Στις εργασίες της Υπουργικής Διάσκεψης του ΟΟΣΑ στο Παρίσι, συμμετείχε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Πιερρακάκης παρενέβη στην Ολομέλεια με θέμα “Η εξισορρόπηση των στόχων και των επιπτώσεων της βιομηχανικής πολιτικής”, ενώ συμμετείχε ως κεντρικός ομιλητής σε συνεδρία με θέμα “τη Δημοσιονομική Βιωσιμότητα και τη Βιομηχανική Πολιτική”.
Όπως επεσήμανε, μεταξύ άλλων, “η ρήτρα διαφυγής δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο για στρατηγικές επενδύσεις στην Ευρώπη. Πρέπει να διαχειριστούμε τα χρήματα με χειρουργική ακρίβεια για να μεγιστοποιήσουμε το αποτέλεσμα”.
Ειδικότερα, η παρέμβαση του υπουργού στην Υπουργική Διάσκεψη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, έχει ως εξής:
“Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε πρόεδρε.
Πρώτα απ’ όλα, συγχαρητήρια στη φινλανδική προεδρία, στους συμπροέδρους και στον ΟΟΣΑ για την ένταξη αυτού του θέματος στη συζήτηση. Το να μιλάει κανείς για τη βιομηχανική πολιτική στο πρόσφατο παρελθόν ήταν, σε μεγάλο βαθμό, ένα ταμπού, αλλά σήμερα φαίνεται να αποτελεί αναγκαιότητα.
Θα ξεκινήσω προσεγγίζοντας αυτή τη συζήτηση με δύο αξιώματα. Το πρώτο είναι ότι οι Ευρωπαίοι που βρισκόμαστε σήμερα σε αυτή την αίθουσα δεν μπορούμε να προσεγγίζουμε τη συζήτηση για βιομηχανική πολιτική σε επίπεδο κράτους- μέλους ή σε εθνική βάση. Πρέπει να την προσεγγίζουμε ως Ευρωπαίοι. Και δεύτερον, το δίλημμα μεταξύ της διαχείρισης ενός κόσμου, που ανήκει σταδιακά ολοένα και περισσότερο στο παρελθόν και του κόσμου που πρέπει να διαμορφώσουμε δεν θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είναι δίλημμα.
Υπάρχουν ορισμένες αναγκαίες προϋποθέσεις για να υπάρξει μια επιτυχημένη βιομηχανική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πρώτον, η άρση των δεσμευτικών περιορισμών. Χρειαζόμαστε τις απαραίτητες δεξιότητες και υποδομές καθώς και κλίμακα, χρηματοδότηση και διάχυση- αυτό που στην Ευρώπη περιγράφουμε ως την εφαρμογή της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η οποία αποτελείται από μια σειρά πραγμάτων: από τη δυνατότητα μιας νεοφυούς επιχείρησης να αναπτυχθεί σε ευρωπαϊκή κλίμακα, έως την τραπεζική ενοποίηση, έως το να μη χρειάζεται να γίνεται η ίδια δουλειά 27 φορές από τις εθνικές κεφαλαιαγορές, αλλά να γίνεται μόνο μία.
Όλα αυτά μαζί αποτελούν την αναγκαία και ικανή συνθήκη για να μπορέσουμε να το πετύχουμε. Η απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει μια πολύ σαφής στρατηγική αντίληψη για την τεχνολογία και για το πώς πρέπει να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία.
Συμφωνώ απολύτως με όσα είπε ο γενικός γραμματέας στην αρχή, ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στους νικητές μας και στο πώς θα τους βοηθήσουμε να αναπτυχθούν περαιτέρω, κάτι που δεν είναι απαραίτητα η προσέγγιση που ακολουθούμε σήμερα. Έχουμε λοιπόν τρεις επιλογές.
Η πρώτη επιλογή είναι να δημιουργήσουμε οικοσυστήματα γύρω από τους νικητές. Για παράδειγμα, αυτό είναι που θα έπρεπε να είχαμε κάνει στην Ευρώπη με τις υποδομές 5G, γύρω από εταιρείες που έχουν ήδη παγκόσμια επιτυχία. Ωστόσο, εξακολουθούμε να έχουμε 27 αγορές τηλεπικοινωνιών και 27 διαφορετικές πολιτικές φάσματος αντί για μία. ‘Αρα χρειαζόμαστε την απαιτούμενη κλίμακα και την απαιτούμενη στρατηγική.
Η δεύτερη επιλογή είναι να δημιουργήσουμε πλεονέκτημα σε τομείς όπου χρειαζόμαστε στρατηγική αυτονομία. Αλλά αυτοί οι τομείς δεν θα πρέπει να είναι πολλοί. Το κάναμε με την Airbus. Το κάναμε με το Galileo. Δεν μπορούμε να το κάνουμε πολλές φορές. Και σε όλα τα υπόλοιπα πρέπει να συνεργαζόμαστε, να διαμορφώνουμε τις αγορές και να ρυθμίζουμε με έξυπνο και συνετό τρόπο. Επίσης, αυτό που κάνουμε βραχυπρόθεσμα για τη διαχείριση των κρίσεων πρέπει να είναι συμβατό και ευθυγραμμισμένο με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές μας φιλοδοξίες.
Το ΔΝΤ ανέφερε πρόσφατα ότι ο αντίκτυπος που βιώνει η Ευρώπη από την κρίση στη Μέση Ανατολή στον τομέα της ενέργειας είναι κατά 12% μικρότερος απ’ ό,τι θα ήταν εάν δεν είχαμε πραγματοποιήσει στρατηγικές επενδύσεις στην ενέργεια από το 2022 και μετά. ‘Αρα, πρέπει να κάνουμε περισσότερα προς αυτή την κατεύθυνση και αυτό πρέπει να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής.
Τελευταίο σημείο για να ολοκληρώσω. Η περασμένη Δευτέρα σηματοδότησε την επίσημη έναρξη της δεύτερης θητείας του γενικού μας γραμματέα, του Ματίας Κόρμαν. Θα ήθελα λοιπόν να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να συγχαρώ τον αγαπητό μου φίλο Ματίας για μια πολύ επιτυχημένη πρώτη θητεία και να σας ζητήσω να με συνοδεύσετε στην έκφραση των θερμότερων ευχών μας προς τον γενικό γραμματέα για μια ακόμη πιο επιτυχημένη δεύτερη θητεία.
Σας ευχαριστώ”.
Ενώ, η τοποθέτηση ως κεντρικού ομιλητή σε συνεδρία με τίτλο “Δημοσιονομική Βιωσιμότητα και Βιομηχανική Πολιτική”, στο περιθώριο του ΟΟΣΑ, έχει ως εξής:
“Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι προσπαθούμε να επιτύχουμε πολλούς στόχους ταυτόχρονα. Από τη μία πλευρά, επιδιώκουμε να χρηματοδοτήσουμε τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες μας και, από την άλλη, να διαχειριστούμε τις άμεσες προκλήσεις που προκύπτουν από τις διεθνείς κρίσεις, όπως αυτή που εκτυλίσσεται σήμερα στη Μέση Ανατολή. Και καλούμαστε να το πράξουμε σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος βρίσκονται σε δυσμενέστερη κατάσταση, σε σύγκριση με το 2022, όταν πραγματοποιήθηκε δηλαδή η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Επομένως, απαιτείται μια στοχευμένη και ρεαλιστική προσέγγιση. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την παροχή πρόσθετης δημοσιονομικής ευελιξίας, επεκτείνοντας την εφαρμογή της Εθνικής Ρήτρας Διαφυγής σε επενδύσεις που αφορούν την ενέργεια, την ασφάλεια και άλλους συναφείς τομείς. Η απόφαση αυτή συμβαδίζει με πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία παρουσιάστηκε στους Ευρωπαίους Υπουργούς και σύμφωνα με την οποία ο αντίκτυπος της κρίσης στη Μέση Ανατολή για την Ευρώπη είναι κατά 12% μικρότερος χάρη στις επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια σε ενεργειακές υποδομές και συστήματα ενεργειακής ασφάλειας.
Υπάρχει, λοιπόν, ένα σημαντικό δίδαγμα: οι παρεμβάσεις που υλοποιούμε σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα πρέπει να είναι συμβατές με τους μακροπρόθεσμους στόχους μας. Και ασφαλώς χρειάζεται να κατευθύνουμε τους πόρους μας με χειρουργική ακρίβεια. Αυτό ακριβώς πράξαμε στον τομέα της άμυνας. Η αρχική Εθνική Ρήτρα Διαφυγής αφορούσε την άμυνα. Ωστόσο, μπορούμε ασφαλώς να προχωρήσουμε περαιτέρω, αξιοποιώντας τις θετικές δευτερογενείς επιδράσεις που θα προκύψουν από αυτή την προσέγγιση. Η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερες κοινές προμήθειες.
Έχουμε αναμφίβολα κοινές ανάγκες στους τομείς της κυβερνοασφάλειας, της φύλαξης των συνόρων και σε μια σειρά άλλων κρίσιμων πεδίων. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα ιδιαίτερα χρήσιμο παράδειγμα των ωφελειών που μπορούμε να αποκομίσουμε όταν συγκεντρώνουμε και αξιοποιούμε από κοινού τους διαθέσιμους πόρους μας. Παράλληλα, είναι αυτονόητο ότι σε όλους αυτούς τους τομείς πρέπει να κινητοποιήσουμε και ιδιωτικά κεφάλαια, καθώς η συζήτηση δεν αφορά μόνο το πώς διαχειριζόμαστε τα δημόσια οικονομικά μας, αλλά και το πώς θα ενθαρρύνουμε τις επενδύσεις και θα κατευθύνουμε τις αποταμιεύσεις προς παραγωγικές επενδύσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Αναφέρθηκα προηγουμένως στις τηλεπικοινωνίες. Πολύ σύντομα, θα ήθελα να επισημάνω ότι εάν η Ευρώπη είχε προχωρήσει σε μία ενιαία δημοπρασία φάσματος συχνοτήτων και εάν τα σχετικά έσοδα είχαν συγκεντρωθεί και αξιοποιηθεί μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, θα είχαμε καταφέρει να δημιουργήσουμε ένα πολύ ισχυρότερο οικοσύστημα για τις ευρωπαϊκές εταιρείες τηλεπικοινωνιακών υποδομών. Μία από αυτές τις εταιρείες, μάλιστα, ήταν φινλανδική.
Δεν το πράξαμε. Και το κόστος ευκαιρίας από τη μη δημιουργία ισχυρών ευρωπαϊκών πρωταθλητών, καθώς και από τη μη αποτελεσματική κινητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων προς αυτή την κατεύθυνση, ήταν σημαντικό.
Ας αποτελέσει αυτό ένα παράδειγμα των δυνατοτήτων που έχουμε όταν σχεδιάζουμε πολιτικές με στόχο το μέγιστο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, αξιοποιώντας τόσο ιδιωτικά όσο και δημόσια κεφάλαια σε τομείς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής καινοτομίας και ανταποκρίνονται στις μακροπρόθεσμες επενδυτικές μας επιδιώξεις. Η επίτευξη αυτού του στόχου είναι απολύτως εφικτή”.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
Πηγή: capital.gr
