Της Νίκης Ζορμπά
Επένδυσε σε “σαρωτική ολική επαναφορά” ο Αλέξης Τσίπρας μέσω του νέου ολόδικού του κόμματος. Επιστροφή που “ντύθηκε” με κεντρογενές, μετριοπαθές “λούστρο”, και δαπάνησε για τούτο πολύ μελάνι.
Ολόκληρο το βιβλίο του, η “Ιθάκη”, ήταν μια απόπειρα να επανασυστηθεί στο εκλογικό σώμα, παίρνοντας διαζύγιο από τις “αυταπάτες” και τα λάθη του. Άδειασε πρώην συνεργάτες, επιλογές του, εγκατέλειψε το κόμμα που έφερε στην κυβέρνηση ο ίδιος. Μια επιχείρηση “αυτοκριτικής” έμμεση, μια “συγγνώμη” χωρίς συγγνώμη. Η Ν.Δ. αρχικά εστίασε και στο έλλειμμα αυτοκριτικής, το ΠΑΣΟΚ στο να μην επιτρέψει στον αντίπαλό του να επανεφεύρει τον πολιτικό εαυτό του, και οι πρώην σύντροφοί του (μεταξύ αυτών και της “πρώτης φοράς Αριστερά”) αποδείχθηκαν οι πιο τραχείς στην κριτική τους.
Δεν κάμφθηκε από τις αντιδράσεις ο Αλέξης Τσίπρας. Η είσοδός του στον δημοσκοπικό πίνακα, ακόμα και όταν το κόμμα δεν είχε συσταθεί καν ακόμη, ήταν πολλά υποσχόμενη. Αν όχι… θριαμβευτική. Σκαρφάλωσε αμέσως στη δεύτερη θέση, “σβήνοντας” το ΠΑΣΟΚ από αξιωματική αντιπολίτευση (πόστο που είχε καταλάβει έτσι κι αλλιώς λόγω συγκυρίας –τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ– και όχι ποσοστών), και αναφώνησε από τις πρώτες δημόσιες παρεμβάσεις του: Είμαστε ήδη αξιωματική αντιπολίτευση.
Αξιοπιστία
Γνώριζε ο πρώην πρωθυπουργός πως η κύρια μάχη που έπρεπε να κερδηθεί δεν ήταν αυτή με την κυβερνητική παράταξη ή το ΠΑΣΟΚ, αλλά με το δικό του πολιτικό προφίλ: η μάχη της αξιοπιστίας. Το δήλωνε πολύ συχνά –εξακολουθεί να το δηλώνει–, αλλά ο πανικός (;) από τις πρώτες φθινοπωρινές σφυγμομετρήσεις τον οδήγησαν σε αλλαγή πορείας.
Και όχι προς μια συγκεκριμένη –έστω και νέα– στρατηγική κατεύθυνση.
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ είδε τα ποσοστά του κόμματος στις πρώτες δημοσκοπήσεις μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης να τον εμφανίζουν καθηλωμένο ή και με υποχώρηση. Ανέμενε πως αυτές που θα ακολουθούσαν όσο προχωρούσε το φθινόπωρο θα “διόρθωναν” επί τα βελτίω τις επιδόσεις του φιλόδοξου κόμματός του. Είχε ήδη επενδύσει η ΕΛΑΣ στο χτίσιμο ενός προφίλ επιστροφής ενός δικομματισμού –έστω και πιο αναιμικού– όπου η ίδια θα ήταν αδιαμφισβήτητος “άλλος πόλος” στην κραταιή Ν.Δ.: Παραμένει συμπαγής, παρά τη φθορά της (από τα 7,5 χρόνια διακυβέρνησης και τα σκάνδαλα που αναδείχθηκαν στο μεσοδιάστημα), τις ενστάσεις Καραμανλή και την αμφισβήτηση Αντ. Σαμαρά.
Η ανοδική πορεία που κατέγραψε το ΠΑΣΟΚ (έστω και οριακών μεταβολών) σε συνδυασμό με τη στασιμότητα του “νέου” πολιτικού παίκτη στον χώρο και με τη δημοσκοπική καθήλωση της ΕΛΑΣ αναμφίβολα κλόνισαν την ηγεσία της.
Μεταμορφώσεις
Οι αλλαγές στρατηγικής πλέον είναι συνεχείς και απανωτές για τον κ. Τσίπρα:
Από το “εγώ δεν θα πω λεφτά υπάρχουν”, τις παραδοχές για την καλή δημοσιονομική πορεία της χώρας και την άρνηση να “υποσχεθεί” επιστροφή 13ης σύνταξης και μισθού, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ πέρασε τάχιστα στην αναζήτηση… διεύρυνσης του υπάρχοντος δημοσιονομικού χώρου μέσω της περιλάλητης “πατριωτικής εισφοράς”: Από εκεί, τελικά, ίσως μπορέσουν να βρεθούν οι πόροι για επιστροφή των Δώρων σε συντάξεις και δημοσίους υπαλλήλους.
Στη (μικρή) αυτή διαδρομή, αναπροσάρμοσε και το ύφος του ο πρώην πρωθυπουργός: Η μετριοπάθεια δεν απέφερε τα προσδοκώμενα οφέλη, η σύγκρουση είναι δοκιμασμένη συνταγή για τον ίδιο και, εν πάση περιπτώσει, πιο κοντά στην ιδιοσυγκρασία του: Το ΠΑΣΟΚ, φέρ’ ειπείν, το αντιμετώπιζε αρχικά “αφ’ υψηλού” και με ελεγχόμενες δόσεις “ειρωνείας”. Οι διαρκείς επιθέσεις του ΠΑΣΟΚ στην ΕΛΑΣ βαφτίστηκαν “μονομέτωπος” αγώνας που ευνοούσε τη Ν.Δ., και “αγρίεψε” τις απευθύνσεις της στον αντίπαλο του όμορου χώρου: “Ο Ανδρουλάκης δεν μπορεί, εδώ ηττήθηκε από τον Κασσελάκη”, διαρρεόταν από συνομιλητές του προέδρου της ΕΛΑΣ ως φράση που είχε αναφέρει στους ίδιους.
Όταν δημοσκοπικά αποδείχθηκε (σε σύντομο χρονικό διάστημα) πως η σκληρή κόντρα με το ΠΑΣΟΚ συμπίπτει με αποδυνάμωση του κόμματός του και με ψαλίδισμα της διαφοράς από τον αντίπαλό του, εγκατέλειψε τις προσωπικές επιθέσεις και επέλεξε άλλο τερέν: Για το ΠΑΣΟΚ πιστεύουν όλοι ότι θα συνεργαστεί μετεκλογικά με τη Ν.Δ., για την ΕΛΑΣ ουδείς το πιστεύει αυτό, είπε πρόσφατα ο κ. Τσίπρας. Και αν η κυβερνητική παράταξη ασμένως εγκαλεί τον πρώην πρωθυπουργό για “επιστροφή στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις”, ήτοι τοξικότητα, ψεύδη και διχασμό, υπενθυμίζοντας τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ δεν τον εγκαλεί καν για “αριστερή στροφή”, μα για “λαϊκίστικη αντιπολίτευση”.
Με ατζέντα (και) “ειδικών δικαστηρίων”
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ έχει ισχυριστεί πως πλέον είναι ένας άλλος πολιτικός, διότι “τότε ήξερα τι θέλω να κάνω, τώρα γνωρίζω και πώς θα το κάνω”. Αμετάβλητη πάντως παραμένει η… ανυπομονησία του, που οδηγούσε και οδηγεί σε αλλαγή στρατηγικών με αστραπιαία ταχύτητα. Ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ, ούτε τώρα που “οδηγεί” το δικό του κόμμα, έδινε χρόνο στην όποια στρατηγική επέλεγε, ώστε να δοκιμαστεί και να ευδοκιμήσει.
Η έξη αυτή, ως φαίνεται αδιασάλευτη μες στον χρόνο, υπαγορεύει στον πρώην πρωθυπουργό την επένδυση σε ό,τι είναι πιο “οικείο” στον ίδιο. Εν προκειμένω, την έστω και άτσαλη στροφή του σε μετωπική, προσωπική σύγκρουση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ως πιο ασφαλή και σύντομη δίοδο να συσπειρώσει γύρω του όσους ψηφοφόρους εμφορούνται από ” αντι-μητσοτακικό” μένος.
Εξού και άφησε ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για ποινικά δικαστήρια και διερεύνηση των κυβερνητικών πεπραγμένων: “Εμείς δεσμευόμαστε ότι όλοι θα λογοδοτήσουν, ανεξαρτήτως της θέσης που κατέχουν, ανεξαρτήτως των αξιωμάτων τους, αν έχουν ποινικές ευθύνες σπαταλώντας και λεηλατώντας το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο χρήμα”, ήταν η πρόσφατη δήλωση του Α. Τσίπρα κατά τη διάρκεια περιοδείας του.
Πηγή: capital.gr
