Ο Πιτ Χέγκσεθ είναι ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, προτιμά όμως τον τίτλο του υπουργού Πολέμου, παρότι αυτός έχει καταργηθεί με τον νόμο του 1947 για την αναδιάρθρωση των ενόπλων δυνάμεων. Ας μη του χαλάσουμε το χατίρι λοιπόν σε τούτο το κείμενο. Προσωρινός είναι άλλωστε ο τίτλος του, όπως είναι και οι μετονομασίες τοπωνυμίων, λιμνών, κόλπων, πολιτιστικών κέντρων κ.λπ., που παρατηρούμε να συμβαίνουν στη δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ.
Επίσης, δεν θα τον χαιρόμαστε για πολύ ακόμη τον Πιτ, σας προειδοποιώ. Ο λόγος είναι ότι σύντομα θα κληθεί να πληρώσει το εξευτελιστικό αδιέξοδο στον Περσικό με την αποχώρησή του από την κυβέρνηση. Οι πολιτικοί παρατηρητές στην Ουάσιγκτον προεξοφλούν την απόλυσή του, καθώς όλοι πια ξέρουν ότι ο Τραμπ πάντοτε φορτώνει τα δικά του λάθη στους άλλους. Του αρέσει πολύ, εξάλλου, να απολύει – κοτζάμ reality show έφτιαξε γύρω από τη διαδικασία της απόλυσης, το οποίο μάλιστα διήρκεσε 11 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος.
Το βασικό ερώτημα για την περίπτωση Χέγκσεθ είναι πώς γίνεται ένα πρόσωπο στα όρια της γελοιότητας, με τόσο περιορισμένες δυνατότητες, να έχει την πολιτική ηγεσία του στρατού στον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες οφείλουν την ιδιότητα της υπερδύναμης. (Παρεμπιπτόντως, η ανοησία του Χέγκσεθ συνιστά αμφισβήτηση και των ιδρυμάτων της ελίτ της ανώτατης εκπαίδευσης! Πώς γίνεται τέτοιος στούρνος να έχει αποφοιτήσει από το Πρίνστον και το Χάρβαρντ;) Πάντως, δεν είναι δύσκολη η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα. Ρίχνεις μια ματιά στο παραπάνω σκαλοπάτι της πολιτικής ιεραρχίας και τη βρίσκεις: πρόεδρος είναι ο Τραμπ…
Ομως, παραμένουν υπερδύναμη οι Ηνωμένες Πολιτείες; Ακούγεται υπερβολικό, αλλά το τελευταίο διάστημα όλο και ανακύπτουν ζητήματα που θέτουν υπό αμφισβήτηση τις στρατιωτικές δυνατότητες, στις οποίες οφείλεται η ιδιότητα της υπερδύναμης. Διατηρούν, λ.χ., οι ΗΠΑ τη δυνατότητα να διεξάγουν ταυτοχρόνως δύο πολέμους επί έξι μήνες; Διαθέτουν τα αποθέματα πυρομαχικών υψηλής τεχνολογίας για να μπορούν να υπερασπίζονται την Ταϊβάν διά της αποτροπής ή τα σπατάλησαν στον Περσικό; Κάποιοι φτάνουν στο σημείο να διερωτώνται ακόμη και αν μπορεί να έχει πια την ίδια αξία η απειλή της αποτροπής εκ μέρους των ΗΠΑ. Ολος ο κόσμος το ξέρει πια ότι μόνο οι πύραυλοι, από ψηλά και από μακριά, δεν φτάνουν, όσο μεγάλη καταστροφή και αν προκαλούν στο έδαφος. Αυτά πρόκειται να χρεωθεί ο Χέγκσεθ, εξού και η προγραφή του από τον Τύπο.
Μη νομίζετε ότι αυτά που του χρεώνουν προέρχονται από κουτσομπολιά. Οι πληροφορίες για τη μείωση των στρατηγικών αποθεμάτων ή, το πιο πρόσφατο, για τη δυσαρέσκεια των στρατηγών, που γνωστοποίησαν με εγκύκλιό τους προς τον υπουργό ότι υπακούουν στις διαταγές, παρότι διαφωνούν με αυτές, όλα αυτά τα σκανδαλώδη, που δημοσιεύονται συστηματικά στον Τύπο για την κατάσταση στο Πεντάγωνο και κάνουν έξαλλο τον Τραμπ, διαρρέουν μεθοδευμένα από τη στρατιωτική ηγεσία, που βρίσκεται σε πόλεμο (ανορθόδοξο, όντως…) με την πολιτική ηγεσία. Αυτή η σύγκρουση με τους στρατιωτικούς είναι ο ορισμός του αποτυχημένου μάνατζερ και είναι ο λόγος για τον οποίο θα δει την έξοδο. Τι προκαλεί όμως τη σύγκρουση; Με λίγες λέξεις, η βλακώδης στρατοκαυλίαση (μετά συγχωρήσεως) του υπουργού.
Ο Χέγκσεθ είναι αιχμάλωτος της εμπειρίας του και της φτωχής φαντασίας του. Υπηρέτησε ως αξιωματικός στην Εθνοφρουρά, πολέμησε στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και παρασημοφορήθηκε δύο φορές με αριστείο ανδρείας (Bronze Star). Αυτό όμως περιορίζει την αντίληψη που έχει για τον στρατό και τον ρόλο του στο απλουστευμένο επίπεδο της προσωπικής περιπέτειας, της αντρίλας και του ατομικού ηρωισμού, αυτό που ο ίδιος ονομάζει «ήθος του πολεμιστή» και θέλει να το ενισχύσει με δωρεάν ενέσεις τεστοστερόνης.
Επειδή είναι νάρκισσος και ψώνιο (ξυρίζει το στήθος του, υπόψη…) και επειδή δεν σκαμπάζει από στρατηγική (ειδάλλως δεν θα είχε αγνοήσει την ύπαρξη των Στενών του Ορμούζ, ούτε θα είχε ξεχάσει τα στρατηγικά αποθέματα) βρίσκεται σε διαρκή σύγκρουση με την ηγεσία του στρατεύματος, έναντι της οποίας νιώθει μειονεκτικά. Το γεγονός ότι μέχρι τώρα έχει απολύσει 24 ανώτατους αξιωματικούς και έχει οδηγήσει σε παραίτηση τον ικανότατο υπουργό Στρατού, που ήταν ο αρχιτέκτονας του προγράμματος των drones, τα λέει όλα και εξηγεί το πρωτοφανές να τον πολεμούν παρασκηνιακά οι στρατηγοί.
Οι γκάφες
Ορισμένοι τον παρομοιάζουν εύστοχα με τον Φον Ρίμπεντροπ, τον διαβόητο υπουργό Εξωτερικών του Χίτλερ. Οπως και εκείνος είναι στόκος στο μυαλό, θεαματικά αλαζών και ακραία ανταγωνιστικός με τους άλλους στην κολακεία του προέδρου. Διακρίνεται επίσης για τις γκάφες του, που γίνονται ακόμη πιο διασκεδαστικές σε σύγκριση με το μονίμως θυμωμένο ύφος του βλάκα στο πρόσωπό του. Η κορυφαία ήταν όταν έστειλε, εκ παραδρομής, από το κινητό του απόρρητα στρατιωτικά σχέδια στον διευθυντή του «Atlantic». Να ληφθεί υπόψη ότι αυτό συνέβη, αφού είχε προηγουμένως αποβάλει από το Πεντάγωνο διαπιστευμένους δημοσιογράφους, για να φέρει στη θέση τους σαχλούς ινφλουένσερ. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη το οικτρό επαγγελματικό παρελθόν του (απολύθηκε δύο φορές από οργανώσεις βετεράνων, λόγω οικονομικής κακοδιαχείρισης και αλκοολισμού) αναρωτιέσαι από πού ψώνισε ο Ντόναλντ αυτό το κελεπούρι! Μα, από το κυριακάτικο πρωινάδικο του «Fox», αυτή ήταν η δουλειά του προτού τον κάνει υπουργό ο Τραμπ. Μη μας κάνει εντύπωση, γιατί και ο Τραμπ δημιούργημα της τηλεόρασης είναι…
Πηγή: tanea.gr
