Ζάουμε Κολμπόνι: Τα σπίτια προορίζονται για κατοίκηση, όχι για κερδοσκοπία

φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται ο δήμαρχος της Βαρκελώνης, Ζάουμε Κολμπόνι

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα
στα αποτελέσματα αναζήτησης

Πρόσθεσε το formedia.gr στη Google

Στη Βαρκελώνη οι κενές κατοικίες ή οι δευτερεύουσες κατοικίες, που ανήκουν σε υπερπλούσια άτομα, τα οποία αγοράζουν σπίτια σε διάφορες πρωτεύουσες απλώς για να περνούν εκεί λίγες ημέρες τον χρόνο δεν είναι αποδεκτή πρακτική, δηλώνει στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο Ζάουμε Κολμπόνι, δήμαρχος της ισπανικής πόλης.

Τι μπορεί ρεαλιστικά να επιτύχει η ΕΕ για τη στέγαση;

Η Βαρκελώνη, μαζί με την Αθήνα και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια μια πρωτοβουλία με την ονομασία «Δήμαρχοι για τη Στέγαση». Δύο χρόνια αργότερα η Κομισιόν παρουσίασε τον πρώτο στην Ιστορία νόμο για την προσιτή στέγαση. Ξεκινήσαμε την πρωτοβουλία με την ιδέα ότι εφόσον η στεγαστική κρίση αποτελεί ευρωπαϊκή κρίση, απαιτεί μια ευρωπαϊκή απάντηση, η οποία πρέπει να βασίζεται σε δύο κύριους πυλώνες.

Πρώτον, πρέπει να παρέχει στις πόλεις μεγαλύτερη δυνατότητα δράσης. Ορισμένες πόλεις περιορίζονται από ρυθμίσεις σε περιφερειακό επίπεδο ή σε επίπεδο κράτους – μέλους. Ως εκ τούτου χρειάζονται περισσότερα εργαλεία για την αντιμετώπιση της κερδοσκοπίας ή της εξάπλωσης των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Δεύτερον, πρέπει να μας παρέχει πόρους για την ανέγερση, την αγορά ή την ανακαίνιση κατοικιών.

Τα τρέχοντα χρηματοδοτικά εργαλεία είναι σαφώς ανεπαρκή. Για τη Βαρκελώνη, ο νόμος για την προσιτή στέγαση αποτελεί επιβεβαίωση ότι η πορεία που έχουμε ακολουθήσει, ιδίως όσον αφορά τις βραχυχρόνιες μισθώσεις είναι η σωστή.

φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται ο δήμαρχος της Βαρκελώνης, Ζάουμε Κολμπόνι

Ο δήμαρχος της Βαρκελώνης, Ζάουμε Κολμπόνι

Η Επιτροπή στοχεύει επίσης στον περιορισμό των ιδιοκτητών δεύτερων κατοικιών. Είναι πολιτικά εφικτό;

Είναι πολιτικά και ρεαλιστικά αναγκαίο. Τα σπίτια πρέπει να προορίζονται για κατοίκηση, όχι για κερδοσκοπικές δραστηριότητες. Γι’ αυτό προτείναμε την ανάγκη θέσπισης ρυθμίσεων που θα στοχεύουν σε περιοχές όπου η στεγαστική κρίση είναι πιο οξεία. Η λογική είναι ότι σε αυτές τις περιοχές η διάθεση κατοικιών για χρήσεις άλλες από την κύρια κατοικία δεν θα πρέπει να είναι αποδεκτή.

Το πιο εμφανές στοιχείο από αυτή την άποψη είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Στη Βαρκελώνη αποφασίσαμε να τις καταργήσουμε έως το 2028, ενώ, μέχρι τότε, να αυξήσουμε τους φόρους έως και κατά 150%. Η ίδια λογική ισχύει και για άλλες χρήσεις, όπως οι κενές κατοικίες ή οι δευτερεύουσες κατοικίες υπερπλούσιων ατόμων, που αγοράζουν σπίτια σε διάφορες πρωτεύουσες απλώς για να περνούν εκεί λίγες ημέρες τον χρόνο. Αυτό, στη Βαρκελώνη, δεν είναι αποδεκτό.

Παρά τα μέτρα, η στεγαστική κρίση επιμένει και γίνεται ακόμη πιο οξεία. Ποια αποτελέσματα έχετε δει από τα μέτρα που εφαρμόζετε;

Στη Βαρκελώνη αλλάζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού, προκειμένου να διασφαλίσουμε το δικαίωμα των πολιτών μας να παραμείνουν στην πόλη μας. Γνωρίζουμε ότι η στεγαστική κρίση δεν θα λυθεί από τη μια μέρα στην άλλη, πρόκειται για μια σύνθετη κρίση που απαιτεί μακροπρόθεσμη προσέγγιση. Για παράδειγμα, αποφασίσαμε να «παγώσουμε» τα ενοίκια. Ηδη μειώθηκαν κατά σχεδόν 5% από τη στιγμή που τέθηκε σε ισχύ το μέτρο.

Παράλληλα, το συνολικό απόθεμα κατοικιών προς ενοικίαση στην πόλη έχει αυξηθεί κατά σχεδόν 2.000 μονάδες. Διαθέτουμε το μεγαλύτερο απόθεμα δημόσιας και προσιτής κατοικίας στην Ισπανία, με σχεδόν 12.000 κατοικίες, καθώς αποφασίσαμε να διπλασιάσουμε τη δυναμικότητα στη διάθεση δημόσιων κατοικιών σε 1.000 διαμερίσματα ετησίως. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι ένα σημαντικό μέρος του συνολικού αποθέματος κατοικιών μιας πόλης θα είναι δημόσιο και προσιτό οικονομικά.

Είναι ο μόνος λογικός τρόπος για να αποτραπεί μια νέα, μαζική εκτίναξη των τιμών στις πόλεις. Και αυτό πρέπει να επιτευχθεί μέσω της κατασκευής και της ανακαίνισης κατοικιών, αλλά και μέσω της θέσπισης ορίων για όσους επιδιώκουν να αποκομίσουν κέρδος από τα ήδη υπάρχοντα ακίνητα.

Βλέπουμε ότι οι μαζικές διαδηλώσεις για το κόστος ζωής και το κόστος στέγασης εντείνονται. Ποιες επιπτώσεις διαβλέπετε;

Οι πολίτες ζητούν λύσεις και η στέγαση αποτελεί, αυτή τη στιγμή, τη νούμερο ένα ανησυχία τους. Συμπάσχω με αυτές τις διαδηλώσεις, καθώς εκφράζουν τη φωνή της νεολαίας και των αστικών μεσαίων στρωμάτων, που κινδυνεύουν να εκδιωχθούν από τις γειτονιές τους. Επαναλαμβάνω ότι πρέπει να αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού. Να προστατεύσουμε τους πολίτες μας από την κερδοσκοπία και τις ανεξέλεγκτες τάσεις της αγοράς.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»

Πηγή: in.gr

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp
Email

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ