Τρέχει να προλάβει η κυβέρνηση ενόψει εκλογών
Η παράδοση της γέφυρας στο Αλυγαρόρεμα του Βόλου εντάσσεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό σε ένα πολυεπίπεδο εκτεταμένο πρόγραμμα αποκατάστασης σε όλους τους νομούς, έστω και με διαφορά ταχυτήτων ολοκλήρωσης έργων
Ένα χρόνο πριν από τις εθνικές κάλπες και τρία μετά το καταστροφικό πέρασμα της κακοκαιρίας Daniel από τη Θεσσαλία, η εικόνα στην περιοχή παραμένει σύνθετη και αντιφατική: από τη μία πλευρά η κυβέρνηση επιχειρεί να αναδείξει πρόοδο μέσα από συγκεκριμένα έργα και παρεμβάσεις, από την άλλη σε τοπικό επίπεδο οι κοινωνίες συνεχίζουν να βιώνουν τις συνέπειες των καθυστερήσεων και των διαρθρωτικών προβλημάτων στον πρωτογενή τομέα.
Γράφει ο Τάσος Κουρκούμπας από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 19 Απριλίου 2026
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και τα εγκαίνια της γέφυρας στο Αλυγαρορέμα την περασμένη Παρασκευή στον Βόλο, ένα έργο με σαφή συμβολική και πρακτική σημασία για την αποκατάσταση της καθημερινότητας και της οδικής σύνδεσης στην περιοχή. Η κυβέρνηση επενδύει επικοινωνιακά σε τέτοιες παρεμβάσεις, επιχειρώντας να καταδείξει ότι η Θεσσαλία «ξαναχτίζεται» με γρήγορους ρυθμούς.
«Κλείνουμε μία πληγή που είχαμε από τον Daniel» ανέφερε ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Δήμας σπεύδοντας να υπογραμμίσει την επένδυση 1,3 δισ. ευρώ για την επαναφορά της Θεσσαλίας στην κανονικότητα μέσα από παρεμβάσεις που γίνονται σε περισσότερα από σημεία σε όλη την περιοχή. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για ένα ευρύ πλέγμα παρεμβάσεων που περιλαμβάνει αποκαταστάσεις οδικών δικτύων, αντιπλημμυρικά έργα και ενίσχυση κρίσιμων υποδομών.
Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς και τις εξαγγελίες, η πραγματικότητα για πολλούς πολίτες της Θεσσαλίας παραμένει δύσκολη. Σημαντικά έργα υποδομής εξακολουθούν να βρίσκονται σε εξέλιξη, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις οι παρεμβάσεις δεν έχουν ακόμη αποδώσει το αναμενόμενο αποτέλεσμα στην καθημερινότητα και την παραγωγική δραστηριότητα.
Ιδιαίτερα στον πρωτογενή τομέα, η κατάσταση εξακολουθεί να προκαλεί έντονο προβληματισμό. Οι ζημιές από τις πλημμύρες, σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος παραγωγής και τις καθυστερήσεις σε αποζημιώσεις και αποκαταστάσεις, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον ασφυκτικής πίεσης για τους παραγωγούς. Πολλοί κάνουν λόγο για αδυναμία πλήρους επανεκκίνησης, ακόμη και τρία χρόνια μετά την καταστροφή.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η κυβέρνηση φαίνεται να «τρέχει και να μην φτάνει», επιταχύνοντας έργα και ανακοινώσεις ενόψει των εκλογών του 2027, σε μια προσπάθεια να ανακόψει τη φθορά που καταγράφεται στην περιοχή. Οι συχνές επισκέψεις κυβερνητικών στελεχών και η προβολή έργων όπως η γέφυρα σις Αλυκές εντάσσονται σε αυτή τη στρατηγική ανάκτησης της εμπιστοσύνης, η οποία στη Θεσσαλία έχει πληγεί οδηγώντας στην μεγαλύτερη δημοσκοπική καθίζηση της Νέας Δημοκρατίας στο σύνολο της επικράτειας.
Το μήνυμα άλλωστε που έδωσαν οι έντονες αγροτικές κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου σε συνδυασμό με την αδιαφορία των «γαλάζιων» Θεσσαλών στις εσωκομματικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, ήταν εκκωφαντικό για τα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό: μπορούν τα έργα που υλοποιούνται και ο αριθμός τους που επικαλείται η κυβέρνησηνα αντιστρέψουν το κλίμα δυσαρέσκειας;
Άλλωστε το ότι η Θεσσαλία έχει μετατραπεί σε μια από τις πιο απαιτητικές εκλογικές περιφέρειες για την κυβέρνηση ενόψει της επικείμενης εθνικής κάλπης, καταγράφηκε από την γλαφυρότατη ατάκα του Αχιλλέα Μπέου με φόντο την κορδέλα των εγκαινίων στο Αλυγαρόρεμα. «Αν ήμουν γυναίκα θα είχα κάνει επτά παιδιά» είπε ο δήμαρχος Βόλου αποτυπώνοντας τη δυσαρέσκεια για τους αργούς ρυθμούς έγκρισης και υλοποίησης των έργων.
Ο χάρτης των έργων
Η παράδοση της γέφυρας στο Αλυγαρόρεμα δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο έργο, αλλά εντάσσεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό σε ένα πολυεπίπεδο και γεωγραφικά εκτεταμένο πρόγραμμα αποκατάστασης που «απλώνεται» σε όλους τους νομούς της Θεσσαλίας. Η εικόνα που διαμορφώνεται σήμερα είναι αυτή ενός τεράστιου εργοταξίου, με διαφορετικές ταχύτητες και προτεραιότητες ανά περιοχή, ανάλογα με το μέγεθος των καταστροφών, τη σημασία των υποδομών και τη δυσκολία υλοποίησης.
Ο κόμβος του θεσσαλικού δικτύου
Η Λάρισα αποτελεί τον βασικό συγκοινωνιακό της χώρας και τον παραγωγικό πυρήνα της Θεσσαλίας. Οι παρεμβάσεις εδώ αφορούν 120 σημεία με προϋπολογισμό περίπου 85 εκατ. ευρώ, αλλά έχουν στρατηγική σημασία. Προτεραιότητα είναι το φράγμα και Ενιπέα, η αποκατάσταση οδικών αξόνων σε Φάρσαλα και Κιλελέρ, οι παρεμβάσεις σε Τέμπη, Αγιά και Τύρναβο και τα έργα αποστράγγισης και αντιπλημμυρικής προστασίας στον κάμπο. Η περιοχή αντιμετωπίζει κυρίως υδραυλικά προβλήματα μεγάλης κλίμακας, καθώς: οι πλημμύρες επηρέασαν τον θεσσαλικό κάμπο, απαιτείται συνολική διαχείριση υδάτων, ενώ προωθούνται και έργα όπως φράγματα και διευθετήσεις ποταμών. Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει η αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής Λάρισας-Βόλου, έργο άνω των 180 εκατ. ευρώ.
Στο επίκεντρο η Μαγνησία
Η Μαγνησία συγκαταλέγεται στις πιο βαριά πληγείσες περιοχές, με 309 σημεία παρεμβάσεων και έργα ύψους περίπου 289 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για τον νομό όπου οι καταστροφές συνδύασαν ορεινό ανάγλυφο, έντονα υδρολογικά φαινόμενα και παράκτιες πιέσεις.
Μετά τη γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα κρίσιμα έργα είναι η η νέα γέφυρα του Ξηριά στον Αλμυρό, οι παρεμβάσεις σε Πήλιο (Ζαγορά, Νότιο Πήλιο), οι διευθετήσεις ρεμάτων και προστασίας πρανών κ.α.
Τα έργα εδώ έχουν έντονο τεχνικό χαρακτήρα, καθώς απαιτούνβαθιές θεμελιώσεις, έργα συγκράτησης εδαφώνκαι συνδυασμένες υδραυλικές παρεμβάσεις.
Η Μαγνησία λειτουργεί ως «πιλοτική» περιοχή για το μοντέλο ανθεκτικών υποδομών, με στόχο όχι απλώς την αποκατάσταση αλλά την αναβάθμιση.
Η γεμάτη «πληγές» Καρδίτσα
Η Καρδίτσα ήταν από τις περιοχές που επλήγησαν πιο δραματικά. Οι παρεμβάσεις αφορούν 257 σημεία και προϋπολογισμό περίπου 187 εκατ. ευρώ.
Βασικά έργα είναι η αποκατάσταση οδικού δικτύου σε Μουζάκι, Παλαμά και Σοφάδες, τα εργα σταθεροποίησης πρανών και αποκατάστασης καταπτώσεων και οι παρεμβάσεις σε αγροτικούς δρόμους που συνδέουν παραγωγικές περιοχές. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Καρδίτσας είναι ότιπολλά έργα βρίσκονται σε αγροτικές και ημιορεινές περιοχές, η καταστροφή του τοπικού δικτύου απομόνωσε κοινότητες, ενώ αρκετά έργα απαιτούν εκ νέου χάραξη και όχι απλή αποκατάσταση.
Στους Σοφάδες, για παράδειγμα, υλοποιούνται έργα ανάσχεσης καταπτώσεων και οδικής αποκατάστασης, που συνδυάζουν γεωτεχνικές και υδραυλικές παρεμβάσεις.
Σύνθετο πεδίο τα Τρίκαλα
Στα Τρίκαλα εντοπίζονται 241 σημεία παρέμβασης με έργα ύψους περίπου 226 εκατ. ευρώ. Ο νομός χαρακτηρίζεται από έντονο ορεινό ανάγλυφο, γεγονός που καθιστά τα έργα ιδιαίτερα απαιτητικά.
Τα οδικά έργα σε Πύλη, Μετέωρα και ορεινές κοινότητες, η αποκατάσταση υποδομών σε δύσβατες περιοχές και οι συνδέσεις με βασικούς οδικούς άξονες είναι στο πλαίσιο της επούλωσης των πληγών της θεομηνίας. Το μεγάλο έργο όμως έχει να κάνει με την ολοκλήρωση και του τελευταίου κομματιού του Ε65, στα επιμέρους τμήματα Καλαμπάκα – Οξύνεια, Οξύνεια – Αγιόφυλλο και Αγιόφυλλο – σύνδεση με την Εγνατία Οδό, τα οποία αποτελούν και το τελευταίο κομμάτι του οδικού άξονα που απομένει για να ολοκληρωθεί πλήρως ο αυτοκινητόδρομος που θα ενισχύσει τη διαπεριφερειακή συνδεσιμότητα.
Θεσσαλία δύοι ταχυτήτων
Στη συνολική εικόνα τα χρονοδιαγράμματα και το πρόγραμμα αποκατάστασης των έργων σε πανθεσσαλικό επίπεδο παρουσιάζει έντονες διαφοροποιήσεις, καθώς Λάρισα και Μαγνησία υπερτερούν σε χρόνους και κυβερνητική προτεραιότητα έναντι Τρικάλων και Καρδίτσας. Μέχρι σήμερα, έχουν ολοκληρωθεί δεκάδες έργα, ενώ στόχος είναι να φτάσουν περίπου το 70% μέχρι το καλοκαίρι του 2026, ώστε η εξέλιξη των έργων να συνδυαστεί άμεσα με τον προεκλογικό της προγραμματισμό. Ωστόσο, το εγχείρημα ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή:
ανάμεσα στην ταχύτητα και την ποιότητα,
ανάμεσα στην πολιτική πίεση και τις τεχνικές πραγματικότητες. Η αποκατάσταση της Θεσσαλίας δεν είναι ένα ενιαίο έργο, αλλά ένα μωσαϊκό παρεμβάσεων διαφορετικής φύσης και δυσκολίας
