Ηταν αναμενόμενο. Αλλά είναι άλλο να το εικάζεις κι άλλο να το βλέπεις να γίνεται… ετυμηγορία και να εξελίσσεται. Προκαλώντας «σεισμό» στο οικοδόμημα του κορυφαίου πρωταθλήματος στον κόσμο. Αλλά και οικονομική, πολιτική και… διπλωματική καταιγίδα. Διότι αυτό ακριβώς έκανε η απόφαση-καταπέλτης της ανεξάρτητης επιτροπής της Premier League, με την οποία η Μάντσεστερ Σίτι κρίθηκε ένοχη για τη συντριπτική πλειονότητα των κατηγοριών περί 114 οικονομικών παραβάσεων.
Μια απόφαση που σηματοδοτεί την έναρξη του δεύτερου και πλέον κρίσιμου γύρου μιας πρωτοφανούς νομικής διαμάχης. Καθώς το αγγλικό ποδόσφαιρο βρίσκεται αντιμέτωπο με τη σοβαρότερη κρίση θεσμικής αξιοπιστίας στην ιστορία του, τα περιθώρια ελιγμών και τα διαθέσιμα ένδικα μέσα για τη διοίκηση του αγγλικού συλλόγου διέπονται αυστηρά από το καταστατικό και τους εσωτερικούς κανονισμούς της διοργανώτριας αρχής.
Επειδή η συγκεκριμένη διαδικασία υπάγεται στο πλαίσιο του ιδιωτικού αγγλικού αθλητικού δικαίου, η νομική ομάδα των «Πολιτών» είναι αναγκασμένη να ακολουθήσει μια πολύ συγκεκριμένη «οδό», στην οποία η προσφυγή σε εξωτερικά όργανα όπως το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS) της Λωζάνης αποκλείεται.
Όπως αποκαλύπτεται από την Αγγλία, η δικαστική διαμάχη χωρίζεται σε δύο διακριτές φάσεις: τη θεμελίωση της ενοχής και τον καθορισμό των ποινών. Εφόσον επιβληθούν εξοντωτικές κυρώσεις (σ.σ. αφαίρεση πρωταθλημάτων, αφαίρεση βαθμών ή αποβολή από την κατηγορία), η διοίκηση της Σίτι διατηρεί το δικαίωμα να προσβάλει αυτοτελώς το μέγεθος και την αυστηρότητα των ποινών μέσω της ίδιας διαιτητικής ιεραρχίας, υποστηρίζοντας την έλλειψη αναλογικότητας. Πάμε, όμως, να δούμε ποια είναι τα βήματα που μπορεί να ακολουθήσει η αγγλική ομάδα.
Επιτροπή Προσφυγών
Βάσει των κανονισμών της Premier League, η Μάντσεστερ Σίτι διαθέτει αυστηρή προθεσμία 14 ημερών από την επίσημη κοινοποίηση του αιτιολογικού της απόφασης προκειμένου να καταθέσει έφεση. Η προσφυγή θα εξεταστεί από μια νέα, τριμελή Επιτροπή Προσφυγών (Appeals Panel), τα μέλη της οποίας διορίζονται εκ νέου από τον Πρόεδρο του Δικαστικού Συμβουλίου της Premier League. Κανένα από τα μέλη της αρχικής Ανεξάρτητης Επιτροπής δεν επιτρέπεται να συμμετάσχει στη νέα σύνθεση.
Η διαδικασία αυτή δεν αποτελεί εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης στην ολότητά της, αλλά επανεξέταση «περιορισμένου νομικού εύρους». Οι δικηγόροι του συλλόγου μπορούν να επικαλεστούν αποκλειστικά τρία πράγματα: 1) Νoμικά σφάλματα στην ερμηνεία ή την εφαρμογή των κανονισμών της Premier League, 2) Δικονομικές… ατασθαλίες ή παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης κατά την πρωτοβάθμια διαδικασία ή 3) Αμφισβήτηση της αναλογικότητας των ποινών που επιβλήθηκαν (εφόσον περιλαμβάνουν αφαιρέσεις βαθμών, βαριά χρηματικά πρόστιμα, υποβιβασμό ή αφαίρεση τίτλων).
Συγκεκριμένα τα βήματα…
Σε αντίθεση με την υπόθεση του 2020 με αντίδικο την UEFA (σ.σ. η Μάντσεστερ Σίτι πέτυχε την ανατροπή της ευρωπαϊκής ποινής στο CAS), οι κανονισμοί της Premier League ορίζουν ότι «η εσωτερική διαιτησία είναι οριστική και τελεσίδικη», αποκλείοντας την προσφυγή στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Λωζάνης. Κάτι που σημαίνει πως εάν η Επιτροπή Προσφυγών της Premier League απορρίψει την έφεση, το μοναδικό εξωτερικό ένδικο μέσο που απομένει στη Σίτι, είναι η προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας, κάνοντας χρήση των Άρθρων 67 και 68 του Περί Διαιτησίας Νόμου του 1996.
Ουσιαστικά μιλάμε για ένα πολύπλοκο και χρονοβόρο νομικό μπρα ντε φερ, καθώς εάν φτάσουμε στο Ανώτατο Δικαστήριο, η υπόθεση αλλάζει… πίστα. Διότι, σε πρώτη φάση η Σίτι πρέπει να πείσει τους Δικαστές ότι έχει ουσία και βάση η προσφυγή της, έστω για να ασχοληθούν με την υπόθεση. Βλέπετε, το Ανώτατο δεν επανεξετάζει τα ουσιαστικά περιστατικά της υπόθεσης ή τα αποδεικτικά στοιχεία. Και αυτό αναγκάζει την αγγλική ομάδα να προχωρήσει σε μια σειρά από νομικές… ντρίμπλες, για να μπορέσει να ευδοκιμήσει μια τέτοια προσφυγή.
Συγκεκριμένα, πρέπει να αποδείξει ότι στους προηγούμενους… βαθμούς υπήρξε έλλειψη ουσιαστικής δικαιοδοσίας του διαιτητικού οργάνου (άρθρο 67). Ή ότι υπήρξε σοβαρή δικονομική αντικανονικότητα (άρθρο 68), «όπως απόδειξη μεροληψίας, ουσιώδους σφάλματος στη διεξαγωγή της διαδικασίας ή απόφασης που αντιβαίνει τη δημόσια τάξη».
Η διαφορά με το 2020
Πάμε, όμως να δούμε πιο αναλυτικά γιατί αυτή η υπόθεση των 114 παραβάσεων και η καταδικαστική απόφαση από την Premier League, διαφέρει από όσα συνέβησαν το 2020. Η νομική διαμάχη της Μάντσεστερ Σίτι με τη διοργανώτρια αρχή του αγγλικού πρωταθλήματος διαφέρει ριζικά από την αντίστοιχη υπόθεση που αντιμετώπισε ο αγγλικός σύλλογος το 2020. Αν και οι κατηγορίες αφορούν παρόμοιες παραβιάσεις των οικονομικών κανόνων (Financial Fair Play, εικονικές χορηγίες, μη συνεργασία με τις αρχές κλπ), οι δικονομικοί κανόνες και το πλαίσιο εκδίκασης διαμορφώνουν ένα τελείως διαφορετικό τοπίο.
Το 2020, μετά την καταδίκη της από τα πειθαρχικά όργανα της UEFA η Σίτι είχε προσφύγει στο CAS, το οποίο επανεξέτασε όλα τα στοιχεία και αθώωσε ή ακύρωσε τις περισσότερες ποινές της UEFA. Είχε το δικαίωμα να το κάνει. Καθώς η UEFA, ως συνομοσπονδία που υπάγεται στη διεθνή αθλητική δικαιοδοσία, αναγνωρίζει το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο της Λωζάνης ως την ανώτατη βαθμίδα αθλητικής εφέσεως. Η Premier League λειτουργεί ως ιδιωτικός συνεταιρισμός αγγλικών συλλόγων, με δικό της καταστατικό χάρτη. Οι κανονισμοί της αποκλείουν ρητά τη μεταφορά υποθέσεων στο CAS. Συνεπώς, η Σίτι δεν μπορεί να καταφύγει στη Λωζάνη για να ανατρέψει μια απόφαση.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο έχει να κάνει με την «παραγραφή» των αδικημάτων. Στους κανονισμούς της UEFA υπήρχε σαφής 5ετής κανόνας παραγραφής για τις παραβάσεις. Το CAS απέρριψε ένα σημαντικό μέρος των κατηγοριών, επειδή αφορούσαν περιόδους πέραν της πενταετίας, καθώς τις έκρινε παραγραμμένες. Στους κανονισμούς της Premier League δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός παραγραφής. Αυτό επιτρέπει στη διοργάνωση να εξετάσει κατηγορίες που καλύπτουν βάθος χρόνου (π.χ. από το 2009 έως το 2018), χωρίς ο σύλλογος να μπορεί να επικαλεστεί την παρέλευση των ετών.
Ο Γολγοθάς και οι/η πολιτικοί/ή
Με λίγα λόγια και όπως αναφέραμε και παραπάνω, μετά την καταδίκη από την Ανεξάρτητη Επιτροπή της διοργάνωσης και την αναμενόμενη έφεση στην Επιτροπή Προσφυγών της Premier League, η μοναδική… εξωτερική νομική οδός για τη Σίτι, είναι το Ανώτατο Δικαστήριο Αγγλίας. Το οποίο, όπως αναφέραμε παραπάνω, μπορεί να ασχοληθεί με την υπόθεση μόνο για διαδικαστικά λάθη ή νομικά ελαττώματα και όχι για την ουσία των αθλητικών στοιχείων. Κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι οι Σίτιζενς έχουν μπροστά τους έναν Γολγοθά.
Βεβαίως, κλείνοντας αυτό το κείμενο, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι παντού οι πολιτικοί και η πολιτική, παίζει τον ρόλο της. Ηδη τα διεθνή και τα αγγλικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για πολιτικά παιχνίδια και ποικίλες πιέσεις (ένθεν κακήθεν). Με παράγοντες/φράσεις, όπως «οικονομικά συμφέροντα», «διπλωματικές διεργασίες», να έχουν μπει στην καθημερινότητα της υπόθεσης. Η οποία αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα πιο δύσκολα crash test που έχει περάσει η σχέση «κράτους – ομάδων – αγγλικών παραδόσεων» στην ιστορία του αγγλικού φουτμπόλ…
Πηγή: in.gr
