Ο Άντι Μπέρναμ έχει προσπαθήσει και στο παρελθόν να γίνει ηγέτης των Εργατικών — δύο φορές έθεσε υποψηφιότητα και δύο φορές απέτυχε.
Ωστόσο, ίσως τώρα να ισχύσει το «τρίτη και τυχερή», καθώς η παραίτηση του Κιρ Στάρμερ και η συσπείρωση πολλών βουλευτών των Εργατικών γύρω από τον νέο βουλευτή του Μέικερφιλντ ανοίγουν τον δρόμο για μια πιθανή πρωθυπουργία του Μπέρναμ.
Ο Μπέρναμ έχει επιβεβαιώσει ότι σκοπεύει να διεκδικήσει την ηγεσία των Εργατικών και οι πιθανότητές του ενισχύθηκαν από τη στήριξη του Γουές Στρίτινγκ — πρώην υπουργού Υγείας του Στάρμερ, ο οποίος ενδιαφερόταν και ο ίδιος να διεκδικήσει την κορυφαία θέση.
Το πρώτο μεγάλο εμπόδιο στον δρόμο του προς την Ντάουνινγκ Στριτ ξεπεράστηκε την περασμένη εβδομάδα, όταν κέρδισε τις επαναληπτικές εκλογές στο Μέικερφιλντ, αποκρούοντας την πρόκληση του Reform UK, το οποίο ήρθε δεύτερο αλλά με διαφορά άνω των 9.000 ψήφων από τους Εργατικούς.
Ο πρώην δήμαρχος του Μεγάλου Μάντσεστερ αύξησε το ποσοστό των Εργατικών από 45% στις γενικές εκλογές του 2024 σε σχεδόν 55%.
Ποιος είναι ο Μπέρναμ: Φίλαθλος της Έβερτον και λάτρης της indie μουσικής
Γεννημένος στο Λίβερπουλ το 1970, ο Μπέρναμ μεγάλωσε στο Κάλτσεθ, ένα ήσυχο χωριό της κομητείας Τσέσαϊρ, κοντά στο Γουόρινγκτον.
Ο πατέρας του ήταν μηχανικός στην BT και η μητέρα του γραμματέας σε ιατρείο γενικού ιατρού. Και οι δύο ήταν ένθερμοι υποστηρικτές των Εργατικών, γεγονός που του καλλιέργησε από νωρίς το ενδιαφέρον για την πολιτική.
Δια βίου οπαδός της Έβερτον, οι φίλοι του τον θυμούνται ως ένα ανταγωνιστικό παιδί με πάθος για τον αθλητισμό. Ήταν μάλιστα γρήγορος ρίπτης στην ομάδα κρίκετ των μαθητών του Λάνκασιρ.
Στο σχολείο του, ένα τοπικό καθολικό δημόσιο σχολείο, ο καθηγητής Αγγλικών θυμάται ότι κατέβηκε ως υποψήφιος των Εργατικών σε εικονικές μαθητικές εκλογές — και κέρδισε με συντριπτική διαφορά.
Λάτρης της μουσικής — και ιδιαίτερα συγκροτημάτων της βόρειας Αγγλίας όπως οι The Smiths και οι The Stone Roses — ανέφερε ότι το αυξανόμενο ενδιαφέρον του για τη μουσική σκηνή του Μάντσεστερ τού έδωσε «ταυτότητα και πλεονέκτημα».
Το σημείο καμπής
Στην ιστορία που αφηγείται ο ίδιος ο Άντι Μπέρναμ για τον εαυτό του, το «σημείο καμπής» της πολιτικής του ζωής ήρθε το 2009, όταν αποδοκιμάστηκε έντονα σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στη βορειοδυτική Αγγλία. Μέχρι τότε ήταν ένας ιδεολογικά συνεπής μεσαίου επιπέδου υπουργός στην κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ, του κεντρώου πρωθυπουργού των Νέων Εργατικών από το 1997 έως το 2007, και αργότερα είχε διοριστεί υπουργός Πολιτισμού, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού από τον διάδοχο του Μπλερ, Γκόρντον Μπράουν.
Τα βίντεο εκείνης της ημέρας δείχνουν τον Μπέρναμ, που γεννήθηκε στο Έιντρι, προάστιο του Λίβερπουλ, εμφανώς ταραγμένο και στα πρόθυρα δακρύων, πριν νεύσει καταφατικά και ψιθυρίσει «εντάξει». Αργότερα εξήγησε:
«Το ταξίδι μου μακριά από το Γουέστμινστερ ξεκίνησε εκείνη την ημέρα στο Άνφιλντ. Ήταν το σημείο καμπής της ζωής μου. Ειλικρινά, έπαψα να αγαπώ αυτόν τον κόσμο.»
Τη Δευτέρα, μετά την ανακοίνωση του Κιρ Στάρμερ ότι σκοπεύει να παραιτηθεί από πρωθυπουργός μόλις επιλεγεί ο διάδοχός του, ο 56χρονος Μπέρναμ φαίνεται πιθανό να γίνει ο επόμενος ηγέτης της χώρας.
Έπειτα από εννέα χρόνια στη θέση του δημάρχου του Μεγάλου Μάντσεστερ, βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από το ανώτατο πολιτικό αξίωμα της χώρας. Η άνοδός του βασίζεται αφενός σε μια ιδιαίτερη, σχεδόν νεανική γοητεία και αμεσότητα, αφετέρου στην υπόσχεση ότι θα είναι διαφορετικός από τους προκατόχους του: ότι θα ασκήσει μια πολιτική που κατανοεί τα κίνητρα και τις ανησυχίες όσων ζουν εκτός Λονδίνου και αισθάνονται ότι δεν ακούγονται.
Κατά την 20ή επέτειο της τραγωδίας του Χίλσμπορο — όπου 97 φίλαθλοι της Λίβερπουλ, ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου λόγω συνωστισμού το 1989 — ο Μπέρναμ εκπροσωπούσε την κυβέρνηση Μπράουν στο Άνφιλντ, το ιστορικό γήπεδο της Λίβερπουλ.
Όταν άρχισε να εκφωνεί λόγο συλλυπητηρίων στο μικρόφωνο που είχε στηθεί στον αγωνιστικό χώρο, η ομιλία του 39χρονου τότε υπουργού διακόπηκε από δυνατές και οργισμένες φωνές από τις εξέδρες, που απαιτούσαν δικαιοσύνη για τα θύματα, τα οποία είχαν χάσει τη ζωή τους χωρίς καμία δική τους ευθύνη. Διαδοχικές βρετανικές κυβερνήσεις είχαν αρνηθεί να ικανοποιήσουν τα αιτήματα για δημόσια έρευνα σχετικά με την τραγωδία.
Άντι Μπέρναμ: Άνθρωπος του λαού ή «κωλοτούμπας»;
Η εικόνα του ως «ανθρώπου του λαού» ενισχύθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19, όταν συγκρούστηκε ανοιχτά με την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την περιοχή του.
Ενώ οι επικριτές του τον χαρακτηρίζουν «Captain Flip-flop» («Καπετάνιος Κωλοτούμπας»), υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικές του θέσεις έχουν αλλάξει πολλές φορές μέσα στις δεκαετίες, άλλοι τον θεωρούν έναν πολιτικό που ακούει πραγματικά τους πολίτες.
Ο Μπέρναμ, έχει περιγράψει τα παιδικά του χρόνια στο χωριό Κάλτσεθ του Τσέσαϊρ ως «φανταστικά».
Εμπνεύστηκε να ενταχθεί στο Εργατικό Κόμμα σε ηλικία 14 ετών, αφού συγκινήθηκε από τη δραματική σειρά του BBC Boys from the Blackstuff, που πραγματευόταν τη μακροχρόνια ανεργία στο Λίβερπουλ.
Τα δύο αδέλφια του ήταν τα πρώτα μέλη της οικογένειας που πήγαν στο πανεπιστήμιο, όμως και ο ίδιος διακρίθηκε στο σχολείο και κέρδισε μια ιδιαίτερα περιζήτητη θέση για να σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Εκεί γνώρισε και τη μετέπειτα σύζυγό του, τη Μαρί-Φρανς βαν Χέιλ, που κατάγεται από την Ολλανδία.
Μετά την αποφοίτησή του μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα σε επαγγελματικά περιοδικά, όπως τα Tank World και Passenger World Management, πριν αναλάβει θέση ερευνητή στο κοινοβουλευτικό γραφείο της βουλευτού των Εργατικών Τέσα Τζόουελ.
Στη συνέχεια έγινε σύμβουλος του τότε υπουργού Πολιτισμού Κρις Σμιθ. Το 2001 εξελέγη βουλευτής της γενέτειράς του, του Λι στο Μεγάλο Μάντσεστερ.
Αρχικά υπηρέτησε ως υφυπουργός επί Τόνι Μπλερ, ενώ αργότερα εντάχθηκε στο υπουργικό συμβούλιο του Γκόρντον Μπράουν ως επικεφαλής γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών και στη συνέχεια ως υπουργός Πολιτισμού και κατόπιν Υγείας.
Οι αποτυχημένες διεκδικήσεις της ηγεσίας
Το 2010 διεκδίκησε την ηγεσία των Εργατικών προβάλλοντας το σύνθημα του «φιλόδοξου σοσιαλισμού», όμως κατετάγη τέταρτος μεταξύ πέντε υποψηφίων, χάνοντας από τον Εντ Μίλιμπαντ, ο οποίος πρότεινε μια πιο αριστερή πορεία για το κόμμα.
Όταν ο Μίλιμπαντ ηττήθηκε στις γενικές εκλογές του 2015, ο Μπέρναμ έθεσε ξανά υποψηφιότητα, αυτή τη φορά με ένα πιο κεντρώο μήνυμα που τόνιζε τη φιλικότητά του προς τις επιχειρήσεις.
Μάλιστα, ξεκίνησε την εκστρατεία του από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας λογιστικών και επαγγελματικών υπηρεσιών Ernst & Young. Όπως υποστήριξε τότε, οι επιχειρηματίες θα έπρεπε να θεωρούνται «ήρωες όσο και οι νοσηλευτές».
Ωστόσο, ηττήθηκε από τον αριστερό υποψήφιο Τζέρεμι Κόρμπιν.
Σε αντίθεση με πολλούς πολιτικούς της γενιάς του, ο Μπέρναμ αποδέχθηκε θέση στο σκιώδες υπουργικό συμβούλιο του Κόρμπιν ως υπεύθυνος για θέματα εσωτερικών υποθέσεων.
Ήταν επίσης ένας από τους λίγους που δεν παραιτήθηκαν το 2016, όταν πολλοί συνεργάτες του Κόρμπιν εγκατέλειψαν την ομάδα του θεωρώντας ότι η χλιαρή στήριξή του στην παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε στη νίκη του Brexit.
Ο Μπέρναμ αποχώρησε από την ομάδα του Κόρμπιν μόνο το 2017, για να διεκδικήσει τη θέση του πρώτου δημάρχου του Μεγάλου Μάντσεστερ.
Κέρδισε με ποσοστό άνω του 60% και επανεξελέγη το 2021 με ακόμη μεγαλύτερη διαφορά.
Κατά τη θητεία του στο Μάντσεστερ απέσπασε επαίνους για τη μεταρρύθμιση του συστήματος μεταφορών της περιοχής, επαναφέροντας τις λεωφορειακές συγκοινωνίες υπό δημόσιο έλεγχο.
Η έντονη υπεράσπιση των συμφερόντων της περιοχής — η οποία οικονομικά έχει αποδώσει καλύτερα από μεγάλο μέρος της υπόλοιπης χώρας — του χάρισε το προσωνύμιο «ο βασιλιάς του Βορρά».
Παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το ποια ακριβώς είναι σήμερα η πολιτική του ταυτότητα. Ωστόσο, μέσα στους Εργατικούς θεωρείται η καλύτερη ελπίδα του κόμματος για να ανακτήσει ψήφους τόσο από το δεξιό, αντιμεταναστευτικό Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ όσο και από τους Πράσινους στα αριστερά.
Ο ίδιος παρουσιάζει την υποψηφιότητά του ως ένα νέο «σημείο καμπής» για τη χώρα.
Με πληροφορίες από BBC και Guardian
Πηγή: in.gr
