Το Σάββατο 25 Ιουλίου, το «κίνημα της κατσαρίδας» πέτυχε τη σημαντικότερη νίκη του από την έναρξη των διαμαρτυριών, με την παραίτηση του υπουργού Παιδείας της Ινδίας, Νταρμέντρα Πραντάν. Αρκετά ελληνικά ΜΜΕ παρουσιάζουν μια εικόνα νίκης του κινήματος. Θα βγεί όμως η ινδική νεολαία από τα κοινωνικο-οικονομικά της αδιέξοδα τόσο εύκολα;
Οι διαμαρτυρίες πυροδοτήθηκαν αρχικά από την ακύρωση των εισαγωγικών εξετάσεων για τις ιατρικές σχολές, μετά τη διαρροή θεμάτων. Πρόκειται για μια πραγματική μάστιγα.
Πέραν όμως αυτών των σκανδάλων, η επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Azim Premji στη νότια Ινδία, Ρόζα Άμπραχαμ, είχε εστιάσει στα βαθύτερα δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Ινδοί.
Aπό τους νέους ηλικίας 20 έως 29 ετών που επιθυμούν και αναζητούν εργασία, περίπου το 40% δεν καταφέρνει να βρει δουλειά. Κάθε χρόνο περίπου οκτώ εκατομμύρια νέοι εισέρχονται στην αγορά εργασίας.
Ενδεικτικά ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 χιλιάδες πτυχιούχοι διεκδικούσαν μία μόνο θέση στο Δημόσιο στην πόλη Μεερούτ της βόρειας Ινδίας. Ως αντίδραση, πολλοί νέοι επιδίδονταν σε αυτό που αποκαλούσαν «timepass» περνούσαν την ώρα τους στις γωνιές των δρόμων, συνεχίζοντας παράλληλα τις σπουδές τους.
Η Ινδία μπορεί να είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μεγάλη οικονομία του κόσμου, όμως δεν έχει καταφέρει να συμπαρασύρει μαζί της και τη νεολαία της.
Έτσι το κίνημα υιοθέτησε ως σύμβολό του την εικόνα μιας κατσαρίδας, εμπνευσμένο από σχόλιο του ανώτατου δικαστή της Ινδίας, ο οποίος φέρεται να παρομοίασε τους άνεργους νέους με «κατσαρίδες».
Υπάρχει δρόμος ακόμα
Για τον καθηγητή στο Πανέπιστημιο Μονάς της Αυστραλίας Κρεγκ Τζέφρεϊ, τα προβλήματα αυτά δεν θα λυθούν εύκολα.
Τώρα που η κυβέρνηση έχει ικανοποιήσει τα βασικά αιτήματα του κινήματος, ο Τζέφρεϊ -ο οποίος ειδικεύεται σε ζητήματα εργασίας της νεολαίας στην Ινδία- εξηγεί στο The Conversation ότι θεωρεί πιθανό το κίνημα να στραφεί σε ζητήματα δικαιοσύνης στην εκπαίδευση και την απασχόληση.
Πρώτη προτεραιότητα, σύμφωνα με τον Τζέφρεϊ, είναι η αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων της εκπαίδευσης, κάτι που πιθανότατα απαιτεί μεγαλύτερη αποκέντρωση στη διαχείριση των εξετάσεων.
«Η κυβέρνηση πρέπει επίσης να ρυθμίσει αποτελεσματικότερα τη λειτουργία των φροντιστηρίων και των κέντρων προετοιμασίας, ώστε η διαφήμιση και οι δραστηριότητές τους να είναι διαφανείς και νόμιμες» σημειώνει ο ίδιος.
Δεύτερον, χρειάζονται θέσεις εργασίας. «Η κυβέρνηση θα πρέπει επίσης να εξετάσει τρόπους ενίσχυσης της εκπαίδευσης που συνδέεται άμεσα με την εργασία, ώστε οι φοιτητές να αποκτούν καλύτερη κατάρτιση σε κρίσιμους τομείς».
Τα προγράμματα σπουδών σε σχολεία και πανεπιστήμια, πρέπει να αναμορφωθούν ώστε οι νέοι να αποκτούν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ανταγωνιστούν τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, αλλά και να δημιουργούν οι ίδιοι νέες επιχειρήσεις.
Ένα τρίτο μέτωπο, σύμφωνα με τον Τζέφρεϊ είναι να επενδύσει στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και ανώτατη εκπαίδευση. Σήμερα η κυβέρνηση δαπανά μόλις 4,1% στην Παιδεία, ενώ θα έπρεπε να ήταν 6% σύμφωνα με εισήγηση κυβερνητικής επιτροπής πριν 60 χρόνια!
Πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι οι επενδύσεις στην εκπαίδευση πρέπει επίσης να είναι στοχευμένες. Θα πρέπει να κατευθύνονται στην αναθεώρηση των προγραμμάτων σπουδών, στη βελτίωση της απόδοσης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και του προσωπικού τους, καθώς και στην επιτάχυνση του τεχνολογικού και υποδομικού εκσυγχρονισμού της εκπαίδευσης.
Τέλος, για τον Αυστραλό ειδικό οι ινδικές αρχές να δείξουν ουσιαστικό σεβασμό και εκτίμηση προς τους νέους. Αυτό προϋποθέτει καλύτερη κατανόηση των ικανοτήτων, των ταλέντων και των δεξιοτήτων της γενιάς Ζ.
Πού μπορεί να αναζητηθεί έμπνευση
Το σημαντικότερο είναι ότι το κίνημα της κατσαρίδας στρέφει την προσοχή στις πραγματικές συνθήκες της δημόσιας εκπαίδευσης, ξεκινώντας από τα δημοτικά σχολεία, και όχι μόνο σε όσα συμβαίνουν στα ελίτ εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Οι Ινδοί ιθύνοντες θα πρέπει να εξετάσουν, παράλλη, και τις εξελίξεις σε άλλες μεγάλες αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Βραζιλία.
Εξάλλου, όπως τονίζει ο Αυστραλός επιστήμονας, οι Ινδοί μπορουν να αξιοποιήσουν και την καλή παράδοση συνεργασίες μεταξύ τοπικών κοινοτήτων και κυβέρνησης.
Τέλος, καταλήγει ο Τζέφρεϊ, προτεραιότητα πρέπει πλέον να δοθεί σε μεταρρυθμίσεις που θα σχεδιάζονται με τη συμμετοχή των ίδιων των νέων. «Τα μέλη του κινήματος της κατσαρίδας απέδειξαν ότι επιθυμούν να αποτελέσουν ουσιαστικούς συνεργάτες στη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης. Αξίζουν να έχουν θέση στο τραπέζι των αποφάσεων».
Πηγή: in.gr
