Σχεδόν πέντε χρόνια μετά την εισβολή στην Ουκρανία και ενώ η Δύση τού είχε επιβάλει μια διπλωματική απομόνωση, ο Βλαντίμιρ Πούτιν βλέπει τη στρατηγική της υπομονής να αποδίδει καρπούς, με απρόσμενο σύμμαχο τον Ντόναλντ Τραμπ.
Οι κινήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, η επιδείνωση των σχέσεων Ουάσιγκτον και Κιέβου, αλλά και η προοπτική νέων διπλωματικών επαφών με κορυφαίους ηγέτες δημιουργούν ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον για τη Μόσχα. Ο ρώσος πρόεδρος δεν έχει εγκαταλείψει τον πόλεμο ούτε έχει δείξει διάθεση συμβιβασμού, ωστόσο εξασφαλίζει σταδιακά κάτι που μέχρι πρότινος έμοιαζε δύσκολο: την επιστροφή του στο τραπέζι της διεθνούς διπλωματίας, με την Ουάσιγκτον να συμβάλλει καθοριστικά στην αποκατάσταση της εικόνας του.
Τα σημάδια αυτής της αλλαγής είναι ήδη ορατά. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πούτιν πραγματοποίησε έναν πυκνό κύκλο διπλωματικών επαφών στη Μόσχα, συναντώντας τον εμίρη του Κατάρ και τον πρόεδρο του Ιράν στο περιθώριο συνόδου χωρών εξαγωγής φυσικού αερίου, ενώ φιλοξένησε αφρικανούς ηγέτες και επιχείρησε να ενισχύσει τις σχέσεις της Ρωσίας με χώρες εκτός του δυτικού στρατοπέδου. Παράλληλα, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ και τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας Γιόνας Γκαρ Στόρε, σε μια κίνηση με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς έσπασε το ευρωπαϊκό μέτωπο της αποφυγής απευθείας επαφών με το Κρεμλίνο.
Η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρεντέρικσεν επέκρινε μάλιστα τους δύο ηγέτες ότι ενήργησαν μονομερώς, αποτυπώνοντας τις διαφορετικές προσεγγίσεις που αρχίζουν να διαμορφώνονται στην Ευρώπη. «Φοβούνται πραγματικά ότι πλησιάζουμε σε ένα σημείο καμπής και ότι χάνουμε τις ΗΠΑ», εκτίμησε στους «New York Times» ο αναλυτής Στέφαν Μάιστερ, ερμηνεύοντας την πρωτοβουλία των δύο ηγετών ως ένδειξη της αυξανόμενης ανησυχίας στην Ευρώπη για τη στάση της Ουάσιγκτον. «Εξασφαλίζουν πράγματα που ούτε καν περίμεναν», τόνισε επισημαίνοντας πως «στο Κρεμλίνο πανηγυρίζουν πραγματικά».
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διπλωματική επανεμφάνιση διαδραματίζει ο Ντόναλντ Τραμπ. Η συμφωνία του αμερικανού προέδρου για εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου ντίζελ, οι πληροφορίες ότι η κυβέρνησή του εξετάζει την άρση κυρώσεων εις βάρος του κορυφαίου κρατικού επενδυτικού ταμείου της Ρωσίας, αλλά και οι θετικές αναφορές του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ για τον Πούτιν συνθέτουν μια εικόνα σημαντικής μετατόπισης. Την ίδια ώρα, ο Τραμπ έχει επιτεθεί δημόσια στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καλώντας ουσιαστικά τους Ουκρανούς να τον αντικαταστήσουν και χαρακτηρίζοντάς τον εμπόδιο στην ειρήνη. Η Ουκρανία βρίσκεται έτσι αντιμέτωπη με αυξανόμενες δυσκολίες, καθώς έχει χάσει μέρος της κρίσιμης πρόσβασης στη στρατιωτική εκδοχή του Starlink και αντιμετωπίζει ελλείψεις σε αμερικανικά συστήματα αεράμυνας.
Το επόμενο διάστημα ενδέχεται να αποτελέσει ακόμη πιο καθοριστικό σταθμό για την επιστροφή του Πούτιν. Τον Νοέμβριο αναμένεται να ταξιδέψει στη Σεντζέν της Κίνας για τη σύνοδο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας – Ειρηνικού (APEC), όπου εξετάζεται το ενδεχόμενο τριμερούς συνάντησης με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Τραμπ. Μια τέτοια συνάντηση θα έδινε στη Ρωσία την εικόνα ισότιμου συνομιλητή των δύο ισχυρότερων παγκόσμιων δυνάμεων, υπογραμμίζουν αναλυτές. Ακόμη μεγαλύτερο συμβολισμό θα είχε η πιθανή παρουσία του στη σύνοδο της G20 στο Μαϊάμι τον Δεκέμβριο, έπειτα από πρόσκληση του αμερικανού προέδρου, η οποία έχει ήδη προκαλέσει δυσαρέσκεια σε ορισμένους συμμάχους των ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα, ο Πούτιν επιχειρεί να αξιοποιήσει τις εσωτερικές αντιθέσεις στην Ευρώπη, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι οι κυρώσεις και η διακοπή των ενεργειακών σχέσεων με τη Ρωσία πλήττουν πρωτίστως τις ευρωπαϊκές οικονομίες και κοινωνίες. Στο στόχαστρό του βρίσκονται κυρίως η Γαλλία και η Γερμανία, όπου η άνοδος της Ακροδεξιάς και η ενίσχυση των φωνών που ζητούν τον τερματισμό της βοήθειας προς την Ουκρανία δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για τη ρωσική επιχειρηματολογία.
Πηγή: tanea.gr
