Εντεκα αμερικανικές πόλεις που υποδέχθηκαν το Μουντιάλ του 2026 στρέφονται κατά της FIFA, διεκδικώντας συνολικά 11 εκατ. δολάρια. Πρόκειται για ένα εκατομμύριο δολάρια ανά πόλη, ποσό το οποίο, σύμφωνα με το «The Athletic», είχε υποσχεθεί πριν από το τουρνουά ο πρόεδρος της παγκόσμιας ομοσπονδίας, Τζάνι Ινφαντίνο, ως «συνεισφορά κληρονομιάς».
Μέχρι σήμερα, υποστηρίζουν οι τοπικές οργανωτικές επιτροπές, τα χρήματα δεν έχουν καταβληθεί. Η FIFA δεν είχε ανακοινώσει δημοσίως τη συγκεκριμένη δέσμευση ούτε φαίνεται να είχε παρουσιάσει σαφές χρονοδιάγραμμα πληρωμών. Ωστόσο, εκπρόσωποι των πόλεων αναφέρουν ότι η υπόσχεση είχε δοθεί κατά την προετοιμασία της διοργάνωσης και τώρα ζητούν επίσημες απαντήσεις.
Στη διεκδίκηση συμμετέχουν το Σιάτλ, το Σαν Φρανσίσκο, το Λος Αντζελες, το Ντάλας, το Χιούστον, το Κάνσας Σίτι, η Ατλάντα, η Φιλαδέλφεια, η Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και η Βοστώνη. Πρόκειται για μητροπολιτικές περιοχές που ανέλαβαν μεγάλο μέρος της τοπικής οργάνωσης και διέθεσαν σημαντικούς πόρους για την ασφάλεια, τις μεταφορές, τις ζώνες φιλάθλων και τη συνολική λειτουργία του τουρνουά.
Η αμφισβητούμενη υπόσχεση
Η υπόθεση φέρεται να ξεκίνησε πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2025, όταν η FIFA είχε προχωρήσει σε αντίστοιχη δέσμευση οικονομικής ενίσχυσης προς τις πόλεις που φιλοξένησαν τη διοργάνωση. Οι αμερικανικές οργανωτικές επιτροπές ζήτησαν τότε να πληροφορηθούν εάν το ίδιο μοντέλο θα εφαρμοζόταν και στο Μουντιάλ των εθνικών ομάδων.
Κατά τις πληροφορίες του αμερικανικού μέσου, ο Ινφαντίνο απάντησε θετικά, υποσχόμενος ένα εκατομμύριο δολάρια σε κάθε πόλη. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν η δέσμευση αποτυπώθηκε σε επίσημες συμβάσεις ή έμεινε στο επίπεδο των συζητήσεων. Αυτή η λεπτομέρεια μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη εάν η διαφωνία αποκτήσει νομική διάσταση.
Για τις πόλεις, πάντως, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την τυπική ισχύ μιας υπόσχεσης. Αφορά την κατανομή των εσόδων και του κόστους μιας διοργάνωσης που παρουσιάστηκε ως τεράστια εμπορική επιτυχία. Οι τοπικές Αρχές και οι οργανωτικές επιτροπές υποστηρίζουν ότι συνέβαλαν ουσιαστικά στη δημιουργία των εσόδων της FIFA, ενώ συγχρόνως επιβάρυναν δημόσιους και ιδιωτικούς προϋπολογισμούς.
Κόστος και κέρδη
Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 αποτέλεσε τη μεγαλύτερη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, με 48 εθνικές ομάδες και αγώνες σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό. Το διευρυμένο πρόγραμμα δημιούργησε περισσότερα εισιτήρια, περισσότερες τηλεοπτικές ώρες και μεγαλύτερο εμπορικό απόθεμα για χορηγίες και διαφημίσεις.
Τα συνολικά έσοδα που συνδέονται με το τουρνουά εκτιμώνται σε περίπου 15 δισ. δολάρια. Απέναντι σε αυτό το μέγεθος, τα 11 εκατ. που ζητούν οι αμερικανικές πόλεις αντιστοιχούν σε λιγότερο από το ένα δέκατο του 1%. Πρόκειται για ποσό σχεδόν αμελητέο στον ισολογισμό μιας τόσο μεγάλης διοργάνωσης, αλλά σημαντικό για τις τοπικές επιτροπές που εξακολουθούν να κλείνουν τους λογαριασμούς του Μουντιάλ.
Η φιλοξενία ενός μεγάλου αθλητικού γεγονότος συνοδεύεται από την υπόσχεση αυξημένου τουρισμού, νέων θέσεων εργασίας και διεθνούς προβολής. Τα οφέλη, όμως, δεν κατανέμονται πάντοτε ομοιόμορφα. Η FIFA εισπράττει κυρίως από τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγίες, εισιτήρια και εταιρικά πακέτα. Οι πόλεις αναλαμβάνουν δαπάνες που δεν εμφανίζονται απαραίτητα στον προϋπολογισμό της διοργανώτριας: αστυνομική παρουσία, κυκλοφοριακές παρεμβάσεις, καθαριότητα, προσωρινές κατασκευές και υπερωρίες προσωπικού.
Μια μεγαλύτερη συζήτηση
Η διαφωνία των 11 εκατ. δολαρίων επαναφέρει στο προσκήνιο την κριτική για το οικονομικό μοντέλο των μεγάλων διοργανώσεων. Οι διεθνείς αθλητικοί οργανισμοί διατηρούν τον έλεγχο των βασικών εμπορικών εσόδων, ενώ οι κυβερνήσεις και οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες υποδομές και υπηρεσίες.
Η λεγόμενη «κληρονομιά» ενός Μουντιάλ δεν μπορεί να περιορίζεται στις εικόνες γεμάτων γηπέδων ή στην προσωρινή αύξηση των επισκεπτών. Μετριέται και από το τι απομένει όταν σβήσουν οι προβολείς: αν οι τοπικοί προϋπολογισμοί βγήκαν κερδισμένοι, αν οι εγκαταστάσεις αξιοποιούνται και αν οι δεσμεύσεις τηρήθηκαν.
Για τη FIFA, τα 11 εκατ. αποτελούν μικρό οικονομικό μέγεθος. Η μη καταβολή τους, όμως, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε πολύ ακριβότερο πρόβλημα αξιοπιστίας. Διότι μετά από ένα Μουντιάλ δισεκατομμυρίων, οι πόλεις δεν ζητούν μερίδιο από τον θησαυρό. Ζητούν να πληρωθεί ο λογαριασμός που υποστηρίζουν ότι τους υποσχέθηκαν.
Πηγή: in.gr
