Ο ηγέτης της Ανσάρ Αλλάχ, Αμπντούλ Μαλίκ αλ Χούθι, κάλεσε τις χώρες που υποστηρίζουν τη Σαουδική Αραβία για τις πετρελαϊκές της εγκαταστάσεις να δηλώσουν αν θα δέχονταν τον αεροπορικό αποκλεισμό, τους περιορισμούς στις εισαγωγές και την παρακράτηση των εσόδων από το πετρέλαιο που έχει υποστεί η Υεμένη.
Μέσα από την πανηγυρική ομιλία του για τα 12 χρόνια από την Επανάσταση της Ανσάρ Αλλάχ, ο «ηγέτης της επανάστασης» όπως είναι ο επίσημος τίτλος του, μίλησε για τους στόχους και το όραμα της Ανσάρ Αλλάχ, μίλησε για τις επιθέσεις της Σαουδικής Αραβίας, την ακρίβεια λόγω των κυρώσεων και για τους δημοσίους υπαλλήλους που είναι 12 χρόνια χωρίς μισθό.
Ολόκληρη η μακροσκελής ομιλία του έχει δημοσιευθεί στο Αλ Μασίρα και απαιτείται μετάφραση.
Ρίχνουν δάκρυα για το πετρέλαιο και όχι για τους ανθρώπους μας
Στον λόγο του, ο αλ Χούθι υπερασπίστηκε την στάση της Ανσάρ Αλλάχ, της ντε φάκτο κυβέρνησης της Υεμένης, ρωτώντας ρητορικά όσους υποστηρίζουν την Σαουδική Αραβία αν θα ανέχονταν τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της χώρας τους «έτσι απλά», την ώρα που είχαν ξεπεράσει τις 900 από την επανέναρξη του πολέμου.
Αναρωτήθηκε αν θα αποδέχονταν περιορισμούς που επιβάλλονται στις εμπορικές εισαγωγές προς την Υεμένη με τα εμπορεύματα να παραμένουν για μήνες σε άλλες χώρες για «έλεγχο, εξέταση και αυθαίρετες διαδικασίες», με τα εμπορεύματα «να φτάνουν στις αγορές μας μονάχα σε εξωφρενικές τιμές».
Συνέχισε να ρωτά αν θα δεχόντουσαν «τα μέτρα που στοχεύουν το νόμισμα, τον τραπεζικό τομέα και την εμπορική δραστηριότητα, τα πολυάριθμα και ποικίλα μέτρα που έχουν όλα σχεδιαστεί για να περιορίσουν, να εμποδίσουν, να περιορίσουν και να δεσμεύσουν την εμπορική δραστηριότητα προκειμένου να την παρεμποδίσουν».
Στην συνέχεια ρώτησε αν θα δεχόντουσαν τους περιορισμούς που στερούν σε έναν λαό τον πλούτο του από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, καθώς και τους δημόσιους πόρους τους αποστερώντας τους από τον λαό, λέγοντας χαρακτηριστικά «ποιος λαός θα δεχόταν κάτι τέτοιο;».
Μετά απευθύνθηκε ευθέως στην Τουρκία και το Πακιστάν, τα εμπλεκόμενα μέλη στο Σύμφωνο της Μέκκας, ρωτώντας αν «είναι φυσιολογικό για παράδειγμα οι αξιωματούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Τουρκία ή το Πακιστάν να μένουν χωρίς μισθούς για πολλά χρόνια – δέκα ή έντεκα χρόνια – δώδεκα χρόνια χωρίς μισθούς;».
Όσο για εκείνους που νικούν αφού έχουν υποστεί αδικία, δεν φέρουν καμία ευθύνη· αντίθετα, η ευθύνη βαρύνει εκείνους που καταπιέζουν τους ανθρώπους και επιδιώκουν να τους αδικήσουν.
Δόγμα «αποκλεισμός για αποκλεισμό, κλιμάκωση για κλιμάκωση»
Ο αλ Χούθι ανέφερε πως έχουν κινητοποιηθεί δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, μισθοφόροι και προδότες, για να χτυπήσουν τον λαό της Υεμένης με κλιμάκωση από αέρος και κινητοποίηση στην ξηρά, η οποία αντιμετωπίζεται σύμφωνα με την αρχή «στην πολιορκία, απαντάμε με πολιορκία· στην κλιμάκωση, απαντάμε με κλιμάκωση». Κάτι που αποκάλεσε φυσικό δικαίωμα που απορρέει εκ γενετής (από την ανθρώπινη φύση), από τον νόμο και από τον Θεό.
Τόνισε πως δεν φέρουν καμία ευθύνη όσοι «αφού έχουν υποστεί αδικία, νικούν, αντίθετα», είπε πως «η ευθύνη βαρύνει εκείνους που καταπιέζουν τους ανθρώπους και επιδιώκουν να τους αδικήσουν».
Αντλούν νομιμότητα από τον Αλλάχ, το Κοράνι, την ανθρώπινη φύση, τον ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο
Συνέχισε λέγοντας πως «οποιοσδήποτε λοιπόν σας επιτεθεί, επιτεθείτε του με τον ίδιο τρόπο που σας επιτέθηκε. Έτσι, όσοι πολεμούν δικαιολογούνται επειδή έχουν υποστεί αδικία, και ο Αλλάχ είναι σίγουρα ικανός να τους χαρίσει τη νίκη». Συνέχισε κάνοντας λόγο πως ο Αλλάχ τους «έχει παραχωρήσει το δικαίωμα να αντισταθούν στην άδικη επιθετικότητα εναντίον τους ως λαός της Υεμένης και να αντισταθούν στον καταπιεστικό αποκλεισμό που τους επιβάλλεται ως λαός της Υεμένης».
Πρόσθεσε πως η Ανσάρ Αλλάχ ενεργεί «σύμφωνα με τη νομιμότητα του Αλλάχ, του Υψίστου — τη νομιμότητα του Ισλάμ, τη νομιμότητα του Κορανίου — η οποία αναγνωρίζεται επίσης από την ανθρώπινη φύση, τα καταστατικά των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο».
Συνέχισε το μήνυμά του για τα 12 χρόνια της επανάστασης λέγοντας πως «είμαστε ένας λαός που έχει δεχτεί επίθεση από τους Σαουδάραβες. Αυτοί ξεκίνησαν την επιθετική ενέργεια με αεροπορικές επιδρομές και μια επίγεια κινητοποίηση βαθιά μέσα στα εδάφη μας — βαθιά μέσα στα εδάφη μας — κινητοποιώντας χιλιάδες.».
Πέρα από τον λόγο του αλ Χούθι
Ο πρώτος στόχος των Χούθι είναι ο έλεγχος των πετρελαϊκών και ενεργειακών αποθεμάτων της Υεμένης, ενώ θα αποδέχονταν να αναλάβει η Σαουδική Αραβία την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων της Υεμένης σε αντάλλαγμα με την εκατέρωθεν παύση των επιθέσεων. Αυτή θα ήταν μια αναγνώριση της Ανσάρ Αλλάχ στην πράξη από το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας αλλά και μια ταπείνωση.
Ο ηγέτης της Ανσάρ Αλλάχ, απαίτησε από την Σαουδική Αραβία να σταματήσει να αποστερεί από την Υεμένη τον φυσικό πλούτο της χώρας, αναγνωρίζοντας την Ανσάρ Αλλάχ που κατέχει τα εδάφη στα οποία ζει το 80% του πληθυσμού, ως την νόμιμη κυβέρνηση της Υεμένης, σε αντίθεση από τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση.
Οι προτάσεις εκεχειρίας που απέρριψε η Ανσάρ Αλλάχ
Η Σαουδική Αραβία είχε κάνει προτάσεις στην Ανσάρ Αλλάχ, σύμφωνα με την οποία θα επανεκκινούσαν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ανσάρ Αλλάχ και της αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης σχετικά με την παραγωγή και τις εξαγωγές πετρελαίου καθώς και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς όμως να εγγυώνται ρητά στον αλ Χούθι πρόσβαση στα έσοδα από τα καύσιμα και στη χρηματοδότηση των μισθών.
Την δεδομένη στιγμή, εφόσον ο αλ Χούθι εξασφαλίσει μέσα από τον πόλεμο είτε τις πετρελαιοπηγές της Υεμένης, είτε την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων και την άρση του αποκλεισμού, αυτό θα ελαφρύνει την οικονομική πίεση προς την οργάνωση και θα εδραιώσει την κυριαρχία της. Καθώς η Ανσάρ Αλλάχ κατέχει τα εδάφη με τον πληθυσμό, αλλά δεν κατέχει ακόμα τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας.
Η Ανσάρ Αλλάχ δεν έχει καμία πρόταση ανακωχής με την οποία να μοιράζεται τα έσοδα από τους ενεργειακούς πόρους με την φιλοσαουδαραβική αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης. Η Σαουδική Αραβία με την σειρά της γνωρίζει πως αν σταματήσει τον αποκλεισμό σε λιμάνια και αεροδρόμια και εξασφαλίσει ποσοστό από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές στην Ανσάρ Αλλάχ, θα ενδυναμώσει την διακυβέρνηση της Σαναά και στην ουσία δεν θα έχει άλλη επιλογή από την ειρήνη και την απεμπλοκή από την Υεμένη. Ο αποκλεισμός κρατά τουλάχιστον από το 2015.
Ενδιαφέρον έχει πως στελέχη της πολιτικής ηγεσίας της Ανσάρ Αλλάχ, έχουν προειδοποιήσει τους εταίρους της Σαουδικής Αραβίας, με πρώτη την Τουρκία και το Πακιστάν, πως όποια χώρα μπει στον πειρασμό να συμμαχήσει εναντίον της Ανσάρ Αλλάχ, θα αντιμετωπίσει την οργάνωση σε όλα τα μέτωπα. Για την ώρα οι χώρες της Συμφωνίας της Μέκκας, αντιμετωπίζουν τον πόλεμο ως επιθετικό πόλεμο της Σαουδικής Αραβίας.
Ο επικεφαλής διαπραγματευτής της Ανσάρ Αλλάχ της Υεμένης, Μοχάμεντ Αμπντούλ Σαλάμ που εδρεύει μόνιμα στη Μουσκάτ του Ομάν.
Η συνάντηση στο Ομάν
Στις 22 Σεπτεμβρίου έγινε γνωστό πως για τρίτη φορά μέσα σε λίγες ημέρες, η Σαουδική Αραβία επιδίωξε να ξεκινήσει διάλογο με την Ανσάρ Αλλάχ μέσω του Ειδικού Απεσταλμένου του ΟΗΕ για την Υεμένη, Χανς Γκρούντμπεργκ, ο οποίος συναντήθηκε στη Μουσκάτ με τον επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής της Υεμένης και επικεφαλής διαπραγματευτή, Μοχάμεντ Αμπντούλ Σαλάμ.
Ο Αμπντούλ Σαλάμ επανέλαβε τα αιτήματα για την άρση των σαουδαραβικών περιορισμών στα αεροδρόμια και τα λιμάνια της Υεμένης, την κατάργηση των οικονομικών και ανθρωπιστικών μέτρων, καθώς και την καταβολή των μισθών των κρατικών υπαλλήλων, τονίζοντας ότι τα αιτήματα πρέπει να υλοποιηθούν χωρίς όρους.
Ο Αμπντούλ Σαλάμ τόνισε την αναγκαιότητα της άνευ όρων εφαρμογής των ανθρωπιστικών απαιτήσεων, θεωρώντας τη σαουδαραβική πλευρά υπεύθυνη για τις συνέπειες της μη ανταπόκρισης σε αυτά και προειδοποιώντας την να μην συνεχίσει να κινητοποιεί και να εξοπλίζει παρατάξεις σε διάφορα μέτωπα εντός της Υεμένης.
«Η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να παρουσιάζεται ως μεσολαβητής ειρήνης στη Υεμένη, και όχι ως ηγέτης της επιθετικής δράσης και του αποκλεισμού, και προσπαθεί να οχυρωθεί πίσω από τους αντιπροσώπους της, θεωρώντας τη σύγκρουση ως εσωτερική υπόθεση της Υεμένης», είπε μια πηγή που διατήρησε την ανωνυμία της στην Al Akhbar του Λιβάνου, όπως το μετέφερε η Al Manar και επιβεβαιώνουν περισσότερα μέσα του αραβικού κόσμου.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή «το Ριάντ προτείνει στα Ηνωμένα Έθνη την αναβίωση των διαπραγματεύσεων για τον οικονομικό φάκελο και τη σύγκληση συναντήσεων μεταξύ των υεμενιτών μερών με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για την επανέναρξη της παραγωγής και των εξαγωγών πετρελαίου, και την κατανομή των εσόδων από αυτές τις πωλήσεις για την πληρωμή των μισθών των κρατικών υπαλλήλων σε διάφορες επαρχίες».
Η πηγή ανέφερε ότι το Ριάντ προτείνει στον ΟΗΕ να αναζωογονήσει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με το οικονομικό ζήτημα της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένων των συνομιλιών μεταξύ των υεμενικών πλευρών για την επανέναρξη της παραγωγής και των εξαγωγών πετρελαίου, καθώς και για τη διάθεση των εσόδων προς την πληρωμή των μισθών του δημόσιου τομέα.
Πηγή: in.gr





