Η Σαουδική Αραβία αδυνατεί να εξάγει απρόσκοπτα το πετρέλαιό της, το σημαντικότερο προϊόν της. Η τιμή του brent έχει περάσει τα 108 δολάρια του βαρέλι και η Δύση απεργάζεται ενέργειες για αποστολή στρατιωτικής δύναμης στη Μέση Ανατολη. Αυτή η ανευ προηγουμένου αναστάτωση στις αγορές και η αυξανόμενη στρατιωτική ανησυχία οφείλονται εν πολλοίς στα πρόσφατα επιτεύγματα των Χούθι (Ανσάρ Αλλάχ) στο πεδίο της μάχης.
Υπενθυμίζεται ότι οι Χούθι τον Σεπτέμβριο του 2026 με μια εντυπωσιακή πορεία προς νότο προέλασαν κατά μήκος των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας, φέρνοντας υπό τον έλεγχό τους στρατηγικές τοποθεσίες (π.χ. τη Μόκα και τη νήσο Περίμ) γύρω από το κορυφαίας στρατηγικής σημασίας στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Σε συνδυασμό με το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, αυτή η εξέλιξη δημιουργεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση και στα δύο κρίσιμα θαλάσσια περάσματα, καθώς οι Χούθι αποκτούν αυξημένη δυνατότητα να απειλούν τη ναυσιπλοΐα στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Ταυτόχρονα, οι Χούθι έπληξαν με πυραύλους και drones τις ενεργειακές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας, απειλώντας και τα πλοία που μεταφέρουν πετρέλαιο. Μέχρι σήμερα, οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, η Σαουδική Αραβία και, πιο πρόσφατα, οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να εξουδετερώσουν στρατιωτικά το κίνημα των Χούθι.
Όπως παρατήρησε η ειδική στην Υεμένη και τη Μέση Ανατολή και πρόεδρος του Girton College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ Ελίζαμπεθ Κένταλ, είναι προσαρμοστικοί και δεν φοβούνται τις ΗΠΑ. «Τώρα που οι Χούθι έχουν αποδείξει στην πράξη ότι διαθέτουν μεγαλύτερη ακρίβεια, ότι μπορούν να πλήξουν απευθείας έναν αγωγό ή συγκεκριμένες περιοχές ενός λιμανιού, όπως το Γιανμπού, και ότι μπορούν να επιχειρούν σε συντονισμό με άλλες δυνάμεις, όπως οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, τα δεδομένα αλλάζουν εντελώς» είπε σε συνέντευξή της στο Al Jazeera.
Πως είναι δυνατόν να τα έχουν καταφέρει σε τέτοιο βαθμό;
Σύμφωνα με τον Αμερικανό ταγματάρχη Πεζοναυτών ε.α. και αμυντικό αναλυτή Ντόναλντ Βάντεργκριφ, δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη επιδρομή ούτε για μια απλή κατάληψη εδάφους. «Πρόκειται για έναν σκόπιμο ελιγμό, που προετοιμαζόταν επί μήνες και ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τη διχόνοια του εχθρού, την κυριαρχία στο πεδίο της πληροφορίας και τον ρυθμό των επιχειρήσεων, προκειμένου να καταλάβει ένα κρίσιμο ευάλωτο σημείο -το στρατηγικό πέρασμα του Μπαμπ αλ-Μαντέμπ – ενώ οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους είχαν επικεντρωθεί στην ευρύτερη αντιπαράθεση με το Ιράν» αναφέρει σε άρθρο του.
Οι τέσσερις γενιές πολέμου
Η συνταγή της επιτυχίας των Χούθι, σύμφωνα με τον Βάντεργκριφ, εντοπίζεται στο γεγονός ότι συνδύασαν παλιές και νέες αρχές του πολέμους. «Οι Χούθι δεν επινόησαν κάποια νέα τεχνολογία. Εφάρμοσαν παλιές αρχές με πειθαρχία» λέει.
Στην πραγματικότητα ο Βάντεγκριφ καταφεύγει στη θεωρία των «τεσσάρων γενεών» (Four Generations of Warfare – 4GW) που αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1980, επιχειρώντας να περιγράψει τους διαφορετικούς τρόπους διεξαγωγής του πολέμου. Κάθε «γενιά» χαρακτηρίζεται από διαφορετικό κυρίαρχο τρόπο μάχη
Οι τέσσερις γενιές είναι:
- Πρώτη γενιά – Πόλεμος γραμμών και σχηματισμών
Περίπου από τα μέσα του 17ου έως τον 19ο αιώνα. Χαρακτηρίζεται από οργανωμένους κρατικούς στρατούς, αυστηρή πειθαρχία, ιεραρχία και παρατεταγμένους σχηματισμούς πεζικού (π.χ. Ναπολεόντειοι Πόλεμοι). - Δεύτερη γενιά – Πόλεμος μαζικού πυρός
Αναπτύσσεται κυρίως με τη βιομηχανική επανάσταση και κορυφώνεται στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έμφαση στην ισχύ πυρός με χρήση βαρέως πυροβολικού, χαρακωμάτων και σχεδιασμένων επχειρήσεων. Κάτι ανάλογο επαναλαμβάνεται εν πολλοίς στον Πόλεμο της Ουκρανίας σήμερα. - Τρίτη γενιά – Πόλεμος ελιγμών
Αντί της μετωπικής φθοράς επιδιώκονται ταχύτητα, διείσδυση, ελιγμός και αποδιοργάνωση του αντιπάλου. Τεθωρακισμένα, αεροπορία και μηχανοκίνητες δυνάμεις χρησιμοποιούνται συνδυαστικά για να προσβάλουν αδύνατα σημεία και τα μετόπισθεν. (Γερμανικές επιθέσεις στον Β’ ΠΠ) - Τέταρτη γενιά – Ασύμμετρος/δικτυωμένος πόλεμος
Αντάρτικες οργανώσεις, τρομοκρατικά δίκτυα ή άλλοι μη κρατικοί δρώντες μπορούν να αντιμετωπίζουν πολύ ισχυρότερα κράτη. Η πληροφορία, η πολιτική βούληση, η προπαγάνδα και η κοινωνική νομιμοποίηση αποκτούν μεγάλη σημασία παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. (π.χ Βιετκόνγκ, Ε.Λ.Α.Σ)
Ο καταπληκτικός συνδυασμός
Οι Χούθι λοιπόν, σύμφωνα με την αμερικανική ανάλυση, λειτούργησαν υιοθετώντας σχεδόν όλες τις παραπάνω γενιές. «Συγκέντρωσαν δυνάμεις και οπλικά συστήματα κοντά στη Μόκα στα μέσα Αυγούστου, απείλησαν τις γραμμές ανεφοδιασμού των αντιπάλων τους και χρησιμοποίησαν τον έλεγχο των τηλεπικοινωνιών της Υεμένης για να υποκλέπτουν επικοινωνίες, να σπέρνουν σύγχυση και να εκφοβίζουν τους αντιπάλους τους μέχρι την κατάρρευσή τους».
Στη συνέχεια, περίμεναν τη ρήξη μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η οποία κατακερμάτισε τον συνασπισμό κατά των Χούθι σε πολλαπλούς στρατούς με ανταγωνιστικές διοικήσεις.
Αμέσως μετά, ο Αμερικανός αναλυτής υπογραμμίζει ότι οι Χούθι χτύπησαν με ταχύτητα, που είναι ο κλασικός πόλεμος τρίτης γενιάς (3GW): στόχευση της συνοχής αντί της μάζας, χρήση του αιφνιδιασμού και της αποδιοργάνωσης αντί της μετωπικής φθοράς και δράση εντός του κύκλου λήψης αποφάσεων του αντιπάλου. Αυτό είναι κάτι ανάλογο με εκείνο που κατάφερε ο γερμανικός στρατός στον Β’ ΠΠ.
Ωστόσο, την ίδια στιγμή, παραμένουν μια δύναμη πολέμου τέταρτης γενιάς (4GW). «Είναι μη κρατικός δρών, ιδεολογικά ενοποιημένος υπό έναν ηγέτη και ένα αφήγημα, προσαρμοστικός και πρόθυμος να αποδεχθεί κόστος το οποίο οι συμβατικές αραβικές και δυτικές δυνάμεις θεωρούν πολιτικά μη βιώσιμο. Τα φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι πύραυλοί τους τούς παρέχουν διαρκή πρόσβαση στο θαλάσσιο πεδίο, ακόμη και εάν αργότερα εκδιωχθούν από το ίδιο το νησί».
Αυτός ο συνδυασμός επιχειρησιακής τεχνικής 3GW με στρατηγική ανθεκτικότητα 4GW είναι που τους καθιστά επικίνδυνους, σύμφωνα με τον Αμερικανό απόστρατο.
Έτσι, όταν οι Αμερικανοί προσπάθησαν το 2025 με την Επιχείρηση Rough Rider να τους πλήξουν, σύμφωνα με τον αμυντικό αναλυτή, το έκαναν υιοθετώντας μεθόδους δεύτερης γενιάς (2GW): συγκεντρωτική, επικεντρωμένη στην ισχύ πυρός και προσανατολισμένη στην καταστροφή τους. Αυτό όμως οδήγησε σε εξάντληση των πυρομαχικών του ναυτικού, δίχως καμία αλλαγή της κατάστασης. «Οι Χούθι επιβίωσαν, έμαθαν και περίμεναν το επόμενο άνοιγμα. Αυτό είναι το πρότυπο που εκμεταλλεύονται οι δρώντες του 4GW όταν η ισχυρότερη δύναμη καταφεύγει από προεπιλογή στον πόλεμο φθοράς».
Το δίδαγμα
Οι Χούθι εκτέλεσαν μια ικανή κεραυνοβόλα επιχείρηση εναντίον ενός διαιρεμένου αντιπάλου. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ανίκητοι, ούτε απαιτεί από τις ΗΠΑ να αντιμετωπίσουν την Υεμένη ως την κύρια πολεμική τους προσπάθεια.
Κατά τον Ντόναλντ Βάντεργκριφ, οι ΗΠΑ χρειάζεται επειγόντως να εφαρμόσουν τις ίδιες αρχές που χρησιμοποίησαν οι Χούθι, δηλαδή ταχύτητα, εστίαση στη συνοχή, εκμετάλλευση της αδυναμίας. Έτσι, θα αποφύγουν τα μοτίβα της φθοράς και κατοχής εδάφους που απέτυχαν στο παρελθόν.
«Ο πόλεμος ελιγμών και η διοίκηση μέσω αποστολής, εφαρμοζόμενα μέσω εταίρων και ευθυγραμμισμένα με τη στρατηγική Τραμπ περί ισχύος χωρίς ατέρμονη εμπλοκή, παραμένουν η μόνη προσέγγιση που ανταποκρίνεται στον χαρακτήρα αυτής της σύγκρουσης» καταλήγει.
Πηγή: in.gr
