Διπλωματία «δεκάχρονων»: Γεμίστε τα ντουλάπια με κονσέρβες και ετοιμαστείτε για θυσίες

Διπλωματία «δεκάχρονων»: Γεμίστε τα ντουλάπια με κονσέρβες και ετοιμαστείτε για θυσίες

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα
στα αποτελέσματα αναζήτησης

Πρόσθεσε το formedia.gr στη Google

Από τις κονσέρβες και τα αποθέματα νερού μέχρι τις εκκλήσεις για στρατιωτικές θυσίες, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούν όλο και συχνότερα τους πολίτες να προετοιμαστούν για κρίσεις και ενδεχόμενες συγκρούσεις. Όμως, όπως επισημαίνει ο πρώην Βρετανός διπλωμάτης Ίαν Πράουντ, πίσω από τη ρητορική της πολεμικής ετοιμότητας παραμένουν αναπάντητα δύο κρίσιμα ερωτήματα: ποιος θα πληρώσει το κόστος και κατά πόσο οι ίδιοι οι πολίτες συναινούν σε αυτή την προοπτική;

Στην πρόσφατη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της G20 στην Ατλάντα, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Εντ Μίλιμπαντ, δίπλα στον χαμογελαστό υπουργό Εξωτερικών της Πολωνίας, Ράντεκ Σικόρσκι, χρησιμοποίησε την ολομέλεια για να εξαπολύσει επίθεση κατά του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και να δηλώσει: «Δεν κερδίζετε τον πόλεμο».

Βρετανοί και Ευρωπαίοι υπουργοί αρνήθηκαν με τον Λαβρόφ στην προγραμματισμένη ομαδική φωτογραφία.

«Μια ακόμη απόδειξη, δυστυχώς, ότι η άσκηση της διπλωματίας στη Βρετανία και την Ευρώπη σήμερα θυμίζει μια παρέα δεκάχρονων παιδιών που καβγαδίζουν στο προαύλιο του σχολείου» σχολίασε ο πρώην Βρετανός διπλωμάτης Ίαν Πράουν, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του για την καθόλου σοφή εξωτερική πολιτική της πατρίδας του.

Ο Πράουντ εντοπίζει ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στη ρητορική περί πολεμικής ετοιμότητας και την πραγματικότητα των δημόσιων οικονομικών της Βρετανίας διευρύνεται.

Θεωρεί πολύ δύσκολο το Λονδίνο να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στο 3,5% του ΑΠΕ μέχρι το 2035 όπως ζητάει το ΝΑΤΟ.

Αν και ο υπουργός Οικονομικών Τζον Χίλι δήλωσε ότι ο στόχος του 3% θα επιτευχθεί «κατά την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο», κάτι που θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και το 2034, ο Πράουντ σημειώνει πως τα σημερινά σχέδια δαπανών δείχνουν ότι οι βρετανικές αμυντικές δαπάνες δεν θα ξεπεράσουν το 2,7% αυτή τη δεκαετία.

«Δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να αυξήσουμε το μέγεθος του στρατού μας, ο οποίος, με 73.500 στρατιώτες, βρίσκεται ήδη στο χαμηλότερο επίπεδό του από το 1823, σύμφωνα με στοιχεία του βρετανικού υπουργείου Άμυνας. Μόνο στην Ουκρανία βρίσκονται περισσότεροι από 700.000 Ρώσοι στρατιώτες».

Ο Βρετανός διπλωμάτης τοποθετεί την έναρξη των προβλημάτων τον Μάρτιο του 2025, όταν ξεκίνησαν οι συζητήσεις για μια ειρηνευτική δύναμη της «συμμαχίας των προθύμων» στην Ουκρανία. Ωτόσο, οι βρετανικές ένοπλες δυνάμεις θεωρήθηκαν «υπερβολικά επιβαρυμένες» για να συνεισφέρουν χωρίς να περιορίσουν τις επιχειρήσεις τους σε άλλα μέτωπα.

Ο Πράουντ επικαλείται μάλιστα μέλος της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής Άμυνας, λέγοντας πως η Βρετανία θα δυσκολευόταν να παρατάξει 10.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης.

Η ειρωνεία

Παρά τους περιορισμούς αυτούς, ο Βρετανός διπλωμάτης, ο οποίος έχει υπηρετήσει ως οικονομικός σύμβουλος στην πρεσβεία στη Μόσχα, βλέπει την ειρωνεία να προετοιμάζονται ψυχολογικά οι Βρετανοί πολίτες για πόλεμο από την κυβέρνηση και κάποια ΜΜΕ.

Ωστόσο «κανείς δεν μιλά για το πώς θα χρηματοδοτηθούν τέτοια προγράμματα, εκτός, υποθέτει κανείς, από την περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις στρατιωτικές δαπάνες και τις κοινωνικές παροχές στη βρετανική πολιτική συζήτηση, την οποία μπορεί κανείς να διαπιστώσει επίσης στη Γερμανία και τη Γαλλία. Το κράτος θα πρέπει να περιορίσει τις δημόσιες υπηρεσίες, όπως η κοινωνική πρόνοια, και αντί γι’ αυτές να διαθέσει χρήματα για την άμυνα και την πολεμική ετοιμότητα» σημειώνει.

Αποδίδει τις διαδηλώσεις στη Γαλλία στην υποβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος και όχι σε ανησυχίες για τον κίνδυνο πολέμου. Επιπλέον, επικρίνει φιλοπολεμικές δηλώσεις Ευρωπαίων πολιτικών, όπως της πρώην υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας, Αναλένα Μπέρμποκ, που υποστήριξε ότι θα υποστήριζε την Ουκρανία «ανεξάρτητα από το τι πιστεύουν οι ψηφοφόροι».

Τέτοιες τοποθετήσεις, για τον Πράουντ, βοηθάνε να εξηγηθεί γιατί ολοένα περισσότεροι Γερμανοί στρέφονται σε κόμματα όπως η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD).

Εξάλλου, το γεγονός ότι οι απλοί πολίτες αφιερώνουν ελάχιστο χρόνο στην εξωτερική πολιτική, για τον Πράουντ δεν σημαίνει ότι δίνεται λευκή επιταγή στους πολιτικούς να θέτουν τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής πάνω από τις εσωτερικές προτεραιότητες.

Απρόθυμοι οι Βρετανοί για πόλεμο

Στη Βρετανία, το κοινό δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ούτε στο ελάχιστο να πολεμήσει σε έναν πόλεμο στο εξωτερικό. Πρόσφατη δημοσκόπηση της Ipsos διαπίστωσε ότι το 48% των Βρετανών δεν θα δεχόταν να πολεμήσει «υπό οποιεσδήποτε συνθήκες», ενώ μόνο το 36% ενδέχεται να ήταν πρόθυμο.

Η έρευνα του British Foreign Policy Group για το 2026 έδειξε επίσης ότι το 52% των Βρετανών δεν θα ήταν πρόθυμο να πολεμήσει και το 58% δεν θα ήταν σε θέση να το κάνει, με παρόμοια τάση μεγαλύτερης προθυμίας μεταξύ των μεγαλύτερων ηλικιών.

Η κυβέρνηση έχει καταβάλει κάποιες προσπάθειες να πείσει τους πολίτες της να αλλάξουν γνώμη. Στα τέλη Οκτωβρίου, ο αρχηγός του Στρατού Ξηράς, σερ Ρόλαντ Γουόκερ, προειδοποίησε ότι «οι πολίτες μας πρέπει να συναινέσουν σε θυσίες, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην άμυνα και την ασφάλεια».

Ωστόσο, ο Βρετανός ιστορικός Πίτερ Χίτσενς έσπευσε να αντιδράσει, γράφοντας ότι δεν είναι δουλειά των εν ενεργεία στρατιωτικών αξιωματικών «να επιχειρηματολογούν υπέρ των θυσιών που πρέπει να κάνουν οι ψηφοφόροι. Ούτε ήταν δουλειά του να λέει στους πολιτικούς να το εξηγήσουν αυτό στο κοινό».

Δεν μας εξηγούν τον τρόπο

Ο Πράουντ λοιδορεί υπουργούς και σχολιαστές στην πατρίδα του που δεν εξηγούν ποτέ πού θα μπορούσαν οι Βρετανοί να αντιμετωπίσουν τους Ρώσους στο πεδίο της μάχης, αφού πρώτα επιστρατευτεί κόσμος με το ζόρι.

«Όποιος πιστεύει ότι οι Ρώσοι πρόκειται να διασχίσουν θριαμβευτικά ολόκληρη την Ευρώπη και να περάσουν τη Μάγχη για να μας αντιμετωπίσουν εδώ πρέπει να ζει σε έναν κόσμο φαντασιώσεων. Αυτό σημαίνει ότι είτε θα εισέλθουμε στην Ουκρανία, κάτι που έχουμε αποφύγει σταθερά από το 2014, είτε θα στείλουμε τα στρατεύματά μας σε κάποια χώρα του ΝΑΤΟ που θα δεχθεί επίθεση, παρά την έλλειψη στοιχείων ότι η Ρωσία έχει οποιαδήποτε πρόθεση να προχωρήσει σε ένα τέτοιο εγχείρημα».

Και αντ’ αυτού, προτείνει πως μια πιο αξιόπιστη, λιγότερο δαπανηρή και λιγότερο επικίνδυνη προσέγγιση θα ήταν η προσφυγή στη διπλωματία για τον τερματισμό της σύγκρουσης, αντί να την αφήνουμε να διαιωνίζεται και να επιδεινώνεται.

«Με μια κυβέρνηση που δεν διαθέτει τα χρήματα για να αυξήσει το μέγεθος του στρατού και με έναν πληθυσμό απρόθυμο να πολεμήσει, η Βρετανία εξακολουθεί, παρ’ όλα αυτά, να εμμένει στην άρνησή της να συνομιλήσει και να επιδιώξει διπλωματική επαφή».

Πηγή: in.gr

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp
Email

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ