Το να διαφωνείς με τον σύντροφό σου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η σχέση έχει πρόβλημα. Αντίθετα, η αποφυγή κάθε σύγκρουσης μπορεί να κρύβει ανασφάλειες και ανεκπλήρωτες συναισθηματικές ανάγκες.
Καμία σχέση δεν είναι τέλεια. Όσο κι αν δύο άνθρωποι αγαπιούνται, είναι φυσιολογικό να έχουν διαφορετικές απόψεις, να πληγώνουν άθελά τους ο ένας τον άλλον ή να δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν τα συναισθήματά τους. Σύμφωνα με ειδικούς στις σχέσεις, η δυνατότητα να εκφράζουμε τις ευάλωτες πλευρές μας, τις σκέψεις που μας προβληματίζουν και τις διαφωνίες μας χωρίς φόβο αποτελεί βασικό στοιχείο μιας υγιούς συντροφικής σχέσης.
Γι’ αυτό και η δήλωση «εμείς δεν διαφωνούμε ποτέ» δεν είναι απαραίτητα τόσο θετική όσο ακούγεται. Υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στο «δεν τσακωνόμαστε» και στο «δεν διαφωνούμε ποτέ». Στην πρώτη περίπτωση, το ζευγάρι μπορεί να έχει βρει έναν υγιή τρόπο να διαχειρίζεται τις διαφορές του. Στη δεύτερη, όμως, ενδέχεται ένας ή και οι δύο σύντροφοι να αποφεύγουν να εκφράσουν όσα πραγματικά σκέφτονται και αισθάνονται.
Άλλωστε, μια σχέση αποτελείται από δύο διαφορετικούς ανθρώπους, καθένας από τους οποίους έχει τις δικές του εμπειρίες, ανάγκες, συναισθήματα και αντιλήψεις. Είναι, επομένως, αναμενόμενο να προκύπτουν διαφωνίες, είτε εξαιτίας εξωτερικών συνθηκών είτε λόγω ζητημάτων που αφορούν την ίδια τη σχέση. Μια ασθένεια, η απώλεια της εργασίας, οι δυσκολίες στην ψυχική υγεία, μια παρεξήγηση ή ακόμη και μια φαινομενικά ασήμαντη διαφορά απόψεων μπορούν να προκαλέσουν ένταση. Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανιστούν όλες οι συγκρούσεις, αλλά να μάθουμε να τις διαχειριζόμαστε με τρόπο που δεν υπονομεύει τη σύνδεση του ζευγαριού.
Γιατί οι διαφωνίες είναι απαραίτητες σε μια σχέση;
Η Emily Lambert Robins, κλινική κοινωνική λειτουργός και πιστοποιημένη θεραπεύτρια σχέσεων, η οποία ειδικεύεται στη θεραπεία ζευγαριών και στη σεξουαλική θεραπεία, εξηγεί ότι μέσα από τις διαφωνίες μπορεί να αναδειχθούν ζητήματα που μέχρι τότε παρέμεναν κρυμμένα. Όπως αναφέρει, «στη θεωρία Imago αντιμετωπίζουμε τη σύγκρουση σε μια σχέση όχι ως κάτι κακό, αλλά ως μια προσπάθεια εξέλιξης που βρίσκεται σε εξέλιξη», τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ζευγαριού.
Οι συγκρούσεις συχνά φέρνουν στην επιφάνεια ανεπούλωτα τραύματα της παιδικής ηλικίας, συναισθηματικές ανάγκες που δεν έχουν ικανοποιηθεί και ασυνείδητα μοτίβα συμπεριφοράς που επαναλαμβάνουμε στις σχέσεις μας. Μέσα από την οικειότητα που αναπτύσσουμε με τον σύντροφό μας, έχουμε την ευκαιρία να αναγνωρίσουμε αυτές τις δυσκολίες και να δουλέψουμε πάνω σε αυτές.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε διαφωνία οδηγεί αυτόματα σε μια καλύτερη σχέση. Σημαίνει, όμως, ότι όταν υπάρχει διάθεση για ειλικρινή επικοινωνία, η σύγκρουση μπορεί να γίνει αφορμή για μεγαλύτερη κατανόηση και ουσιαστική αλλαγή.
Αν, αντίθετα, αποφεύγουμε συστηματικά να συζητάμε όσα μας ενοχλούν από φόβο μήπως διαταράξουμε την ηρεμία της σχέσης, στερούμε και από τους δύο τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που τους απομακρύνουν. Η σιωπή μπορεί να διατηρεί προσωρινά την ηρεμία, αλλά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει αποκατασταθεί η συναισθηματική σύνδεση.
Διαφωνία δεν σημαίνει συνεχής καβγάς
Είναι σημαντικό να ξεχωρίζουμε την υγιή διαφωνία από τους επαναλαμβανόμενους, έντονους καβγάδες. Το γεγονός ότι οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες δεν σημαίνει ότι ένα ζευγάρι πρέπει να βρίσκεται διαρκώς σε αντιπαράθεση ή να ανέχεται συμπεριφορές που προκαλούν πόνο. «Το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η σύγκρουση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο τσακώνονται τα ζευγάρια».
Πολλοί άνθρωποι μεταφέρουν στις σχέσεις τους αρνητικές συνήθειες επικοινωνίας που έχουν μάθει από την οικογένεια ή το κοινωνικό τους περιβάλλον. Η επίρριψη ευθυνών, η συνεχής κριτική, η ντροπή, οι προσβολές και οι διακοπές του συνομιλητή είναι ορισμένα παραδείγματα συμπεριφορών που δυσκολεύουν την επίλυση των διαφορών.
Όταν μια συζήτηση μετατρέπεται σε διαγωνισμό για το ποιος έχει δίκιο, οι σύντροφοι συχνά σταματούν να ακούν πραγματικά ο ένας τον άλλον. Αντί να προσπαθούν να κατανοήσουν τι κρύβεται πίσω από τα λόγια του άλλου, επικεντρώνονται στην άμυνα, στην απόδειξη της ορθότητας της δικής τους θέσης ή στην αναζήτηση του υπαίτιου. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι περισσότερη απόσταση, παρεξηγήσεις και συναισθήματα που παραμένουν άλυτα ακόμη και μετά το τέλος του καβγά. Αντίθετα, όταν οι σύντροφοι προσεγγίζουν μια διαφωνία με ενσυναίσθηση, περιέργεια και ειλικρινή διάθεση να ακούσουν ο ένας τον άλλον, μπορούν να ανακαλύψουν τι πραγματικά τους ενοχλεί και να έρθουν πιο κοντά.
Πώς μπορείτε να μετατρέψετε μια σύγκρουση σε ευκαιρία για σύνδεση;
Μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία Imago είναι ο λεγόμενος «Διάλογος Imago», μια τεχνική επικοινωνίας που δίνει έμφαση τόσο στην προσεκτική ακρόαση όσο και στην προσπάθεια κατανόησης της οπτικής του συντρόφου. Η συγκεκριμένη προσέγγιση ενθαρρύνει τους δύο ανθρώπους να εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, ενώ ο άλλος ακούει χωρίς να βιάζεται να απαντήσει, να κρίνει ή να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Στόχος δεν είναι απαραίτητα να συμφωνήσουν σε όλα, αλλά να κατανοήσουν καλύτερα ο ένας τον άλλον.
Σύμφωνα με τη Robins, η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να βοηθήσει τα ζευγάρια να μετατρέψουν τη σύγκρουση σε ουσιαστική επικοινωνία και σύνδεση. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αντί να κατηγορούμε τον σύντροφό μας, μπορούμε να περιγράφουμε πώς μας κάνει να αισθανόμαστε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. Αντί να διακόπτουμε για να αντικρούσουμε όσα ακούμε, μπορούμε να προσπαθούμε πρώτα να καταλάβουμε τι θέλει να μας πει ο άλλος. Και αντί να θεωρούμε κάθε διαφωνία απειλή για τη σχέση, μπορούμε να την αντιμετωπίζουμε ως μια ευκαιρία να αναγνωρίσουμε καλύτερα τις ανάγκες μας.
Βέβαια, η υγιής επικοινωνία δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγονται τα όρια ή να δικαιολογούνται η προσβλητική συμπεριφορά, ο εκφοβισμός και η κακοποίηση. Η ασφάλεια, ο σεβασμός και η αμοιβαιότητα παραμένουν απαραίτητες προϋποθέσεις για μια υγιή σχέση.
Πηγή: allyou.gr
