Η απόφαση που πήρε ο Γιάννης Κωνσταντέλιας να αποσυρθεί προσωρινά (;) από τις υποχρεώσεις της Εθνικής ομάδας, αποτελεί το πιο πολυσυζητημένο θέμα των ημερών. Δεν συνηθίζεται ένας διεθνής μόλις 23 ετών να αποφασίζει κάτι τέτοιο και επιπλέον δεν μιλάμε για έναν τυχαίο παίκτη, αλλά για έναν από τους πιο προικισμένους της γενιάς του, ίσως τον καλύτερο μαζί με τους Καρέτσα, Τζόλη και Κωστούλα. Οπότε, απολύτως φυσιολογικά αυτή η εξέλιξη κεντρίζει την περιέργεια και το ενδιαφέρον.
Καταρχάς, να ξεκαθαρίσουμε τα βασικά. Ο Κωνσταντέλιας, όπως ο καθένας προσωπικά, έχει το δικαίωμα να θέτει τις προτεραιότητες του. Για τον Κωνσταντέλια σε αυτό το τάιμινγκ προηγείται η οικογένεια του και ορθά πράττει. Ακόμα και αν υποκρύπτονται άλλοι λόγοι, δεν αλλάζει κάτι. Δικαιούται να επιλέξει τι έχει σημασία για αυτόν και οι υπόλοιποι οφείλουν να το σεβαστούν.
Η στάση της διοίκησης της ΕΠΟ και τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι υποδειγματική. Σέβονται την επιθυμία του Κωνσταντέλια και θα τον αφήσουν να αφοσιωθεί στην οικογένεια του και στην ποδοσφαιρική του εξέλιξη, όπως την εννοεί εκείνος. Σε όποιο εργασιακό περιβάλλον και μέρος θεωρεί εκείνος το κατάλληλο.
Από εκεί και πέρα, προφανώς και οι φίλαθλοι έχουν την ευχέρεια να κρίνουν την επιλογή του Κωνσταντέλια. Ας μην ξεχνάμε πως αν το ποδόσφαιρο δεν ήταν τόσο δημοφιλές στον πλανήτη, τότε οι παίκτες δεν θα απολάμβαναν οικονομικά οφέλη που άλλοι επαγγελματίες που εργάζονται σε πιο αντίξοες συνθήκες και προσφέρον πιο σοβαρές υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο, δεν πρόκειται να ανταμειφθούν ποτέ στη ζωή τους. Άρα, μην συμπεριφερόμαστε υποκριτικά και όταν μας συμφέρει, να λέμε: αφήστε τους ήσυχους.
Αυτό που μετράει για τον κάθε ποδοσφαιρόφιλο, είναι να συμπεριφέρεται ως σκεπτόμενος και όχι ως χούλιγκαν. Να εκφράζει τη γνώμη του με λογική και επιχείρηματα και όχι να παρασύρεται από αστειότητες. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να σχολιάσει την απόφαση του επιτελικού μέσου του ΠΑΟΚ και να την ερμηνεύσει, αρκεί να μην ακούμε προσεγγίσεις του τύπου «το απαγόρευσαν από την αίρεση του» ή «καλά κάνει και δεν πάει στην Εθνική των περιπατητών». Αυτές δεν είναι ορθολογικές εξηγήσεις, είναι εύκολες υποθέσεις ανθρώπων που δεν έχουν τη δυνατότητα ή δεν θέλουν να σκεφτούν. Και καταφεύγουν σε ανοησίες που τις αναγάγουν σε δόγματα.
Από την πλευρά του Κωνσταντέλια προκύπτει ότι το διάλειμμα του από την Εθνική ομάδα θα είναι προσωρινό. Χωρίς να διευκρινίζεται η διάρκεια. Σίγουρα πάντως, ο Κωνσταντέλιας δεν θα παίξει στο Nations League του φθινοπώρου. Αργότερα, θα μάθουμε για τα περαιτέρω.
Ο Γιοβάνοβιτς θα έχει τα δικά του δίκια
Ωστόσο, όπως ο Κωνσταντέλιας έχει δικαίωμα να αποφασίζει για τον εαυτό του, έτσι και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το ρόστερ που διαχειρίζεται. Η ευθύνη του είναι ακόμα μεγαλύτερη, γιατί ηγείται ενός γκρουπ αθλητών, οι οποίοι πρέπει να τον εμπιστεύονται και να πιστεύουν ότι ο προπονητής του είναι δίκαιος. Το αίσθημα της δικαιοσύνης που αποπνέει είναι μία κατάκτηση του Γιοβάνοβιτς στα χρόνια που δουλεύει στην Ελλάδα και επιβάλλεται να μην την απωλέσει.
Το Nations League θα είναι μία σκληρή δοκιμασία για την Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο των αντιπάλων. Η ομάδα που θα πάρει μέρος και θα πετύχει ή θα αποτύχει, σίγουρα θα υποφέρει, με την ποδοσφαιρική έννοια. Θα είναι δίκαιο τα μέλη αυτής της ομάδας, να έχουν προτεραιότητα στις κλήσεις και στις προτιμήσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού για τα προκριματικά του Euro και όχι ένας παίκτης, ο οποίος για τους προσωπικούς του (σωστούς) λόγους επέλεξε να απέχει από αυτή τη δοκιμασία.
Η άποψη ότι ο προπονητής μιας εθνικής ομάδας είναι εκλέκτορας είναι παρωχημένη. Οι χώρες που έχουν επιτυχίες και κατακτούν τίτλους απαρτίζονται από σταθερές παρέες. Οι πιο πολλοί ομοσπονδιακοί τεχνικοί δημιουργούν δεμένα γκρουπ και στηρίζονται σε αυτά και αποφεύγουν τις αθρόες ανακατατάξεις.
Να διευκρινίσω ότι δεν γνωρίζω τις αποφάσεις του Γιοβάνοβιτς, ούτε μιλώ εξ’ ονόματος του. Απλώς εκφράζω μία λογική συνέπεια της απόφασης του Γιάννη Κωνσταντέλια. Ο Σέρβος μπορεί να σκεφτεί τελείως διαφορετικά: ότι ένα «δεκάρι» με τόσο μεγάλη ποιότητα πρέπει με κάποιο τρόπο να αξιοποιηθεί και να τον εντάξει στο ρόστερ του. Μία σκέψη που επίσης είναι απόλυτα βάσιμη, αφού ο κάθε κανόνας έχει και την εξαίρεση του.
Ο καθένας θέτει τις προτεραιότητες του. Πως αυτές θα εξελιχτούν, μένει να το δούμε.
Πηγή: in.gr
