Τον γνωρίσαμε μέσα από τα φώτα. Τη σκηνή, τα τραγούδια, τις εκκεντρικές εμφανίσεις, τη μοναδική του παρουσία. Υπήρχε όμως και ένας άλλος Γιώργος Μαζωνάκης. Ένας άνθρωπος που, όταν ερχόταν η ώρα να βοηθήσει, προτιμούσε… τα φώτα να είναι σβηστά. Πολλές από τις πράξεις αλληλεγγύης του δεν έγιναν ποτέ γνωστές. Δεν τις έκανε μπροστά στις κάμερες, ούτε τις συνόδευε με βαρύγδουπες αναρτήσεις. Οι οικογένειες που ευεργετήθηκαν από εκείνον, μιλούν τώρα για πρώτη φορά μετά το θάνατό του.
Λίλιαν Φωκά: «Μας έδωσε χρήματα για το ρεύμα – δεν ήθελε να ξέρουμε ποιος το έκανε»
Μία από αυτούς που θέλησαν να τον ευχαριστήσουν δημόσια, η Λίλιαν Φωκά, χήρα του αείμνηστου ηθοποιού, Σπύρου Φωκά. Μιλώντας στο in, εξομολογείται, πώς ο Γιώργος Μαζωνάκης, τους συνέδραμε σε μία πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής τους…
«Δεν ήταν οικονομική ανάγκη απλά υπό την έννοια, ότι δεν έχω να πάω μια βόλτα. Ήταν θέμα, μας κλείνουν το φως, τελειώσαμε. Ήταν δημόσια έκκληση. Εγώ δεν ήξερα κανέναν άλλον τρόπο να βοηθήσω τον Σπύρο. Είχα έναν άνθρωπο, αρκετά μεγαλύτερό μου, με ανάγκες. Εκείνος έστειλε έναν φάκελο, μέσω μιας άλλης, γυναικείας φωνής. Ήταν ένα ποσό το οποίο οφείλαμε στη ΔΕΗ και ήταν αρκετά μεγάλο. Είχε μαζευτεί καταλάβατε; Γι’ αυτό μας κόβανε το ρεύμα. Ήθελα πολύ να ξέρω ποιος ήταν αυτός ο τραγουδιστής που έστειλε αυτό το ποσό. Όταν ρώτησα ποιος τραγουδιστής είναι αυτός, μου είπαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σας το πω γιατί δε θέλει ο ίδιος. Και πώς τα φέρνει όμως έτσι η ζωή, να το μάθω, λίγο πριν φύγει εκείνος από τη ζωή. Ταράχτηκα, κλονίστηκα και ένιωσα ότι πρέπει να το πω, να το ομολογήσω αυτό. Ήταν ουσιαστικά από τους καλλιτέχνες, ο μοναδικός που ευαισθητοποιήθηκε. Μαζί θα είναι τώρα. Θα τραγουδάνε, θα γλεντάνε θα χορεύουν και δε θα πονάνε.» αναφέρει εμφανώς συγκινημένη η κυρία Φωκά.
«Βοηθούσε αθόρυβα»
Υπάρχουν όμως και εκείνες οι ιστορίες που δεν χρειάζονται χρηματικά ποσά για να δείξουν τι άνθρωπος ήταν. Μια τέτοια ιστορία εξομολογείται στο in και ο φιλόλογος Αλέξανδρος Σουλιώτης, που το μακρινό 2002 γνώρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη σε ένα νυχτερινό μαγαζί στην Κομοτηνή. Όπως λέει στο in, μια βραδιά, σε ένα κατάμεστο νυχτερινό κέντρο, ένας εργαζόμενος του μαγαζιού καθόταν μόνος και έκλαιγε. Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν τον ήξερε, όμως τον είδε, σταμάτησε και κάθισε δίπλα του.
«Εκείνο το βράδυ τραγουδούσε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Είχε πάρα πολύ κόσμο. Σε όλη αυτή τη λάμψη μέσα, υπήρχε ένας άνθρωπος που σχεδόν κανείς δεν τον είχε προσέξει, ένας από τους μεγαλύτερος εργαζομένους του μαγαζιού. Ένας ήσυχος άνθρωπος, εκείνο το βράδυ όμως κάτι τον απασχολούσε. Δε χαμογελούσε, κάποια στιγμή τον παρατήρησα να σκουπίζει τα μάτια του. Η κόρη του η οποία ζούσε μακριά, δεν του απαντούσε στις κλήσεις. Είχε προηγηθεί ένας πολύ άσχημος καυγάς μεταξύ τους. Λίγο πριν ανέβει λοιπόν στην πίστα για το πρόγραμμά του, πέρασε δίπλα του ο Μαζωνάκης. Σταμάτησε, τον κοίταξε: «Όλα καλά;» τον ρώτησε ο Μαζωνάκης. «Καλά» του απάντησε εκείνος, αλλά φυσικά έδειχνε ο άνθρωπος πάρα πολύ στεναχωρημένος και ο Μαζωνάκης το κατάλαβε. Δεν τον προσπέρασε, πήρε καρέκλα και κάθισε δίπλα του. Και τότε ο άνθρωπος λύγισε. Δεν του έδωσε συμβουλές, δεν του είπε ένα τυπικό: «έλα μη στεναχωριέσαι όλα καλά θα πάνε!». Κάποια στιγμή σηκώνεται, του λέει «δώσε μου το τηλέφωνό της». Το δίνει ο πατέρας και ο Μαζωνάκης την πήρε από το προσωπικό του τηλέφωνο. Θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του: «Κοπελιά της λέει ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι, δε σε ξέρω, δεν έχουμε γνωριστεί, αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πάρα πολύ γλυκό άνθρωπο, τον μπαμπά σου. Όταν τον δεις σε παρακαλώ, κάντου μια αγκαλιά, κάντο για μένα. Έκλεισε το τηλέφωνο έδωσε το χέρι στον άνθρωπο, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη, του έκλεισε το μάτι θυμάμαι και επέστρεψε στην πίστα.» αναφέρει μιλώντας στο in, ο Αλέξανδρος Σουλιώτης.
Λάτρευε τα ζώα
Και μετά; Υπήρχαν τα ζώα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που στήριξε φιλοζωικές οργανώσεις… Για ακόμη μια φορά, χωρίς να το διατυμπανίζει. Γιατί η ευαισθησία του δεν σταματούσε στον άνθρωπο. Αφορούσε κάθε πλάσμα που είχε ανάγκη από προστασία.
Στο in, μιλά ο πρόεδρος του συλλόγου προστασίας ιπποειδών, περιγράφοντας την ημέρα που ο Γιώργος Μαζωνάκης αποδέχθηκε την πρόσκλησή τους και πήγε να χαϊδέψει όλα τα ζώα…
«Ήταν μία απρόσμενη επίσκεψη γιατί δεν περιμέναμε να απαντήσει στη φίλη εθελόντρια που του είχε στείλει μήνυμα. Εκείνη την ημέρα ήρθε σαν ο πιο απλός άνθρωπος του κόσμου. Εγώ είδα έναν χαμογελαστό άνθρωπο, ο οποίος ήρθε και ήθελε πραγματικά να γνωρίσει τα ιπποειδή και να δει όλες τις ιστορίες τους, πώς κακοποιούνται. Περάσαμε μία ώρα περίπου – που διαρκεί η ξενάγηση – κάναμε όλη την ξενάγηση πίσω στα ζώα. Χάιδευε σχεδόν όλα τα ζώα και μου έκανε φοβερή εντύπωση γιατί, δεν είχε πρόβλημα με το να λερώσει τα χέρια του. Τα άλογα έχουν πολλή σκόνη στο τρίχωμά τους και τρίχα. Άκουσε υπομονετικά όλες τις ιστορίες των ζώων. Και μετά κλείσαμε με συγκινητικό τρόπο, μας πιάσαν τα κλάματα και ο Γιώργος ήρθε και μας αγκάλιασε ουσιαστικά. Θέλησε να γίνει ανάδοχος σε πέντε ζώα, πληρώνοντας ένα εφάπαξ ποσό. Ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό εκ μέρους του. » αναφέρει μιλώντας στο in, ο πρόεδρος του συλλόγου προστασίας ιπποειδών, Θανάσης Χελιώτης.
Πηγή: in.gr
