Οι δρόμοι των ευρωπαϊκών μητροπόλεων γέμισαν το περασμένο Σαββατοκύριακο από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά ενάντια στην ακρίβεια, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και την οξεία στεγαστική κρίση. Ωστόσο, τα βίαια επεισόδια που σημειώθηκαν στο περιθώριο ορισμένων κινητοποιήσεων αντιμετωπίζονται ήδη ως το απόλυτο εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης από τους ακροδεξιούς ηγέτες της Γηραιάς Ηπείρου.
Λίγους μόλις μήνες πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία, οι αυταρχικοί εθνικιστές σπεύδουν να καπηλευτούν την κοινωνική αναταραχή. Αντί να αγγίξουν τις πραγματικές αιτίες που βγάζουν τους πολίτες στους δρόμους, βαφτίζουν τη λαϊκή οργή ως «αναπόφευκτη συνέπεια των ανοιχτών συνόρων» και της «φιλελεύθερης ανικανότητας», αυτοπροβαλλόμενοι ως οι μοναδικοί εγγυητές της τάξης.
Όπως αποκαλύπτει εκτενές ρεπορτάζ του Guardian, πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη τακτική που απλώνεται από το Παρίσι και τη Μαδρίτη μέχρι το Βερολίνο και τη Ρώμη.
Η επίθεση στη Γαλλία και η ρητορική του «φυλετικού πολέμου»
Στη Γαλλία, όπου πόλεις όπως το Παρίσι, η Μασσαλία και η Λυόν ήρθαν αντιμέτωπες με εκτεταμένα επεισόδια, η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση (RN) εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση. Ο πρόεδρος του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, έκανε λόγο για «ανίκανη κυβέρνηση», ενώ η Μαρίν Λεπέν ισχυρίστηκε ότι το κράτος «καταρρέει» μέσα σε ένα «μεταναστευτικό και ασφαλιστικό χάος». Θέλοντας να διατηρήσει ένα πιο «θεσμικό» προφίλ, η Λεπέν απέφυγε τις ευθείες φυλετικές αναφορές, πλαισιώνοντας το ζήτημα ως αποτέλεσμα «ανεξέλεγκτης μεταλάστευσης» και «ολικής απώλειας της κρατικής αυθεντίας».
Την ίδια στιγμή, ο ακόμη πιο ακραίος Ερίκ Ζεμούρ, ιδρυτής του κόμματος Reconquête, ξεπέρασε κάθε όριο, απαιτώντας την άμεση απέλαση «παράνομων αλλοδαπών» και δηλώνοντας προκλητικά: «Δεν πρόκειται για ταραχές, αλλά για τα προανακρουστικά πυρά ενός φυλετικού πολέμου. Ή θα επιβάλουμε την απόλυτη τάξη ή θα υποταχθούμε».
Δαιμονοποίηση των διαδηλωτών και διασπορά φόβου
Στην Ισπανία, όπου το οξύ στεγαστικό πρόβλημα έχει βγάλει χιλιάδες πολίτες στο δρόμο και οδήγησε τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών, το ακροδεξιό κόμμα Vox επιχειρεί να διαβάλει το ίδιο το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Ο ηγέτης του Vox, Σαντιάγο Αμπασκάλ, ισχυρίστηκε ότι οι διαδηλωτές «δεν υπερασπίζονται το δικαίωμα στη στέγη, αλλά λειτουργούν ως πολιτοφυλακές του Σάντσεθ». Μάλιστα, το Vox δεν δίστασε να καταστήσει ψευδώς υπεύθυνους τους μετανάστες από τη Βόρεια Αφρική για την έλλειψη στέγης, επιχειρώντας να στρέψει τα φτωχότερα στρώματα το ένα εναντίον του άλλου.
Ανάλογο σκηνικό στήνεται και σε άλλες χώρες:
- Γερμανία: Παρότι δεν σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια, η συνεπικεφαλής της AfD, Αλίς Βάιντελ, χρησιμοποίησε τις εικόνες από τη Γαλλία για να καλλιεργήσει τον φόβο, προειδοποιώντας για κίνδυνο «εμφυλίου πολέμου» και υποστηρίζοντας ότι μόνο το κόμμα της μπορεί να ανακόψει τη μεταναστευτική ροή.
- Πορτογαλία: Ο Αντρέ Βεντούρα του ακροδεξιού Chega χρησιμοποίησε τις ειρηνικές πορείες για τη στέγαση προκειμένου να προειδοποιήσει ενάντια στην «εισαγωγή της αστάθειας».
- Βέλγιο: Το φλαμανδικό εθνικιστικό Vlaams Belang χαρακτήρισε τις συγκρούσεις στις Βρυξέλλες και τη Λιέγη ως «εισαγόμενη βία» και αποτυχία της ενσωμάτωσης.
Η αυταρχική εκτροπή της Μελόνι
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία. Βρισκόμενη στην εξουσία εδώ και τέσσερα χρόνια, η Ιταλίδα πρωθυπουργός δεν μπορεί να επικαλεστεί την «αποτυχία του κράτους». Έτσι, επιλέγει να αυξήσει την καταστολή απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας.
«Το να διαδηλώνεις είναι δικαίωμα, αλλά το να πυρπολείς τις πόλεις μας δεν είναι», δήλωσε η Μελόνι, αξιοποιώντας τα επεισόδια στο Μιλάνο και την Μπολόνια για να περάσει επείγοντα κατασταλτικά διατάγματα. Μεταξύ των νέων μέτρων περιλαμβάνονται αυστηρότερες ποινές φυλάκισης για όσους αποκλείουν δρόμους, ποινικοποίηση της συμμετοχής σε διαδηλώσεις που κρίνονται επικίνδυνες, ακόμα και βαριά πρόστιμα σε γονείς ανήλικων διαδηλωτών. Παράλληλα, η Ιταλίδα πρωθυπουργός φρόντισε να υπερτονίσει ότι ένα μεγάλο ποσοστό των προσαχθέντων ήταν «μεταναστευτικής καταγωγής», τροδοτοώντας εκ νέου το ξενοφοβικό αφήγημα.
Αμερικανικό «λάδι στη φωτιά»
Αυτό το επικίνδυνο αφήγημα της Ακροδεξιάς βρίσκει θερμούς υποστηρικτές και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Στο πλαίσιο της προεκλογικής τους εκστρατείας στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο υποψήφιος αντιπρόεδρός του, Τζέι Ντι Βανς, χρησιμοποίησαν τα γεγονότα της Ευρώπης ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η Γαλλία «λεηλατήθηκε και κάηκε από μετανάστες, τζιχαντιστές και κομμουνιστές», ενώ ο Βανς ισχυρίστηκε ότι «οι δυτικοί φιλελεύθεροι εισήγαγαν τον Τρίτο Κόσμο στην Ευρώπη στο όνομα της ποικιλομορφίας, αγνοώντας την ενσωμάτωση».
Η τακτική είναι σαφής: η Ακροδεξιά παγκοσμίως αρνείται να αντιμετωπίσει την οικονομική εξαθλίωση, την αύξηση του κόστους διαβίωσης και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους που βγάζουν τους πολίτες στους δρόμους. Αντίθετα, εκμεταλλεύεται την κοινωνική απελπισία για να επιβάλει περισσότερη καταστολή, να αφοπλίσει τα συνδικάτα και τις κοινωνικές οργανώσεις, και να μετατρέψει τους μετανάστες σε αποδιοπομπαίους τράγους.
Πηγή: in.gr
