Αν και η Σούζι Γουάιλς, η πρώτη γυναίκα προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, συνέβαλε καθοριστικά στην εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ το 2024, αυτό δεν αρκούσε για να διατηρήσει τη θέση της. Η αντικατάστασή της από τον Στίβεν Μίλερ, αμέσως μετά την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές, προκάλεσε έντονη ανησυχία. «Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους», ήταν η χαρακτηριστική αντίδραση υψηλόβαθμου ξένου διπλωμάτη.
Η Γουάιλς είναι το υψηλότερο στην ιεραρχία στέλεχος του Λευκού Οίκου που αποχωρεί στον απόηχο των ενδιάμεσων εκλογών, οι οποίες οδήγησαν στην απώλεια της πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικανών τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στη Γερουσία και αποτέλεσαν αποδοκιμασία των χειρισμών του Τραμπ στην οικονομία και στον πόλεμο με το Ιράν.
Σύμφωνα με τη Washington Post, η Γουάιλς υπέβαλε την παραίτησή της το βράδυ της Πέμπτης, ενώ είχε αρχίσει να συζητά το ενδεχόμενο αποχώρησης με έμπιστους συνεργάτες της ήδη από το καλοκαίρι. Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ φέρεται να εξέταζε την απομάκρυνσή της μετά το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ανακοινώνοντας την αλλαγή μέσω του Truth Social, ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Μίλερ «έναν από τους πιο έμπιστους συμβούλους μου». Ο νέος προσωπάρχης του Λευκού Οίκου είχε μέχρι σήμερα καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σκληρής μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης
Έγραψε επίσης ότι η Γουάιλς «έκανε εξαιρετική δουλειά» και ότι πλέον θα μετακινηθεί στον πολιτικό μηχανισμό του. Ο Τραμπ την ευχαρίστησε για τις υπηρεσίες της. «Ήθελα να κάνω μια αλλαγή», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους την Παρασκευή, καθώς αναχωρούσε από τον Λευκό Οίκο για ταξίδι στη Φλόριντα. «Μερικές φορές στη ζωή πρέπει να κάνεις κινήσεις».
Ο πρόεδρος προσέθεσε ότι ο Μίλερ είναι «πολύ καλός στην πολιτική». «Ο Στίβεν είναι μαζί μου από την αρχή», πρόσθεσε ο Τραμπ. «Καταλαβαίνει πώς λειτουργούν τα πράγματα».
«Ο Στίβεν θα είναι καλός στο να κρατά τους πάντες υπό έλεγχο», δήλωσε ο πρώην προσωπάρχης του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, Τζο Κάσπερ. «Μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους αυτό που συνεπάγεται, αλλά θα τους κρατά όλους στη γραμμή».
Στον αντίποδα αυτών των επαίνων, πολλοί έχουν εκφράσει ανησυχίες. Ο Τραμπ «δεν θα μπορούσε να έχει κάνει χειρότερη επιλογή», δήλωσε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, από τη Νέα Υόρκη, σε ανάρτησή του στο X, δεσμευόμενος ότι οι δημοκρατικές πλειοψηφίες στο Κογκρέσο θα «τον πολεμήσουν μέχρι τέλους».
Ο Σούμερ υποστήριξε ότι ο Μίλερ ήταν υπεύθυνος για «τις πιο βάρβαρες και απάνθρωπες πολιτικές αυτής της κυβέρνησης».
Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Χακίμ Τζέφρις, επίσης από τη Νέα Υόρκη, χαρακτήρισε τον Μίλερ «επικίνδυνο ξενοφοβικό και απερίσκεπτο εξτρεμιστή που έχει αμερικανικό αίμα στα χέρια του».
Μια επιλογή κόντρα στο μήνυμα των εκλογών
Αρκετά πρόσωπα κοντά στον Λευκό Οίκο εξέφρασαν ανησυχία για την επιλογή, με ένα από αυτά να τη χαρακτηρίζει «επιλογή που δείχνει πλήρη έλλειψη αντίληψης του κλίματος» μετά τις εκλογές της Τρίτης.
«Ο κόσμος έχει πανικοβληθεί», δήλωσε ένα άλλο πρόσωπο, περιγράφοντας τον Μίλερ ως «απόλυτα πιστό» στις πολιτικές του Τραμπ, σε αντίθεση με άλλους που προσαρμόστηκαν στην ατζέντα του αφού προηγουμένως είχαν αντιταχθεί στο ύφος και στις πολιτικές του.
Ο ίδιος ο Τραμπ έχει αναγνωρίσει ότι ο Μίλερ θεωρείται ευρέως πρόσωπο με θέσεις εκτός του κυρίαρχου πολιτικού ρεύματος.
«Θα ήθελα πολύ να εξηγήσει τι πραγματικά αισθάνεται. Ίσως όχι τα απολύτως βαθύτερα αισθήματά του», είχε δηλώσει ο Τραμπ για τον Μίλερ τον Οκτώβριο του 2025, μιλώντας σε δημοσιογράφους για την εγκληματικότητα στο Οβάλ Γραφείο.
Πέρα από τις επιπτώσεις στην εσωτερική πολιτική, ο διορισμός του Μίλερ εδραιώνει τη θέση ενός από τους βασικούς αρχιτέκτονες της στρατηγικής της κυβέρνησης για τη Βενεζουέλα, συμπεριλαμβανομένης της επιδρομής που ανέτρεψε τον επί χρόνια πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο και των συνεχιζόμενων πληγμάτων εναντίον σκαφών στην Καραϊβική που φέρονται να μεταφέρουν ναρκωτικά από τη Βενεζουέλα.
Ο Μίλερ συνεργάστηκε στενά με τον Χέγκσεθ για τα πλήγματα εναντίον των σκαφών. Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν δηλώσει ότι τα πλήγματα ενδέχεται να παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.
Διπλωμάτες στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, οι οποίοι ήλπιζαν ότι ο Τραμπ θα υιοθετούσε μια πιο διαλλακτική προσέγγιση μετά τη βαριά εκλογική του ήττα, εξέλαβαν την αλλαγή προσώπων ως ένδειξη του αντιθέτου.
Η Washington Post αναφέρει ότι η απόφαση αποτελεί ένα στοίχημα για την ενίσχυση της πολιτικής ατζέντας του Τραμπ και ενδεχομένως για μια ακόμη μεγαλύτερη στροφή προς τα δεξιά, σε έντονη αντίθεση με την επιλογή των ψηφοφόρων αυτή την εβδομάδα να πραγματοποιήσουν τη μεγαλύτερη μετατόπιση προς τα αριστερά εδώ και μισό αιώνα.
Ποιός είναι ο Μίλερ
Ο 41χρονος Μίλερ, ένα από τα λίγα υψηλόβαθμα στελέχη της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ που επέστρεψαν και στη δεύτερη, κατείχε μέχρι πρόσφατα τη θέση του αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου αρμόδιου για θέματα πολιτικής, καθώς και του συμβούλου εσωτερικής ασφάλειας.
Ορισμένοι στον κύκλο του Τραμπ τον αποκαλούν «πρωθυπουργό», λόγω της εκτεταμένης επιρροής του στη χάραξη πολιτικής. Ο Μίλερ έχει σχεδιάσει και κατευθύνει ορισμένες από τις πιο αμφιλεγόμενες πρωτοβουλίες της δεύτερης θητείας του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένων πολλών από τις μεταναστευτικές πολιτικές της κυβέρνησης.
Έχει επίσης ασκήσει σημαντική επιρροή σε άλλα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής, στις σχέσεις με τη Λατινική Αμερική και στις προσπάθειες του Τραμπ να διευρύνει την αμερικανική επιρροή στη Γροιλανδία.
Ο Μίλερ συντόνιζε καθημερινά, στις 10 π.μ, τηλεφωνική σύσκεψη με υψηλόβαθμους ομοσπονδιακούς αξιωματούχους για τον συντονισμό των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων κατά των καρτέλ ναρκωτικών και των στρατιωτικών πληγμάτων εναντίον σκαφών στην Καραϊβική που φέρονταν να μεταφέρουν ναρκωτικά.
Διαδραμάτισε επίσης κεντρικό ρόλο στην προσπάθεια του προέδρου να εκδιώξει τη φιλελεύθερη κουλτούρα από τις πανεπιστημιουπόλεις.
Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την ανακοίνωση, ο Μίλερ εξήρε τον Τραμπ ως «τον πολιτικό ηγέτη που επέφερε τις μεγαλύτερες αλλαγές στην αμερικανική ιστορία» και ο οποίος «έσωσε μόνος του την Αμερική από εκείνους που θα την κατέστρεφαν».
Το ασυμβίβαστο διοικητικό ύφος του Μίλερ είχε γίνει αισθητό στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, όπου ήταν γνωστό ότι τηλεφωνούσε σε συνεργάτες τις πρώτες πρωινές ώρες για να οριστικοποιήσει εκτελεστικά διατάγματα ή να διευθετήσει τις τελευταίες λεπτομέρειες εγγράφων.
Ο Μίλερ μεγάλωσε στη Νότια Καλιφόρνια και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ, όπου έγραφε έντονα επικριτικά άρθρα γνώμης στη φοιτητική εφημερίδα.
Αποφοίτησε το 2007 και μετακόμισε στην Ουάσιγκτον για να εργαστεί στο Καπιτώλιο, αρχικά για τη βουλευτή Μισέλ Μπάκμαν, Ρεπουμπλικανή από τη Μινεσότα, και στη συνέχεια για τον γερουσιαστή Τζεφ Σέσιονς, Ρεπουμπλικανό από την Αλαμπάμα.
Ως συνεργάτης μελών του Κογκρέσου, ήταν γνωστός για τα εκτενή υπομνήματα σχετικά με τη μετανάστευση που έστελνε σε Ρεπουμπλικανούς βουλευτές, προσωπάρχες και διευθυντές νομοθετικού έργου. Εντάχθηκε στην προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ το 2015.
Aποχώρηση Γουάιλς: Δημόσιοι έπαινοι, αλλά με παρασκήνιο
Παρά το γεγονός ότι επί των ημερών της Γουάιλς, ο πρόεδρος διεύρυνε τα όρια της εκτελεστικής εξουσίας, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς της κυβέρνησής του για να τιμωρήσει τους αντιπάλους του, να αμφισβητήσει τα δικαστήρια και να στοχοποιήσει δημοσιογράφους, οι New York Times, αναφέρουν ότι επιχείρησε να επηρεάσει τις αποφάσεις του σε βασικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της αυστηρής μεταναστευτικής πολιτικής του, έστω και περιορισμένα.
Πίεσε υπέρ του διορισμού του Μάρκο Ρούμπιο στη θέση του υπουργού Εξωτερικών και του Σκοτ Μπέσεντ στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Και οι δύο θεωρούνται από πολλούς εκτός κυβέρνησης παράγοντες σταθερότητας.
Σημειώνεται ότι η Γουάιλς συγκαταλεγόταν στους επικριτές του Χέγκσεθ εκφράζοντας ανησυχίες για τις επανειλημμένες προσωπικές συγκρούσεις του με συναδέλφους του, την αυτοπροβολή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τους μεγαλόστομους ισχυρισμούς του για τον πόλεμο με το Ιράν, σύμφωνα με τη Washington Post.
Aν και ο Τραμπ τους τελευταίου μήνες εξέφραζε δημόσια εμπιστοσύνη στην ίδια, ωστόσο, οι New York Times επικαλούμενοι αξιωματούχους, κάνουν για παρασκηνιακές ενδείξεις ότι η θέση της στα μάτια του προέδρου είχε αρχίσει να κλονίζεται.
Ο Τραμπ άρχισε να αποκλείει τη Γουάιλς από τις αποφάσεις για την επιλογή προσωπικού, μεταξύ άλλων όταν επέλεξε μια άπειρη τηλεοπτική σχολιάστρια για να αντικαταστήσει την αποχωρούσα εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ.
Επιπλέον, άρχισε να επικρίνει την προσωπάρχη του μπροστά σε άλλα μέλη του προσωπικού, ακόμη και για αποφάσεις τις οποίες ο ίδιος είχε εγκρίνει, σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τις δηλώσεις του.
Μετά τις εκλογές, ο Τραμπ κατέστησε σαφές σε ορισμένους συμβούλους του ότι ήταν δυσαρεστημένος με τη Γουάιλς και την πολιτική του ομάδα, οι οποίοι τον είχαν πείσει να εγκρίνει τη διάθεση 400 εκατομμυρίων δολαρίων από την επιτροπή πολιτικής δράσης του, γνωστή ως super PAC, για την ενίσχυση των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές. Ο πρόεδρος ήταν απρόθυμος να εγκρίνει τη συγκεκριμένη δαπάνη και συμφώνησε τελικά μόλις τον Σεπτέμβριο.
Για τους υποστηρικτές της Γουάιλς, η κριτική εναντίον της αποτελούσε προσπάθεια να της επιρριφθούν ευθύνες για μια πολιτική στρατηγική που είχε καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον Τραμπ. Έτσι, ορισμένοι άνθρωποι κοντά στον Λευκό Οίκο ερμήνευσαν την απόφαση του Τραμπ να αντικαταστήσει τη Γουάιλς εν μέρει ως προειδοποιητική βολή προς άλλους συμβούλους τους οποίους εκείνη είχε φέρει στον κύκλο του.
Πηγή: in.gr
