμεσο πρόβλημα που έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο ίδιος δεν είναι μέλος της Βουλής και συνεπώς θα πρέπει κάποιος άλλος να εκπροσωπεί το κόμμα στις κοινοβουλευτικές μάχες. Εντός των ημερών έρχεται και η συζήτηση για τον προϋπολογισμό επί παραδείγματι. Ποιος θα… ηγηθεί;
Θα έχει ενδιαφέρον ο χειρισμός του, αν σκεφθεί κανείς ότι κατά την προεκλογική περίοδο είχε διατυπωθεί η άποψη ότι ο εντός Βουλής επικεφαλής θα έπρεπε να είναι κάποιος εκ των λοιπών διεκδικητών που είναι μέλος της. Επί παραδείγματι ο Α Λοβέρδος- ήταν και δική του η…παρατήρηση-ο οποίος τάχθηκε ανοιχτά και άμεσα υπέρ της υποψηφιότητας του νυν Πρόεδρου, μετά τον αποκλεισμό του την πρώτη Κυριακή. Προφανώς δίνοντας το «σύνθημα» οι δικοί του ψηφοφόροι να στραφούν προς Ανδρουλάκη. Και ο καθείς μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του.
Η μεγαλύτερη «υποχρέωση» όμως του νέου Πρόεδρου είναι απέναντι σε όλον αυτόν τον κόσμο που προσερχόμενος μαζικά στις κάλπες, κατέδειξε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο, την μαζική του επιθυμία ο χώρος να αναγεννηθεί και ο Ν Ανδρουλάκης να του προσδώσει την παλιά του αίγλη, αποκαθιστώντας και το τρωθέν πολιτικό η και κομματικό κύρος όλων εκείνων που επί χρόνια τον στήριζαν.
Στα υπέρ του, το γεγονός ότι είναι νέος, είναι άφθαρτος είναι χαμηλών τόνων, δεν είναι των ρήξεων-τουλάχιστον μέχρις στιγμής, όπως φάνηκε και από την προεκλογική του εκστρατεία-και προφανώς έχει την διάθεση και την όρεξη. Μένει να δούμε αν έχει και τα «όπλα», να προχωρήσει σε μία δραστική επανεκκίνηση του χώρου.
Ίδωμεν!
ΣΥΡΙΖΑ νέες δυσκολίες
Τις μεγαλύτερες αναταράξεις από τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ προφανώς θα υποστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γνωστό ότι μεγάλο μέρος πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στράφηκε αρχικά και τελικά ενσωματώθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ λόγω της απογοήτευσης από την αδράνεια του δικού τους «μητρικού κόμματος» επί σειρά ετών.
Και όντας το ΚΙΝΑΛ σε μία, ας το πούμε κατάσταση, «μετρίων» αποδόσεων, δεν μπόρεσε εν συνεχεία ούτε να πείσει νέους ούτε να τους επαναφέρει τους παλιούς και έμεινε καθηλωμένο σε μονοψήφια νούμερα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι ως βασικός αποδέκτης της απογοήτευσης αυτών των ανθρώπων, εμπλούτισε σημαντικά την δική του δεξαμενή ψήφων αναδεικνυόμενος και εξ αυτού, σε κόμμα εξουσίας.
Το ερώτημα είναι-και αυτό θα φανεί από την πορεία των πραγμάτων και από το κατά πόσο ο Ν. Ανδρουλάκης θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις αναπτερωμένες ελπίδες ψηφοφόρων του μεσαίου χώρου-αν και σε τι ποσοστό οι ψηφοφόροι αυτοί θα επιλέξουν να μετακινηθούν στην αρχική τους βάση- και σε τι βαθμό θα στοιχίσει αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος τα τελευταία χρόνια άσκησε κατά καιρούς ένα στενό μαρκάρισμα στο ΚΙΝΑΛ επιχειρώντας είτε να το αλώσει περαιτέρω, είτε να επιτύχει συνεργασίες που πιθανώς με τον ένα η τον άλλο τρόπο θα μπορούσαν να καταλήξουν σε μεγαλύτερη απορρόφησή του.
Έχοντας ήδη σημαντικά εσωκομματικά προβλήματα-μεταξύ των οποίων και την εκπεφρασμένη δυσφορία στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ για την αντιμετώπιση τους- ο Α. Τσίπρας καλείται να αντιμετωπίσει έναν νέο και «άγνωστο» αντίπαλο, όπως είπαμε παραπάνω και να.. αναχαιτίσει το κύμα φυγής που πιθανώς θα προκύψει, αν δεν έχει προκύψει ήδη, παρότι προς ώρας δεν είναι μετρήσιμο. Οπότε θα κληθεί να μετρήσει όχι τόσο κέρδη αλλά κυρίως ζημίες, αν το εγχείρημα Ανδρουλάκη στεφθεί με επιτυχία.
Και φυσικά, ποια είναι η μεγαλύτερη και ποιο έγκυρη σφυγμομέτρηση;
Οι εθνικές εκλογές.
ΝΔ: νέοι…υπολογισμοί
Στην Νέα Δημοκρατία τώρα μπορεί τα πράγματα να μην είναι τόσο σοβαρά αλλά οπωσδήποτε δεν είναι και αμελητέα.
Κατ’ αρχήν όπως έχουν δείξει και οι κατά καιρούς δημοσκοπήσεις και η ίδια έχει «υποδεχθεί» ένα κομμάτι των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να είναι μικρότερο αλλά πάντως όχι ασήμαντο και αντικατοπτρίζει, εν πολλοίς, το άνοιγμα της προς τον μεσαίο χώρο. Στον οποίο μεσαίο χώρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται ότι έχει εδραιώσει μία αξιοσημείωτη επιρροή διευρύνοντας έτσι τους ορίζοντες του κόμματος του αλλά και το προσωπικό πολιτικό του προφίλ. Και αυτό γιατί στον συγκεκριμένο χώρο υπήρχε πρόσφορο έδαφος για διεισδύσεις η…βουτιές άλλων κόμματων, λόγω του γενικότερα διαμορφωμένου πολιτικού τοπίου, όπως αυτό πέρασε σε μία φάση «αποξήρανσης» λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και ήρθε κ…έδεσε με την πανδημία.
Ενώ, να μην ξεχνάμε, ότι ΝΔ και ΚΙΝΑΛ συνέπλευσαν κατά καιρούς σε διάφορα νομοσχέδια, δείχνοντας ότι έχουν κοινή οπτική για μία σειρά θεμάτων.
Τώρα με το νέο Πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ και τα νέα δεδομένα που θα θέλει να δημιουργήσει και για την ΝΔ, η «περιοχή ΚΙΝΑΛ» καθίσταται αρχικώς αχαρτογράφητη, παρότι επισήμως καλοδέχθηκε την προοπτική ανάτασης του χώρου για την ισορροπία και του πολιτικού συστήματος.
Αίφνης ας πούμε, αν είχε ο Κ Μητσοτάκης την πρόθεση να προκηρύξει πρόωρες εκλογές στο τέλος της Άνοιξης-παρότι συνεχώς διαψεύδει οιοδήποτε τέτοιο ενδεχόμενο- τώρα θα λάβει υπόψη του, ότι η νέα ηγεσία του ΚΙΝΑΛ χρειάζεται τον χρόνο της για να προχωρήσει σε σχεδιασμούς, επιλογές, πρακτικές και πολιτικές προκειμένου το κόμμα να ανακάμψει. Οπότε αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα. Ενώ ένας πιο…αριστερόστροφος πρόεδρος στο ΚΙΝΑΛ μπορεί να σημαίνει μετεκλογικά και λοιπού τύπου συνεργασίες που δεν θα εξυπηρετούσαν την ΝΔ η οποία έχει μπροστά της και μία απλή αναλογική να αντιμετωπίσει.
Παρότι πρέπει να πούμε ότι για να γίνουν τέτοιου είδους συζητήσεις η συμπράξεις θα πρέπει η ΝΔ να πέσει κάτω από το 30% στις εκλογές.
Σε κάθε περίπτωση ένα είναι σίγουρο, ότι η τράπουλα δείχνει να προορίζεται να ανακατευτεί για τα καλά, επηρεάζοντας λιγότερο η περισσότερο όλους τους παίκτες.
