Το πείσμα απέναντι στις δυσκολίες, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η δύναμη της συλλογικής αντίστασης βρίσκονται στον πυρήνα του νέου βιβλίου του συγγραφέα και μεταφραστή Απόστολου Στραγαλινού, «Ξέρεις, από πείσμα εμείς θα ζήσουμε».
Μιλώντας στην Έννη Λεβέντη και την εκπομπή «Ennitime is a good time» του FORMEDIA RADIO 99.8, παρουσίασε τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υψικάμινος, και μοιράστηκε σκέψεις για τη λογοτεχνία, τη σύγχρονη κοινωνία και τη σχέση των νέων με το βιβλίο.
Τέσσερις ιστορίες, με διαφορετικές αφετηρίες και πρωταγωνιστές, συνθέτουν ένα λογοτεχνικό ταξίδι στη μνήμη και την ανθρώπινη περιπέτεια. Από τη Λιβαδειά του 1958 και τη Λευκάδα της δεκαετίας του 1990 έως έναν σκύλο που παρατηρεί σατιρικά όσα συμβαίνουν στο Μέγαρο Μαξίμου, οι ήρωες αναμετρώνται με προσωπικά και κοινωνικά αδιέξοδα.
«Οι δικοί μου οι πρωταγωνιστές, ας πούμε, όλοι παίρνουν τον δύσκολο δρόμο, τον δρόμο του αγώνα», ανέφερε, εξηγώντας ότι οι ιστορίες του αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο της δικαίωσης.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Συνδέοντας τη νέα συλλογή με το πρώτο του βιβλίο, «Το πρωί θα φύγουμε», υποστήριξε ότι η φυγή δεν αποτελεί παραίτηση, αλλά αναζήτηση ελευθερίας και συνάντησης με τους άλλους, μέσα από την οποία μπορεί να γεννηθεί η συλλογική διεκδίκηση.
Μιλώντας για τη δημιουργική διαδικασία, εξήγησε ότι παρακολουθεί την επικαιρότητα και τις κοινωνικές μεταβολές, αφήνοντας τις ιδέες να ωριμάσουν προτού γράψει. «Αυτό που κάνω εγώ είναι ότι παρατηρώ τα πράγματα τριγύρω μου», σημείωσε. Αποκάλυψε επίσης ότι προετοιμάζει το τρίτο του βιβλίο, το οποίο θα είναι μυθιστόρημα.
Δεν έκρυψε, παράλληλα, την ανησυχία του για την απομάκρυνση των νέων από την ανάγνωση, θεωρώντας ότι η τεχνολογία διεκδικεί ολοένα μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους.
Το βαθύτερο μήνυμά του, ωστόσο, ήταν ξεκάθαρο: «Εγώ θα έλεγα ότι η μνήμη, η αλληλεγγύη, η συνείδηση είναι μια ασπίδα απέναντι στη βία της εποχής».
Ο Απόστολος Στραγαλινός προανήγγειλε παρουσιάσεις του βιβλίου στον Βόλο και τη Λάρισα, υπερασπιζόμενος μια λογοτεχνία που δεν παρακολουθεί αμέτοχη την πραγματικότητα, αλλά παίρνει θέση.
