Στην πράξη, η εικόνα από μέσα του φοιτητικού κινήματος αποκαλύπτει μια τοξική σύγκλιση μεταξύ δημοσιονομικής κατάρρευσης, ταξικού αγώνα, συστημικού ρατσισμού και μιας ανησυχητικής κλιμάκωσης της κρατικής βίας.
Τις ημέρες που προηγήθηκαν των μαζικών διαδηλώσεων αυτού του Σαββατοκύριακου, το CBC News εισχώρησε στο φοιτητικό κίνημα της βόρειας πόλης Λιλ, προκειμένου να κατανοήσει καλύτερα τα ζητήματα που το τροφοδοτούν. Πολλοί από τους διοργανωτές είναι πολύ νέοι μερικοί μόλις 14 ετών. Μάλιστα το μέσον χρειάστηκε την άδεια των γονιών τους για να τους μιλήσει.
Στα φράχτες του Λυκείου Φεντέρμπ, μέσα στον πυκνό μαύρο καπνό από τα πλαστικά δοχεία που καίγονταν και τα οποία είχαν πυρπολήσει ορισμένοι μαθητές, τα αιτήματα των εφήβων ακούγονταν επείγοντα και συγκεκριμένα. «Ελπίζουμε ότι το σχολείο θα κλείσει», δήλωσε ο 16χρονος διοργανωτής από τη Λιλ, Σον Ράουχ, ενώ στεκόταν κοντά στα οδοφράγματα.
Όταν ρωτήθηκε γιατί το να διακόψουν τη δική τους εκπαίδευση αποτελεί νίκη, ο συμμαθητής του, ο 15χρονος Τζέιμς Κάρον, δεν δίστασε. «Βοηθάει να ασκηθεί πίεση στην κυβέρνηση», είπε ο Κάρον. «Γιατί αν όλα καίγονται, η κυβέρνηση δεν μπορεί να μας αγνοήσει».
Οι έφηβοι ζητούν συγκεκριμένα πράγματα
Ενώ οι συντηρητικοί επικριτές έχουν προσπαθήσει να υποβαθμίσουν το κίνημα ως πολιτική χειραγώγηση ανηλίκων από λαϊκιστές αριστερούς πολιτικούς, ανεξάρτητοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα παράπονα των εφήβων βασίζονται σε πραγματική, υλική παρακμή.
«Στην πραγματικότητα, καταλαβαίνουν τι κάνουν και δεν είναι θύματα χειραγώγησης», δήλωσε στο CBC News η Μπλανς Λεριντόν, πολιτική αναλύτρια του think tank Institut Montaigne με έδρα το Παρίσι.
«Υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα σχετικά με την επιδείνωση των συνθηκών στην εκπαίδευση και την υποβάθμιση των σχολικών κτιρίων. Υπάρχει έλλειψη καθηγητών και είναι πραγματικά δύσκολο για τους μαθητές να διδάσκονται υπό καλές συνθήκες».
Ο Ράουχ οδήγησε το CBC News στο Λύκειο Φένελον, το κλειστό σχολείο του, επισημαίνοντας τα πανό που είχαν ζωγραφίσει οι μαθητές και απαιτούσαν «σεβασμό» γραμμένο σε πολλές γλώσσες. Πέρα από τα πολιτικά συνθήματα, ανέφερε ότι η καθημερινή πραγματικότητα μέσα στις αίθουσες των γαλλικών δημόσιων σχολείων έχει καταστεί αφόρητη.
«Ζητάμε αίθουσες με πολύ λιγότερους μαθητές, είμαστε 35 μαθητές ανά τάξη», είπε ο. «Πιο συγκεκριμένα, έχουμε προβλήματα με τους διαδρόμους και τους λέβητες θέρμανσης. Αυτό σημαίνει ότι κάνει πολύ ζέστη το καλοκαίρι και πολύ, πολύ κρύο το χειμώνα».
Ο δήμαρχος του Σεντ Ετιέν, Μπαλί Μπακαγιόκο.
Ο Μακρόν δεν έχει δημοσιονομικά περιθώρια… για την παιδεία
Καθώς οι φοιτητικές διαμαρτυρίες εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα, η κυβέρνηση Μακρόν προσπάθησε να κατευνάσει την οργή προσφέροντας ένα προσωρινό πακέτο μέτρων που περιελάμβανε χιλιάδες νέους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Οι φοιτητικές ενώσεις απέρριψαν αμέσως την πρόταση, χαρακτηρίζοντάς την ως κενή χειρονομία.
Ο δήμαρχος Μπαγκάγιοκο υποστηρίζει ότι αυτή η διαρθρωτική παραμέληση επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό σε πολυπολιτισμικές κοινότητες της εργατικής τάξης που μαστίζονται από υψηλή ανεργία, όπως το Σεν-Ντενί, όπου το ποσοστό ανεργίας φτάνει το συγκλονιστικό 35%. Δηλαδή από τους γονείς των μαθητών, εργάζονται οι 2 στους 3.
«Όταν μεγαλώνεις σε εργατικές γειτονιές, αντιμετωπίζεσαι χειρότερα από ό,τι στις όμορφες παρισινές γειτονιές», δήλωσε ο Μπαγκαγιόκο. «Όλα τα παιδιά της Γαλλίας πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα».
Η κυβέρνηση Μακρόν συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι τα χέρια της είναι δεμένα, επικαλούμενη τη συντριπτική κρίση του δημόσιου χρέους και τις αυστηρές προειδοποιήσεις από τους παγκόσμιους οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Οι μαθητές δεν πιστεύουν πως το πρόβλημα είναι η οικονομία
Ωστόσο, στις συνελεύσεις (σ.σ. συναντήσεις στρατηγικής κατά τους ίδιους) των μαθητών στις οποίες παρέστη το CBC News, αυτή η οικονομική αφήγηση απορρίπτεται ως μύθος.
«Δεν νομίζω ότι η κυβέρνηση πρέπει να μειώσει τις κοινωνικές δαπάνες της, αλλά θα έπρεπε μάλλον να προσπαθήσει να τις αυξήσει», υποστήριξε ο 14χρονος μαθητής από τη Λιλ, Μπαστιάν Ντουπρέ. «Και πιθανώς να μειώσει τους προϋπολογισμούς, για παράδειγμα, του στρατού και, μεταξύ άλλων, τις επιδοτήσεις προς τις μεγάλες εταιρείες».
«Γνωρίζουμε ότι πολλά χρήματα από την κυβέρνηση πηγαίνουν στους πλούσιους», πρόσθεσε η 17χρονη Άλις Νοτ. «Γι’ αυτό πιστεύουμε επίσης ότι τα χρήματα που έχουν οι πλούσιοι θα πάνε σε εμάς, στην εκπαίδευση».
Η Λεριντόν, η Γαλλίδα πολιτική αναλύτρια, βλέπει τη Γαλλία ως μια χώρα που έχει παγιδευτεί σε μια οικονομική μέγγενη. «Έχουμε πλήρη επίγνωση των συγκεκριμένων δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε όσον αφορά το χρέος ή τα ελλείμματα μας… αλλά (οι άνθρωποι) δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν καμία θυσία. Δεν θέλουν υψηλότερους φόρους, δεν θέλουν να εργάζονται περισσότερο», είπε.
«Η Αγάπη θα θριαμβεύσει» γράφει ο σταυρός και η αντλία γράφει «Σας κλέβουν/σας κοροϊδεύουν, εντελώς»
«Τα νοσοκομεία (και τα κρατητήρια) έχουν γεμίσει με μαθητές»
Αυτή η σύγκρουση προτεραιοτήτων έχει οδηγήσει σε μια εξαιρετικά επιθετική αντίδραση από τις αρχές επιβολής του νόμου κατά το καναδικό CBC.
Πριν από το Σαββατοκύριακο, περισσότεροι από 8.000 μαθητές λυκείου είχαν συλληφθεί σε ολόκληρη τη χώρα, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ήταν ανήλικοι. Ο δήμαρχος Μπαγκαγιόκο ισχυρίζεται ότι τα δωμάτια των νοσοκομείων συνεχίζουν να γεμίζουν με εφήβους που έχουν σπασμένα σαγόνια, κατάγματα άκρων και σοβαρή εισπνοή χημικών αερίων.
Η βία στις διαδηλώσεις έγινε τόσο έντονη που στις 6 Οκτωβρίου στο Παρίσι, ο ίδιος έβαλε το σώμα του ανάμεσα στους αστυνομικούς των ΜΑΤ που επιτίθονταν και στους μαθητές που έφευγαν, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στην Place de la Nation. «Αποφάσισα να παρέμβω προσπαθώντας όσο το δυνατόν περισσότερο να προστατεύσω πρώτα τους μαθητές, γιατί θυμάμαι ότι ήταν ανήλικοι», δήλωσε ο Μπαγκαγιόκο.
Η Γαλλία απέχει λιγότερο από έξι μήνες από κρίσιμες προεδρικές εκλογές. Με την κεντρώα κυβέρνηση να βρίσκεται σε πλήρη παράλυση και να μην μπορεί να ψηφίσει προϋπολογισμό σε ένα βαθιά διχασμένο Κοινοβούλιο, το πολιτικό κενό καλύπτεται ραγδαία από την ακροδεξιά.
Η Μαρίν Λε Πεν, η οποία θα είναι η υποψήφια του «Rassemblement National» στις επικείμενες προεδρικές εκλογές αυτή την άνοιξη, φαίνεται να βρίσκεται σε κυρίαρχη θέση. Έχει ζητήσει την ενίσχυση της νομοθεσίας κατά των ταραχών και έχει αγνοήσει σε μεγάλο βαθμό τα ζητήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο των διαμαρτυριών των μαθητών, εστιάζοντας αντ’ αυτού στην ανάγκη αποκατάστασης της τάξης στους δρόμους.
Για τους εφήβους που κρατούν τα οδοφράγματα, η ανάληψη της εξουσίας από την ακροδεξιά δεν είναι απλώς μια πολιτική αλλαγή, αλλά μια άμεση απειλή για την ασφάλειά τους. «Φοβόμαστε. Νιώθουμε μεγάλο φόβο», παραδέχτηκε ο Ράουχ. «Δεν ξέρουμε τι θα συμβεί αύριο».
Αξίζει να σημειωθεί πως το CBC είναι ένα πολιτικά φιλελεύθερο μέσο με πλήρη αντίληψη των πολιτικών αυτών.
Πηγή: in.gr
