Το Bus Palladium άνοιξε στην περιοχή Pigalle του Παρισιού το 1965 και γρήγορα εξελίχθηκε σε θεσμό της νυχτερινής ζωής, τόσο ως κλαμπ όσο και ως χώρος ζωντανής μουσικής. Γοήτευσε προσωπικότητες όπως ο Σαλβαδόρ Νταλί, ο Μικ Τζάγκερ (ο οποίος γιόρτασε εκεί τα γενέθλιά του) και ο Σερζ Γκενσμπούρ (ο οποίος τραγούδησε για αυτό).
«Το βλέπω ως ένα πνευματικό εργαστήριο», είπε η Τζέιν Μπίρκιν. «Ένα από εκείνα τα μέρη όπου ένας καλλιτέχνης νιώθει αμέσως εμπνευσμένος χωρίς να ξέρει ακριβώς γιατί».
Αντίο νύχτα –αλλά όχι και τόσο
Μετά από 57 χρόνια λειτουργίας, έκλεισε το 2022 — για να κατεδαφιστεί, να ξαναχτιστεί και να αναγεννηθεί φέτος ως ξενοδοχείο πέντε αστέρων και εστιατόριο, διατηρώντας ακόμα το δικό του νυχτερινό κλαμπ.
Αποτελεί πλέον ένα από τα εννέα καταλύματα του ομίλου Chapitre Six, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης ξενοδοχεία στο Κουρσεβέλ, τη Μεζέβ και το Σαιν-Τροπέ.
Αυτός ο εμβληματικός χώρος στην πολυσύχναστη συνοικία του Παρισιού έχει ανακτήσει τη γοητεία της δεκαετίας του ’70 υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της μουσικής παραγωγού Καρολίν Ντε Μεγκρέτ. Το πρώην μοντέλο, που αυτοαποκαλείται «κορίτσι της Pigalle», έχει δημιουργήσει έναν κόσμο από κομψό κοτλέ, vintage έπιπλα και χαλιά με μοτίβα, όπου η μουσική είναι το θέμα της ημέρας – και της νύχτας.
Οι groovy μελωδίες θα σας ακολουθήσουν από την καμπίνα του DJ στο dining lounge μέχρι τις σουίτες στον επάνω όροφο και αργότερα στην υπόγεια ντισκοτέκ, όπου χορεύτριες μπουρλέσκ και ροκ συγκροτήματα δίνουν παραστάσεις.
Σε έναν δρόμο με πλούσια ιστορία στην κουλ συνοικία της Πιγκάλ, το περιβόητο νυχτερινό κέντρο Bus Palladium χρονολογείται από το 1965, όταν άνοιξε κατόπιν πρωτοβουλίας του επιχειρηματία Τζέιμς Άρτς
PhotoQ James Arch
Η συνοικία του κόκκινου φωτός
Η La Pigalle, η μποέμικη συνοικία του 19ου αιώνα και έδρα του Moulin Rouge, κάποτε προσέλκυε καλλιτέχνες και δημιουργικούς ανθρώπους, πριν μετατραπεί σε συνοικία κόκκινου φωτός στη μεταπολεμική εποχή.
Σήμερα, η συνοικία έχει ανανεωθεί με μια πληθώρα ξενοδοχείων, εστιατορίων και μπαρ που εξακολουθούν να αποπνέουν το μποέμικο πνεύμα της νυχτερινής ζωής.
Όσοι επιθυμούν να ξαναζήσουν την ιστορία αυτής της γειτονιάς μπορούν να κάνουν μια βόλτα κατά μήκος της Rue Pierre Fontaine, όπου ο μεταϊμπρεσιονιστής ζωγράφος Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ ζούσε στο διπλανό σπίτι, στο νούμερο 19, ενώ το ατελιέ του Εντγκάρ Ντεγκά βρισκόταν στο νούμερο 21 και ο Τζάνγκο Ρέινχαρτ παίζε τζαζ κιθάρα στην κοντινή αίθουσα χορού La Boîte à Matelots.
Στο νούμερο 42, ζωγράφοι όπως ο Αντρέ Μπρετόν, ο Πολ Ελουάρ, ο Λουί Αραγκόν και ο Τζιόρτζιο ντε Κιρίκο εφηύραν τον σουρεαλισμό. Σε απόσταση μιας σύντομης βόλτας βρίσκονται τα πλακόστρωτα δρομάκια της Μονμάρτης και η βασιλική Sacré-Cœur με τους λευκούς τρούλους.
Η La Pigalle, η μποέμικη συνοικία του 19ου αιώνα και έδρα του Moulin Rouge, κάποτε προσέλκυε καλλιτέχνες και δημιουργικούς ανθρώπους, πριν μετατραπεί σε συνοικία κόκκινου φωτός στη μεταπολεμική εποχή
Το «λεωφορείο»
Σε έναν δρόμο με πλούσια ιστορία στην κουλ συνοικία της Πιγκάλ, το περιβόητο νυχτερινό κέντρο Bus Palladium χρονολογείται από το 1965, όταν άνοιξε κατόπιν πρωτοβουλίας του επιχειρηματία Τζέιμς Άρτς. Πήρε το όνομά του από το διάσημο νυχτερινό κέντρο Palladium της Νέας Υόρκης, ενώ το «Bus» παραπέμπει σε ένα λεωφορείο που μετέφερε τους χίπστερς των προαστίων στην Πιγκάλ για να αναμειχθούν με τους Παριζιάνους λάτρεις της διασκέδασης.
Οι καλλιτεχνικοί διευθυντές διοργάνωναν συναρπαστικές συναυλίες με συγκροτήματα όπως οι Indochine, οι The Strokes και ο Πιτ Ντόχερτι. Οι φλογεροί καλλιτέχνες της underground σκηνής συνέβαλαν στη γοητεία του χώρου. Αν οι τοίχοι μπορούσαν να μιλήσουν, θα διηγούνταν ιστορίες για τον σουρεαλιστή καλλιτέχνη Σαλβαντόρ Νταλί και τη σύζυγό του Γκαλά, που συχνά έφταναν με μια μαύρη πάνθηρα δεμένη με λουρί, αναμειγνύονταν με μουσικούς κολοσσούς όπως ο Τζίμι Κλιφ και η Γκλόρια Γκέινορ.
Ζει και αναπνέει για το ροκ εν ρολ
Εδώ είναι που ο Σερζ Γκενσμπούρ συνέθεσε το «Qui est in? Qui est out;», και όπου ο Μικ Τζάγκερ διοργάνωσε το πάρτι γενεθλίων του -η αύρα του δεν έχει φύγει ποτέ από το κτίριο. Η Τζέιν Μπίρκιν περιέγραψε το Bus Palladium, όπως είναι γνωστό, «ως ένα πνευματικό εργαστήριο.
Ένα από εκείνα τα μέρη όπου ένας καλλιτέχνης αισθάνεται αμέσως εμπνευσμένος χωρίς να ξέρει ακριβώς γιατί». Ο ρυθμός δεν σταμάτησε μέχρι το 2022. Χάρη σε μια ομάδα οραματιστών δημιουργών με επικεφαλής τον ιδιοκτήτη Κρίστιαν Κασμέζ και τον Νικολά Σαλτιέλ (ιδρυτή του ξενοδοχειακού ομίλου Chapitre Six), αυτό το κλαμπ που δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε μέλη αναγεννήθηκε και συνεχίζει να ζει και να αναπνέει για το ροκ εν ρολ.
Αφού πέθανε η νύχτα ας καλέσουμε την υπηρεσία δωματίου –μπας και σωθούμε.
Πηγή: in.gr
