Για σχεδόν μισό αιώνα, ο Μάικλ Γκρατσικ βρέθηκε μπροστά σε ένα από τα πιο ακραία πρόσωπα της αμερικανικής Δικαιοσύνης: την εκτέλεση κρατουμένων.
Ως δημοσιογράφος του Associated Press στο Τέξας έχει παρακολουθήσει σχεδόν 500 εκτελέσεις.
Έχει δει προβλήματα με ενέσεις, βελόνες να μετακινούνται και διαδικασίες να καθυστερούν. Αυτό που συνέβη όμως αυτή την εβδομάδα στο Τενεσί δεν το είχε ξαναδεί.
Η 50χρονη Κρίστα Πάικ δεν πέθανε μετά την πρώτη θανατηφόρο δόση πεντοβαρβιτάλης.
Ούτε μετά τη δεύτερη.
Διαβάστε ακόμα: Κρίστα Πάικ: Τι θα ακολουθήσει μετά την αποτυχημένη εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση – Τα ιστορικά προηγούμενα
Παρέμεινε ζωντανή, ενώ σύμφωνα με τις μαρτυρίες εξακολουθούσε να αναπνέει, γεγονός που οδήγησε στην αναστολή της διαδικασίας.
Η Πάικ μεταφέρθηκε στη συνέχεια σε νοσοκομείο, όπου, σύμφωνα με τον δικηγόρο της, νοσηλεύεται με τους γιατρούς να προσπαθούν να την κρατήσουν στη ζωή.
Το περιστατικό προκάλεσε άμεση αντίδραση στην πολιτεία.
Ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, ανέστειλε τις εκτελέσεις και διέταξε ανεξάρτητη έρευνα για να εξεταστεί τι ακριβώς συνέβη και εάν τηρήθηκαν τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα.
Η υπόθεση αναζωπυρώνει ένα παλαιότερο και ευρύτερο ζήτημα στις Ηνωμένες Πολιτείες: την αξιοπιστία της θανατηφόρου ένεσης.
Για τον Γκρατσικ, ωστόσο, το περιστατικό στο Τενεσί έχει μια διάσταση που ξεπερνά την τεχνική αποτυχία.
«Μου φαινόταν ότι ήταν απλώς θέμα χρόνου», δήλωσε, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο μιας εκτέλεσης που δεν θα ολοκληρωνόταν όπως είχε σχεδιαστεί.
Ο ίδιος εξακολουθεί να καλύπτει εκτελέσεις ως συνεργάτης του AP, παρότι συνταξιοδοτήθηκε το 2018.
Θεωρεί ότι η παρουσία δημοσιογράφων στις εκτελέσεις αποτελεί κρίσιμο στοιχείο δημόσιου ελέγχου.
«Κάποιος πρέπει να είναι εκεί για να δει τι συνέβη και να το πει στους άλλους».
Η υπόθεση της Πάικ φέρνει παράλληλα στο προσκήνιο και το θύμα της, την 19χρονη Κόλιν Σλέμερ, η οποία δολοφονήθηκε το 1995.
Η μητέρα της, Μέι Μαρτίνεζ, βρισκόταν στο Τενεσί την ημέρα της αποτυχημένης εκτέλεσης και χαρακτήρισε τη διαδικασία «ένα χάος».
Στις ΗΠΑ έχουν πραγματοποιηθεί 1.683 εκτελέσεις από το 1976, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο επανέφερε τη θανατική ποινή.
Το Τέξας έχει πραγματοποιήσει τις περισσότερες, 602.
Για τον Γκρατσικ, πάντως, μια από τις πιο ανεξίτηλες αναμνήσεις του δεν αφορά μια αποτυχημένη εκτέλεση.
Είναι εκείνη του Τζόναθαν Νομπλς, ο οποίος το 1998, λίγο πριν από τον θάνατό του, άρχισε να τραγουδά το «Silent Night».
Σταμάτησε στη μέση του τραγουδιού, καθώς το φάρμακο είχε αρχίσει να δρα.
Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, η ανάμνηση παραμένει μαζί του.
Πηγή: tanea.gr
