Η δύναμη της αποδοχής, τη θεραπεία, το θέατρο και τα όνειρά του, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αισιοδοξίας και επιμονής
Η δύναμη της ψυχής πολλές φορές δεν αποτυπώνεται στα μεγάλα λόγια, αλλά στις μικρές καθημερινές νίκες. Ο Γιώργος Φλώρος είναι ένας νέος άνθρωπος που επέλεξε να μην αφήσει τις δυσκολίες να καθορίσουν τη ζωή του. Μέσα από τη διαδρομή του στο ΚΔΗΦ ANIMUS, βρήκε όχι μόνο θεραπευτική υποστήριξη, αλλά και έναν χώρο αποδοχής, φροντίδας και ουσιαστικής ανθρώπινης σύνδεσης.
Συνέντευξη στην Έννη Λεβέντη από την «Πολιτεία Θεσσαλών» και το ένθετο υγείας «Ιπποκράτειος Πολιτεία» Κυριακή 28 Ιουνίου 2026
Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά με ειλικρίνεια για την απόφασή του να επιστρέψει στις θεραπείες, για τη μάχη που έδωσε με την άρνηση και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, για την αγάπη που εισέπραξε από τους ανθρώπους του ΚΔΗΦ ANIMUS, αλλά και για το θέατρο, τα όνειρα και την αισιοδοξία που συνεχίζουν να φωτίζουν την καθημερινότητά του
Με λόγο αυθεντικό και συγκινητικό, ο Γιώργος Φλώρος υπενθυμίζει πως η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην αποδοχή, στην επιμονή και στην επιλογή να μη σταματάς ποτέ να πιστεύεις στον εαυτό σου.
Γιώργο, θυμάσαι την πρώτη φορά που ήρθες στο ΚΔΗΦ ANIMUS»;
Βεβαίως. Ήρθα τον Ιούνιο του 2024, αρχικά εξαιτίας ενός προβλήματος στο γόνατό μου. Η αλήθεια είναι πως ήμουν εντελώς αρνητικός στο να ξεκινήσω ξανά θεραπείες. Πίστευα ότι η πάθησή μου δεν μπορεί να αλλάξει και έπρεπε απλώς να τη δεχτώ. Η μητέρα μου, όμως, επέμενε να μη σταματήσω να προσπαθώ και να μη παραιτηθώ από τη ζωή. Εκείνη η παρότρυνσή της ήταν καθοριστική.
Τι άλλαξε από τη στιγμή που πήρες αυτή την απόφαση;
Ξεκίνησα θεραπείες, όχι μόνο για το γόνατο αλλά συνολικά για τη σπαστική παραπληγία που αντιμετωπίζω. Αυτό που κέρδισα δεν ήταν μόνο η βελτίωση σε θεραπευτικό επίπεδο. Κοινωνικοποιήθηκα περισσότερο, γνώρισα υπέροχους ανθρώπους και ένιωσα ότι έχω δίπλα μου ανθρώπους που με στηρίζουν πραγματικά. Αυτοί οι άνθρωποι με βοήθησαν να διατηρώ καθημερινά το χαμόγελό μου.
«Δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε ούτε τα όνειρά μας ούτε τις φιλοδοξίες μας, γιατί στο τέλος το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να λέμε: «Γιατί δεν το έκανα ενώ μπορούσα;»
Όποιος σε γνωρίζει αντιλαμβάνεται ότι είσαι ένας ιδιαίτερα αισιόδοξος άνθρωπος. Από πού αντλείς αυτή τη δύναμη;
Οι δυσκολίες σε μαθαίνουν να γίνεσαι ανθεκτικός. Μέσα από τις δοκιμασίες ανακαλύπτεις τις πραγματικές σου αντοχές. Αν δεν περάσουμε δυσκολίες, ίσως να μην καταλάβουμε ποτέ πόσα μπορούμε να αντέξουμε. Εγώ βλέπω κάθε δυσκολία σαν μια πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσω με χαμόγελο.
Πώς είναι η καθημερινότητά σου σήμερα;
Αυτή την περίοδο ξεκουράζομαι γιατί είναι καλοκαίρι. Ωστόσο, ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου είναι το θέατρο. Ασχολούμαι ερασιτεχνικά εδώ και 16 χρόνια και συνεχίζω μέχρι σήμερα.
Το θέατρο με βοήθησε να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου, αλλά και να κατανοήσω περισσότερο τους ανθρώπους γύρω μου. Είναι μια απαιτητική αλλά μοναδική τέχνη που σου αποκαλύπτει πλευρές του εαυτού σου που ίσως δεν γνώριζες ότι υπάρχουν.
Οι θεραπείες και οι άνθρωποι του ΚΔΗΦ σε βοήθησαν και σε αυτή τη διαδρομή;
Πάρα πολύ. Εδώ δεν χρειάζεται να υποδυθώ κανέναν ρόλο. Εδώ είμαι ο πραγματικός Γιώργος. Οι άνθρωποι του ΚΔΗΦ μού πρόσφεραν αγάπη, αποδοχή, ασφάλεια και δοτικότητα. Είναι συναισθήματα που δεν τα συναντάς εύκολα και εγώ τα έλαβα χωρίς καν να τα ζητήσω. Αυτό με έκανε να νιώσω πραγματικά ευγνώμων.
Ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον;
Θέλω πολύ να ταξιδέψω. Είναι κάτι που πάντα ονειρευόμουν. Παράλληλα, σκέφτομαι κάποια στιγμή να ασχοληθώ περισσότερο με την ψυχολογία και την ψυχοθεραπεία.
Με ενδιαφέρει πολύ ο άνθρωπος και η δυνατότητα να προσφέρεις βοήθεια σε κάποιον που τη χρειάζεται.
Θα ήθελες να δημιουργηθεί μια θεατρική ομάδα με τους υπόλοιπους ωφελούμενους;
Αν προέκυπτε μια τέτοια ευκαιρία, φυσικά και θα το δοκίμαζα. Πιστεύω ότι αξίζει να δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Αυτή τη στιγμή, όμως, μετά από μια απαιτητική αλλά πολύ δημιουργική χρονιά, θέλω πρώτα να ξεκουραστώ. Μετά, ό,τι καλό έρθει, θα το κυνηγήσω.
Ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις σε ανθρώπους που νιώθουν πως βρίσκονται έτοιμοι να τα παρατήσουν;
Να μην εγκαταλείψουν ποτέ. Ούτε τα όνειρά τους ούτε τις φιλοδοξίες τους. Γιατί στο τέλος μένει μόνο η σκέψη «γιατί δεν το προσπάθησα;». Ακόμη κι αν είναι δύσκολο, αξίζει να συνεχίζεις.
«Όταν περνάς δοκιμασίες, μαθαίνεις να είσαι ανθεκτικός και μέσα από αυτή την ανθεκτικότητα μαθαίνεις και να τις ξεπερνάς»
Υπάρχει κάποια θεραπεία που ξεχωρίζεις περισσότερο;
Δεν μπορώ να επιλέξω μία συγκεκριμένη. Για μένα μεγαλύτερη θεραπεία είναι οι άνθρωποι. Η καθημερινή συνύπαρξη, η επικοινωνία, η αγάπη που υπάρχει εδώ μέσα.
Οι θεραπείες είναι σημαντικές, όμως αυτό που με έκανε πραγματικά καλά ήταν ότι ένιωσα πως ανήκω κάπου.
Τι σημαίνει τελικά για σένα το ΚΔΗΦ «Άνιμος»;
Ήρθα εδώ σε μια περίοδο που βρισκόμουν σε άρνηση, με χαμηλή αυτοεκτίμηση και είχα χάσει λίγο τον εαυτό μου.
Μέσα από τους ανθρώπους και τη φροντίδα που συνάντησα, κατάλαβα ότι όταν έχουμε ο ένας τον άλλον, μπορούμε να ξεπεράσουμε πολλά. Εδώ ξαναβρήκα το χαμόγελό μου, ξαναβρήκα την αυτοπεποίθησή μου και, κυρίως, ξαναβρήκα τον πραγματικό Γιώργο.
Αν έπρεπε να περιγράψεις όλη αυτή την εμπειρία με μία μόνο φράση, ποια θα ήταν;
Ότι όταν δεν εγκαταλείπεις τον εαυτό σου, πάντα υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί ξανά στο χαμόγελο.
Ποιο είναι τελικά το δικό σας μήνυμα ζωής;
Να μη ζούμε μόνο μέσα από την ασθένειά μας. Υπάρχουν δυσκολίες, αλλά η ζωή ποτέ δεν είναι εύκολη. Είναι όμως όμορφη. Πρέπει να κρατάμε τα όμορφα, να κοιτάμε μπροστά και να συνεχίζουμε με δύναμη και αισιοδοξία.
Σε μια εποχή όπου οι προσωπικές ιστορίες έχουν τη δύναμη να εμπνέουν περισσότερο από οποιοδήποτε σύνθημα, ο Γιώργος Φλώρος αποδεικνύει ότι η ελπίδα γεννιέται μέσα από τη στάση ζωής. Με ειλικρίνεια, ωριμότητα και διάθεση να εξελίσσεται, συνεχίζει να σχεδιάζει το μέλλον του χωρίς να αφήνει τις δυσκολίες να ορίζουν τις επιλογές του. Η πορεία του αναδεικνύει την αξία ενός περιβάλλοντος που ενθαρρύνει τη συμμετοχή, την προσωπική έκφραση και την ενεργή παρουσία στην κοινωνική ζωή. Γιατί, τελικά, η μεγαλύτερη κατάκτηση δεν είναι μόνο να ξεπερνά κανείς τα εμπόδια, αλλά να συνεχίζει να δημιουργεί, να ονειρεύεται και να προχωρά με πίστη στις δυνατότητές του.
