Η ιστορία της Ευαγγελίστριας Νέας Ιωνίας είναι άρρηκτα δεμένη με την προσφυγική ταυτότητα της περιοχής και με την πορεία του ίδιου του Βόλου τον τελευταίο αιώνα. Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του Ιερού Ναού, ο Ευγένιος Παπαδόπουλος, αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Αρχείων, Μουσείων και Βιβλιοθηκών της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και Μουσείων Δήμου Βόλου, μίλησε στην εκπομπή του FORMEDIA RADIO 99.8, «Ennitime is a good time» με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η επετειακή έκθεση «Ευαγγελίστρια Νέας Ιωνίας Βόλου: ένας αιώνας ιστορίας, πίστης και προσφοράς», η οποία εγκαινιάζεται την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, στις 11.30 π.μ., στο Μουσείο Πόλης και θα διαρκέσει έως τις 6 Δεκεμβρίου.
Όπως εξήγησε ο κ. Παπαδόπουλος, στόχος δεν είναι να παρουσιαστεί μόνο η θρησκευτική διαδρομή του ναού, αλλά και το κοινωνικό του αποτύπωμα. «Ο ναός αυτός είναι απόλυτα συνδεδεμένος με την προσφυγική μνήμη», τόνισε, θυμίζοντας ότι η Νέα Ιωνία δημιουργήθηκε ως προσφυγικός οικισμός και ότι η έλευση περίπου 15.000 προσφύγων επηρέασε βαθιά την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική φυσιογνωμία του Βόλου.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η ιστορία της οικοδόμησης της Ευαγγελίστριας. Οι ίδιοι οι κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά στην κατασκευή της, προσφέροντας εργασία, κοσμήματα και κειμήλια που είχαν διασώσει από τις χαμένες πατρίδες. «Την κατασκεύασαν την εκκλησία οι ίδιοι οι κάτοικοι, με τα χέρια τους», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η έκθεση αναπτύσσεται σε επτά ενότητες και περιλαμβάνει λατρευτικά κειμήλια από τη Μικρά Ασία, οικογενειακές φωτογραφίες, προσωπικές αφηγήσεις, ενοριακά βιβλία και άλλο αρχειακό υλικό. Για σχολεία προβλέπεται ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και οργανωμένες επισκέψεις.
Οι επετειακές δράσεις περιλαμβάνουν και τη συναυλία «Το παρόν της μνήμης», το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στην πλατεία Ευαγγελίστριας, με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, η οποία συμπληρώνει 30 χρόνια δημιουργίας.
Για τον Ευγένιο Παπαδόπουλο, η ιστορία ξεπερνά τα όρια μιας ενορίας: «Ο Βόλος και η Νέα Ιωνία ήταν και κοντά και μακριά», μια σχέση που σήμερα αναδεικνύεται ως παράδειγμα συνύπαρξης, μνήμης και δημιουργικής ενσωμάτωσης.
