Η ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας για την Άνοια «Νόημα» στη Λάρισα μίλησε για τις ψυχολογικές επιπτώσεις της άνοιας, τις ανάγκες των οικογενειών και τη σημασία της υποστήριξης των φροντιστών, σε συνέντευξη στην εκπομπή «Ennitime is a good time» του FORMedia Radio 99.8, με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη.
Τις σημαντικές ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της άνοιας ανέδειξε η Ολυμπία Μπογιατζίδου, ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας για την Άνοια «Νόημα» στη Λάρισα, η οποία φιλοξενήθηκε σήμερα, Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, στην εκπομπή «Ennitime is a good time» του FORMedia Radio 99.8, με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι συναισθηματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που ζουν με άνοια, η επίδραση της νόσου στο οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και η ανάγκη ουσιαστικής υποστήριξης των ανθρώπων που αναλαμβάνουν καθημερινά τη φροντίδα των οικείων τους.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
Η κ. Μπογιατζίδου υπογράμμισε ότι η άνοια δεν αποτελεί φυσιολογικό επακόλουθο της γήρανσης και ότι είναι σημαντικό να μην υποτιμώνται τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν. Όπως εξήγησε, η συνειδητοποίηση των αλλαγών στη μνήμη και στις γνωστικές λειτουργίες μπορεί να προκαλέσει στον ίδιο τον άνθρωπο μελαγχολία, άγχος, φόβο, απώλεια αυτοπεποίθησης, ακόμη και τάσεις κοινωνικής απόσυρσης. Οι συναισθηματικές αντιδράσεις διαφοροποιούνται ανάλογα με το στάδιο της νόσου και την επίγνωση που έχει ο άνθρωπος για τις δυσκολίες του.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ρόλο της ψυχολογικής υποστήριξης, η οποία αποτελεί σημαντικό μέρος της συνολικής φροντίδας. Η υποστήριξη των ανθρώπων που ζουν με άνοια χρειάζεται να προσαρμόζεται στις δυνατότητες και στις ανάγκες τους, μέσα από την ουσιαστική παρουσία, την επικοινωνία και τις κοινές δραστηριότητες. Παράλληλα, η οικογένεια χρειάζεται ενημέρωση και καθοδήγηση, ώστε να μπορεί να κατανοεί καλύτερα τις αλλαγές που επιφέρει η νόσος και να ανταποκρίνεται με υπομονή και σεβασμό.
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση είχε η ψυχική και σωματική επιβάρυνση των φροντιστών. Όπως επισήμανε η ψυχολόγος, η καθημερινή φροντίδα συχνά απαιτεί πολλές ώρες, συνεχή εγρήγορση και σημαντική συναισθηματική προσπάθεια. Αυτές οι απαιτήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε εξουθένωση, γι’ αυτό είναι απαραίτητο οι φροντιστές να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες συμβουλευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης, ομάδες φροντιστών και δράσεις ενημέρωσης.
Η ίδια ανέδειξε, μάλιστα, τη σημασία του προσωπικού χρόνου, τονίζοντας ότι οι άνθρωποι που φροντίζουν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο χρειάζεται να διατηρούν χώρο και χρόνο για τις δικές τους ανάγκες. Η αυτοφροντίδα δεν αποτελεί εγωιστική επιλογή, αλλά αναγκαία προϋπόθεση για να μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν ουσιαστική και ποιοτική φροντίδα.
Παράλληλα, η κ. Μπογιατζίδου στάθηκε στην ανάγκη να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι που ζουν με άνοια με αξιοπρέπεια, χωρίς στιγματισμό και χαρακτηρισμούς που περιορίζουν την ταυτότητά τους στη νόσο. Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε, πίσω από τη λήθη και τις γνωστικές δυσκολίες υπάρχει ένας άνθρωπος με προσωπικότητα, συναισθήματα, βιώματα και ανάγκη για αποδοχή. Ακόμη και στα προχωρημένα στάδια, η ανθρώπινη παρουσία, μια αγκαλιά ή ένα άγγιγμα μπορούν να διατηρούν τη σημασία τους.
Σημαντική αναφορά έγινε και στη συνεργασία μεταξύ των δομών που δραστηριοποιούνται στον χώρο της φροντίδας. Η ανταλλαγή γνώσεων, η ενημέρωση και η συνεργασία των επαγγελματιών συμβάλλουν στην καλύτερη εξυπηρέτηση των οικογενειών, αλλά και στην καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος. Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας είναι απαραίτητη, ώστε οι άνθρωποι που ζουν με άνοια να αντιμετωπίζονται με κατανόηση και να μπορούν να παραμένουν ενεργά μέλη της κοινότητας.
Κλείνοντας, η Ολυμπία Μπογιατζίδου έστειλε ένα μήνυμα ενδυνάμωσης προς τους ανθρώπους που ζουν με άνοια και τις οικογένειές τους, υπογραμμίζοντας ότι δεν είναι μόνοι. Υπάρχουν δομές και επαγγελματίες που μπορούν να προσφέρουν βοήθεια και υποστήριξη, ενώ η αναζήτηση αυτής της βοήθειας αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα για τη διαχείριση των δυσκολιών.
Το βασικό μήνυμα της συζήτησης ήταν σαφές: η ενημέρωση, η αποδοχή, ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η φροντίδα τόσο των ανθρώπων που ζουν με άνοια όσο και εκείνων που τους υποστηρίζουν αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για μια πιο συμπεριληπτική κοινωνία.
