Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Σεργκέι Ιβάνοφ, απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών

Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Ιβάνοφ, ο οποίος κάποτε θεωρούνταν πιθανός διάδοχος του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών.

Ο Ιβάνοφ ήταν βασικό μέλος της ομάδας που είναι γνωστή ως «σιλόβικι» ή «ισχυροί άνδρες», οι οποίοι, όπως και ο Πούτιν, είχαν αναρριχηθεί στην ιεραρχία της σοβιετικής υπηρεσίας ασφαλείας KGB και ασκούσαν τεράστια επιρροή μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Πούτιν στις αρχές της χιλιετίας.

Το Κρεμλίνο εξέδωσε μια σύντομη δήλωση την Παρασκευή, αναφέροντας απλώς: «Ο Βλαντιμίρ Πούτιν εξέφρασε τα βαθύτατα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και τους φίλους του Σεργκέι Ιβάνοφ για τον θάνατό του».

Ο Ιβάνοφ συνέβαλε στη διαμόρφωση της μετασοβιετικής αρχιτεκτονικής ασφαλείας της Ρωσίας και εποπτεύε τις ένοπλες δυνάμεις κατά τα πρώτα χρόνια της προεδρίας του Πούτιν.

Διετέλεσε υπουργός Άμυνας κατά τη διάρκεια του δεύτερου πολέμου της Τσετσενίας, τον οποίο ξεκίνησε ο Πούτιν για να συντρίψει μια αυτονομιστική εξέγερση στη μουσουλμανική περιοχή της Τσετσενίας, η οποία προσπάθησε να αποσχιστεί από τη Ρωσία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Ο Ιβανόφ κατηγορούσε το ΝΑΤΟ πως αποτελούσε διαρκή απειλή για τη Ρωσία

Ο Ιβάνοφ, ο οποίος μιλούσε άπταιστα αγγλικά, ήταν μια μαχητική προσωπικότητα που συχνά ερχόταν σε αντιπαράθεση με δημοσιογράφους στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου και παρουσίαζε τον εαυτό του ως ρεαλιστή που επιδίωκε να ξεπεράσει τις διαιρέσεις του Ψυχρού Πολέμου.

Ταυτόχρονα, προειδοποιούσε συνεχώς ότι τα συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσίας υπονομεύονταν, ιδίως από τα σχέδια των ΗΠΑ για την αντιπυραυλική άμυνα και τη διάβρωση των συμφωνιών ελέγχου των όπλων.

Ο Ιβάνοφ χαρακτήριζε την επέκταση της διατλαντικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ ως στρατηγικό θέμα ανησυχίας για τη Ρωσία και υποστήριζε επανειλημμένα ότι η ασφάλεια στην Ευρώπη θα έπρεπε να βασίζεται στον «αμοιβαίο σεβασμό των ανησυχιών και των συμφερόντων όλων των πλευρών».

Γεννημένος, όπως και ο Πούτιν, στο Λένινγκραντ —τη σημερινή Αγία Πετρούπολη—, ο Ιβάνοφ σπούδασε ξένες γλώσσες πριν προσληφθεί στην KGB , όπου συνεργάστηκε με τον μελλοντικό πρόεδρο στις αρχές της καριέρας τους.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Ιβάνοφ ανέβηκε στην ιεραρχία των οργανισμών που διαδέχθηκαν την KGB και κατέληξε αναπληρωτής διευθυντής της υπηρεσίας ασφαλείας FSB υπό τον Πούτιν. Το 2001 ανέλαβε υπουργός Άμυνας, ως ο πρώτος πολίτης που κατείχε τη θέση αυτή στη σύγχρονη ρωσική ιστορία.

Το 2016 ξεκίνησε η πτώση για την πολιτική καριέρα του Ιβανόφ

Η επιρροή του Ιβάνοφ αυξήθηκε περαιτέρω το 2005, όταν διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός και στη συνέχεια πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός το 2007, γεγονός που τον έφερε για λίγο μεταξύ των κορυφαίων υποψηφίων για τη διαδοχή του Πούτιν στην προεδρία, όταν ο τελευταίος αναγκάστηκε να αποχωρήσει μετά από δύο θητείες.

Ο Πούτιν επέλεξε τελικά τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ ως διάδοχό του, ενώ ο Ιβάνοφ παρέμεινε αναπληρωτής πρωθυπουργός και αργότερα διετέλεσε επικεφαλής του γραφείου του Κρεμλίνου.

Το 2016, ανέλαβε καθήκοντα ειδικού απεσταλμένου του προέδρου για θέματα περιβάλλοντος και μεταφορών, μια αλλαγή που ερμηνεύτηκε ευρέως ως υποβάθμιση.

Ο θάνατός του, παραδόξως, ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από έναν την VTB United League (μια διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης στην οποία πλέον μετέχουν μονάχα ρωσικές ομάδες), της οποίας ο Ιβάνοφ ήταν επίτιμος πρόεδρος. Αργότερα επιβεβαιώθηκε από το Κρεμλίνο.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ χαρακτήρισε τον Ιβάνοφ σε μήνυμα συλλυπητηρίων ως «εξέχοντα πολιτικό… ο οποίος συνέβαλε προσωπικά και ανεκτίμητα στην ανάπτυξη της σύγχρονης Ρωσίας».

«Συνέβαλε τα μέγιστα στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας και των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας μας, στην εδραίωση της θέσης της στον κόσμο και στον εκσυγχρονισμό του εγχώριου στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος», έγραψε ο Λαβρόφ στην ιστοσελίδα του υπουργείου του.