Ανεξάρτητα από το αν έχουν «μαζευτεί» πια τα σενάρια περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες το φθινόπωρο, αφού τα μέλη της κυβέρνησης συζητούν ακόμα και τον Ιούνιο του 2027, ύστερα από το πρωθυπουργικό «μη φοβάστε τον πολιτικό χρόνο (…) δουλεύει υπέρ μας», υπάρχει μια άλλη σεναριολογία, που δύσκολα κλείνει στο γαλάζιο παρασκήνιο: ποιες είναι οι πιθανές συνεργασίες δυνάμεων και ποιος ο επικεφαλής τους στη μετεκλογική μέρα;
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξορκίζει τα σενάρια ως «διασκεδαστικά» και, στην προσπάθειά του να απαξιώσει συζητήσεις που τον περιλαμβάνουν και προσωπικά, επιχειρεί ελιγμούς. Από τη μία μιλάει στους βουλευτές του για «ομάδες» που κερδίζουν (γιατί δεν αρκεί ο «σταρ») και δίνει εντολή στους υπουργούς να δρουν ως «συλλογικό πολιτικό κέντρο».
Από την άλλη θέλει να ενισχύει τις μάχες πρόσωπο με πρόσωπο, είτε επιμένοντας στο «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα» και στο «ποιος Πρωθυπουργός και ποια κυβέρνηση μπορούν να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα» στην ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας στο δεύτερο εξάμηνο του 2027 είτε απαντώντας ειρωνικά «καλή τύχη» στο ενδεχόμενο κυβέρνησης ειδικού σκοπού – «δηλαδή να έχουμε κυβέρνηση Ανδρουλάκη, Τσίπρα, Κωνσταντοπούλου, Κουτσούμπα, Βελόπουλου;».
Τόσο η επένδυση στην «ομάδα» όσο και οι «αρχηγικές» συγκρίσεις με τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα μοιάζουν με απόπειρα τόνωσης του νεοδημοκρατικού ηθικού. Οσο η ΝΔ απέχει σημαντικά από τον εκλογικό στόχο της, η αγωνία του Μητσοτάκη είναι να μπορέσει αυτό το σινιάλο συστράτευσης να ακουστεί ταυτόχρονα στους κεντρώους και δεξιότερα, σκεπάζοντας τις παρασκηνιακές – άβολες για το Μαξίμου – συζητήσεις επόμενης ημέρας.
Το Μαξίμου αναλύοντας προσεκτικά τα δημοσκοπικά ευρήματα, που αφορούν τα κριτήρια ψήφου του εκλογικού σώματος, διαπιστώνει ότι το πρόσωπο του πρωθυπουργού εμφανίζεται ψηλά στη λίστα με τους παράγοντες οι οποίοι θα επηρεάσουν την εκλογική συμπεριφορά των πολιτών στις επόμενες εθνικές εκλογές. Πρόσφατο γκάλοπ (GPO/iefimerida) το βρήκε μάλιστα στην πρώτη πεντάδα: σχεδόν τρεις στους δέκα πολίτες (το 29%) απαντούν ότι η ψήφος τους επηρεάζεται από το πρόσωπο του υποψήφιου πρωθυπουργού. Το ποσοστό είναι υψηλότερο από εκείνους που λένε ότι ψηφίζουν με βάση τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής ή τους υποψήφιους βουλευτές. Οσο για το ποιοι δηλώνουν ότι έχουν ως βασικό κριτήριο το πρόσωπο του υποψήφιου πρωθυπουργού;
Οι απαντήσεις από τις κυλιόμενες μετρήσεις εξηγούν σε μεγάλο βαθμό, σύμφωνα με αναλυτές, την επένδυση του Μητσοτάκη στις (προσωποποιημένες) συγκρίσεις τόσο με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και με τον αρχηγό του δημοσκοπικά δεύτερου κόμματος, της ΕΛΑΣ. Η τακτική του Μητσοτάκη εντάσσεται στον αγώνα επαναπροσέγγισης των δυσαρεστημένων με την κυβέρνηση ψηφοφόρων της ΝΔ το 2023, ο οποίος έχει ως κρίσιμο σταθμό τη φετινή ΔΕΘ.
Στο ίδιο εκλογικό κοινό
Οπως προκύπτει δημοσκοπικά, ένας στους δύο ψηφοφόρους της ΝΔ ρίχνει το βάρος κυρίως στο πρόσωπο του υποψήφιου πρωθυπουργού. Σχετικά ψηλά είναι τα αντίστοιχα ποσοστά σε ψηφοφόρους της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα (περίπου τέσσερις στους δέκα) και σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ (σχεδόν δύο στους δέκα), ωστόσο εκείνοι ιεραρχούν πιο ψηλά τα ζητήματα της ακρίβειας και των θεσμών. Μόνο που οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του 2023 δεν είναι μόνο το εκλογικό κοινό που η κυβέρνηση θέλει να ξαναπροσελκύσει. Είναι το ίδιο κοινό στο οποίο θέλει να απευθυνθεί ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος ανεβάζει διαρκώς στροφές κατά της σημερινής ηγεσίας της ΝΔ, χτυπώντας και σε πεδία (κοινωνικά, εργασιακά κ.λπ.) πέραν της εξωτερικής πολιτικής. Την επιχείρηση επαναπατρισμού των δυσαρεστημένων γαλάζιων, όπως επιδιώκει ο νυν Πρωθυπουργός, θεωρείται βέβαιο από τους αναλυτές ότι θα τη δυσκολέψει ο πρώην, εξού και ο Μητσοτάκης απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεννόησης με τον Σαμαρά.
Πηγή: tanea.gr
