Το λεμφοίδημα είναι μια χρόνια πάθηση που προκαλεί μη φυσιολογικό και επίμονο οίδημα στο σώμα μας. Το οίδημα εμφανίζεται συνήθως στα άκρα (χέρια και πόδια), αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί στο πρόσωπο, τον λαιμό, τον κορμό και τα γεννητικά όργανα. Η λέμφος είναι ένα υγρό που περιβάλλει τους ιστούς του σώματος και περιέχει λευκά αιμοσφαίρια, πρωτεΐνες και θρεπτικά συστατικά. Το λεμφικό μας σύστημα περιέχει λεμφαδένες και αγγεία που μεταφέρουν αυτό το υγρό και το μετακινούν στην κυκλοφορία του αίματος. Οταν προκύπτουν προβλήματα με αυτό το σύστημα μεταφοράς, μπορεί να συγκεντρωθεί υγρό στους ιστούς, οδηγώντας σε οίδημα (πρήξιμο).
Το επίμονο πρήξιμο ενθαρρύνει επίσης το σώμα μας να παράγει περισσότερο κολλαγόνο (μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στους συνδετικούς ιστούς) και λίπος, με αποτέλεσμα αυτές οι περιοχές να αισθάνονται βαριές και να φαίνονται διευρυμένες. Το πρήξιμο μπορεί να οδηγήσει σε ξηρό, παχύρρευστο ή σκασμένο δέρμα που αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης του δέρματος. Σε αντίθεση με το φυσιολογικό οίδημα, το λεμφοίδημα μπορεί να μη βελτιωθεί σημαντικά με την ανύψωση του άκρου ή με διουρητικά.
Το λεμφοίδημα εμφανίζεται όταν το λεμφικό σύστημα δεν λειτουργεί σωστά. Αυτό μπορεί να προκληθεί από ένα γενετικό ελάττωμα ή μπορεί να προκύψει από άλλη αιτία όπως ο καρκίνος (ή η θεραπεία του), ο τραυματισμός και η μόλυνση. Εάν τα αγγεία του συστήματος είναι κατεστραμμένα ή φραγμένα, το λεμφικό υγρό δεν μπορεί να κυκλοφορήσει και να στραγγίσει σωστά, οδηγώντας σε συσσώρευση υγρού.
Τα αίτια περιλαμβάνουν κληρονομικές γενετικές καταστάσεις, καρκίνο (πιο συχνά καρκίνο του μαστού), θεραπείες καρκίνου (συμπεριλαμβανομένης της ακτινοθεραπείας και της αφαίρεσης λεμφαδένων), μόλυνση, τραυματισμό, αυτοάνοσα νοσήματα, αρθρίτιδα, ορισμένα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων διαύλων ασβεστίου και ορισμένα αντιβιοτικά).
Τα συμπτώματα του λεμφοιδήματος εμφανίζονται συνήθως σταδιακά και επιπλέον του πρηξίματος, περιλαμβάνουν πόνο, δυσφορία, αίσθημα βάρους ή σφίξιμο, παχύρρευστο δέρμα, αποχρωματισμό του δέρματος και επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του δέρματος.
Το λεμφοίδημα δεν έχει αιτιολογική θεραπεία. Βοηθητικές θεραπείες, όπως άσκηση και φροντίδα της επιδερμίδας, συμβάλλουν στη διαχείριση του πόνου και του οιδήματος και στην ελαχιστοποίηση των επιπλοκών. Συνιστώνται επίσης ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής και τεχνικές αυτοφροντίδας για να μην επιδεινωθεί το λεμφοίδημα.
Ο Θάνος Δημόπουλος είναι καθηγητής Θεραπευτικής Αιματολογίας – Ογκολογίας, τ. πρύτανης του ΕΚΠΑ
Πηγή: tanea.gr


