Της Νίκης Ζορμπά
Στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα ο πολιτικός χρόνος είναι πολύ πυκνός. Όσο στην αρχή κόστισε δημοσκοπικά στον πρώην πρωθυπουργό η καθυστέρηση της ανακοίνωσης για την ίδρυση του κόμματός του, τόσο σύντομα “αποζημιώθηκε” πολιτικά, αλλάζοντας τον πολιτικό χάρτη: Η δημοσκοπική εκτόξευσή του στη δεύτερη θέση σημειώθηκε από τις πρώτες σφυγμομετρήσεις μετά τις ανακοινώσεις.
Δίπολο
Η εκτίμηση της εδραίωσής του στη δεύτερη θέση από δημοσκόπους αλλά και πολιτικούς αντιπάλους επισύρει σειρά εξελίξεων στα δεξιά και αριστερά του, καθόλου ευχάριστων, κυριότατα για τους ανταγωνιστές του στην Κεντροαριστερά.
Το τελευταίο δεκαήμερο ο Αλ. Τσίπρας είδε το κόμμα του όχι μόνο να “κλειδώνει” στη δεύτερη θέση του χάρτη, δημιουργώντας δίπολο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη –εξοβελίζοντας εντελώς το ΠΑΣΟΚ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης–, αλλά σε ορισμένες δημοσκοπικές περιπτώσεις (Alco και Real Polls) να το χωρίζει από την εμφατικά πρώτη Ν.Δ. μονοψήφιο ποσοστό.
Σημειωτέον ότι το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη ήταν μεν δεύτερο –όταν ξεφούσκωσαν τα ποσοστά της Ζωής Κωνσταντοπούλου–, αλλά με διαφορά περί τις 15 μονάδες από την κυβερνητική παράταξη, όπερ και δυσκόλευε τον πρόεδρό του να εμφανίσει ως πειστικό το αφήγημα περί νίκης του κόμματος στις εκλογές “έστω και με μία ψήφο διαφορά”.
Τα νέα δημοσκοπικά ευρήματα (στον βαθμό που διατηρηθούν ως έχουν και το φθινόπωρο – παύει η διενέργειά τους το επόμενο δίμηνο) θα προκαλέσουν στη Χαριλάου Τρικούπη το απόλυτο βραχυκύκλωμα. Εύληπτο το γιατί.
Στο Μαξίμου έχει ήδη γίνει “αναπροσαρμογή” στρατηγικής: Στο κάδρο ως κεντρικός αντίπαλος μπαίνει πλέον ο πρώην πρωθυπουργός, με πεδίο δόξης λαμπρής αντιπαράθεσης την οικονομία (βλ. σελ. 11).
Η Χαριλάου Τρικούπη δεν έχει δυνατότητα να επιδείξει καμία ευελιξία στην προεκλογική τακτική της: Υπάρχει η κεντρική απόφαση, στην οποία ομνύουν όλοι (πλην Χ. Δούκα), για τη διατήρηση της αυτόνομης πορείας του, χωρίς καμία συνεργασία με όμορους πολιτικούς χώρους, και μια –μάλλον ανεπαρκής ως αποδεικνύεται– στρατηγική… διεύρυνσης με στελέχη που έχουν επιλέξει την απευθείας μετακίνησή τους από τον ΣΥΡΙΖΑ, προκαλώντας αντιδράσεις στο εσωτερικό και κανένα όφελος στα ποσοστά του. Εσχάτως, δε, άρχισε να παρατηρείται και διαρροή στελεχών από τη Χαριλάου Τρικούπη προς την Αμαλίας.
Ζήτημα αμφισβήτησης της ηγεσίας αυτή τη στιγμή δεν τίθεται για το ΠΑΣΟΚ – θα κάνουν ταμείο εσωκομματικοί φίλοι και αντίπαλοι του κ. Ανδρουλάκη το βράδυ των εθνικών εκλογών. Όμως οι δυσμενείς προβλέψεις για το εκλογικό μέλλον του κόμματος, προϊόντος του χρόνου, θα απελευθερώνουν ακόμα περισσότερα στελέχη στο να εκφράζουν τις προσωπικές τους απόψεις –ακόμα και απέναντι στην επίσημη γραμμή– για τις μετεκλογικές συνεργασίες.
Θα έχει η ηγεσία τη δυνατότητα να προχωρήσει σε διαγραφές, όπως είχε διαμηνύσει –όχι με ιδιαίτερη ζέση, είναι η αλήθεια– προ ημερών ο Ν. Ανδρουλάκης; Μάλλον όχι. Φαίνεται, εξάλλου, ότι και ο ίδιος έχει αρχίσει να μεταβολίζει την πιθανότητα του νέου διπόλου: Μητσοτάκης- Τσίπρας. Διαφάνηκε από τη διατύπωση που επέλεξε σε παρέμβασή του (ΕΡΤNEWS): “Αν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ισχυρό κόμμα στις επόμενες εθνικές εκλογές και έχουμε μια πολιτική εικόνα “Μητσοτάκη – Τσίπρα”, νομίζω ότι θα μπούμε στη μηχανή του χρόνου και θα πάμε πολύ πίσω”.
Σφαγή
Μπορεί, δημοσκοπικά τουλάχιστον, η δυναμική επάνοδος του Αλ. Τσίπρα να έχει προκαλέσει οριζόντια φθορά και στα αριστερά του πολιτικού φάσματος (από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου έως και το συνήθως πιο “σταθερό” σε εκλογική βάση ΚΚΕ), αλλά η μείζων “σφαγή” τελείται στον ΣΥΡΙΖΑ.
Όσοι καμώνονταν στην Κουμουνδούρου, πρωτίστως ο Σ. Φάμελλος, πως δεν καταλαβαίνουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει απολύτως καμία πρόθεση να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ συλλογικά –δεν έχει καμία ευθύνη ο ίδιος εν προκειμένω, καθώς το έχει καταστήσει πολύ σαφές και χωρίς παλινωδίες εδώ και μήνες– έμειναν, μετά και την τελευταία τηλεοπτική του παρέμβαση στον Alpha, απογυμνωμένοι από φύλλο συκής. Η κατηγορηματική άρνηση του πρώην πρωθυπουργού για “συγκόλληση” ΕΛΑΣ – ΣΥΡΙΖΑ δικαιώνει απολύτως τις αντιδράσεις και την εκτίμηση Π. Πολάκη πως δεν υπάρχει καμία συμφωνία Φάμελλου με Τσίπρα, συνεπώς είναι εκτός τόπου και χρόνου η απόφαση της Κ.Ε. για “στήριξη” της ΕΛΑΣ εν αναμονή συνεργασίας των δύο κομμάτων.
Οι διορθώσεις για φόρους και οικονομία
Η επιλογή Τσίπρα για τη συγκρότηση “σκιώδους κυβέρνησης”, με ορισμό τομεαρχών σε όλο το πεδίο της κυβερνητικής πολιτικής και με πλήρες οργανόγραμμα (σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη, ο οποίος, καίτοι αξιωματική αντιπολίτευση, δεν το έπραξε, και πάντως όχι έτσι), είχε διττό στόχο: αφενός να δείξει ετοιμότητα ακόμα και για να κυβερνήσει, αφετέρου να στείλει μήνυμα και στην επιχειρηματικότητα – οικονομικούς θεσμούς πως δεν αντιμάχεται πλέον το επιχειρείν, αντιθέτως διαθέτει και τοποθετεί στην πρώτη γραμμή στελέχη με εύσημα στον επιχειρηματικό χώρο.
Δεν τον προστάτευσε, βέβαια, τούτο από γκάφες στελεχών της ΕΛΑΣ, με δηλώσεις όπως “μια πισίνα είναι υπερπλούτος, τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα είναι υπερπλούτος”, τις οποίες “μάζεψε” ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας:
1. Υπάρχει δημοσιονομικός χώρος ώστε να εφαρμοστούν πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνίας χωρίς να φορολογηθούν ούτε τα χαμηλά, ούτε τα μεσαία, ούτε καν τα υψηλά εισοδήματα.
2. Η αναδιανομή δεν θα γίνει με τη φορολόγηση της πισίνας ή του σκάφους. Θα γίνει μέσω της “πατριωτικής εισφοράς”, που θα αφορά αποκλειστικά το ανώτερο 1% των πολύ πλούσιων φυσικών προσώπων και των πολύ κερδοφόρων επιχειρήσεων.
Μιλώντας μάλιστα χθες (Παρασκευή) στους τομεάρχες του, καλώντας τους να μην πατάνε “πεπονόφλουδες” που τους ρίχνουν οι αντίπαλοι, στην ουσία τους τράβηξε το αυτί κομψά (ήταν και η πρώτη “πανηγυρική” συνεδρίαση των τομεαρχών του) να μην απομακρύνουν το κόμμα από τη μεσαία τάξη, υπενθυμίζοντας τα έργα και τις ημέρες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Πηγή: capital.gr
