Το σκληρό πρόσωπο του κοινωνικού αποκλεισμού και των ανισοτήτων μέσα στις σχολικές αίθουσες φέρνει στο φως ένα απλό κομμάτι χαρτί από ένα γυμνάσιο της Κρήτης. Εκεί, ένα παιδί Ρομά κατάφερε με ελάχιστες λέξεις να συμπυκνώσει τον ρατσισμό, την απομόνωση και τη βαθιά ντροπή που νιώθει κατά τη διάρκεια των μαθημάτων.
Η αποκάλυψη έγινε στο πλαίσιο μιας σχολικής εργασίας, όταν ζητήθηκε από τον μαθητή να καταγράψει την εμπειρία του στο νέο του σχολείο και τα εμπόδια που συναντά. Διαβάζοντας το γραπτό, η καθηγήτριά του προχώρησε σε μια ανώνυμη διαδικτυακή ανάρτηση, με στόχο να χτυπήσει το καμπανάκι της αφύπνισης για την πραγματικότητα που βιώνουν δεκάδες παιδιά.
Το βάρος των μαθησιακών κενών
Στο σύντομο κείμενό του, ο ανήλικος περιγράφει τη συναναστροφή με τον μοναδικό του φίλο, αλλά και τη δυσβάσταχτη πίεση της τάξης:
«Σου γράφω αυτό το μήνυμα, για το γυμνάσιο, για να σου πω πώς περνάω. Περνάω καλά με τον φίλο μου τον Τάσο. Έχει κυλικείο. Μου αρέσει λίγο γιατί μας λένε γύφτους και μας βάζουν μαθήματα που δεν μπορούμε να τα κάνουμε και ντρεπόμαστε, αλλά είναι εντάξει».
Σύμφωνα με την εκπαιδευτικό Λίλα Τρουλινού, η οποία μοιράστηκε το γραπτό, η φετινή χρονιά είναι κομβική, καθώς το σχολείο υποδέχθηκε αρκετά παιδιά Ρομά και ενέταξε στο πρόγραμμά του τάξη ΖΕΠ (Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας).
Περιγράφοντας τα συγκεκριμένα παιδιά, τα χαρακτηρίζει ζωηρά, αεικίνητα και απολύτως αυθόρμητα. «Η συμπεριφορά τους, ο λόγος τους είναι άμεσος και ευθύβολος. Ακολουθούνε τη μοίρα των γονιών τους, που μετακινούνται συνέχεια, σε χωριά, σε αγορές», αναφέρει χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η συντριπτική πλειονότητά τους φτάνει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τεράστια ελλείμματα στη γραφή και την ανάγνωση.
Σιωπή και πίκρα στην Α’ Γυμνασίου
Ο συντάκτης του γράμματος είναι ένα από αυτά τα παιδιά. Παρά το γεγονός ότι οι δάσκαλοι του δημοτικού μιλούσαν για έναν μαθητή με ιδιαίτερα χαρίσματα, πλέον, ως μαθητής της Α’ Γυμνασίου, παραμένει αποτραβηγμένος. Η καθηγήτριά του τον σκιαγραφεί ως ένα σιωπηλό αγόρι με «σοβαρότητα χιλίων ενηλίκων», που κάνει παρέα σχεδόν αποκλειστικά με τον μικροκαμωμένο ξάδελφό του.
«Έχει τόση θλίψη στα μάτια και τόση πίκρα. Πονάει η ψυχή μου», τονίζει η ίδια, εξηγώντας πώς η αδυναμία του να παρακολουθήσει την ύλη μετατρέπεται σε καθημερινό εφιάλτη και ντροπή.
Για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων έχουν συσταθεί οι Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ). Πρόκειται για ειδικά σχεδιασμένα εκπαιδευτικά προγράμματα που λειτουργούν σε σχολεία, με στόχο την ομαλή ένταξη και υποστήριξη μαθητών από ευάλωτα κοινωνικοοικονομικά περιβάλλοντα (παιδιά Ρομά, πρόσφυγες, παλιννοστούντες), παρέχοντάς τους τα απαραίτητα εργαλεία για να γεφυρώσουν τις μαθησιακές ανισότητες.
Πηγή: in.gr
