Μια αναδρομική ματιά στη ζωγραφική διαδρομή του Θανάση Γεωργαντζόπουλου προσφέρει η έκθεση «Αγέωλος», που φιλοξενείται στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο στον Βόλο έως τις 26 Οκτωβρίου, παρουσιάζοντας 35 έργα από διαφορετικές περιόδους της δημιουργίας του.
Για την έκθεση μίλησε στην εκπομπή του FORMEDIA RADIO 99.8, «Ennitime is a good time», με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη, ο γιος του ζωγράφου, Θοδωρής Γεωργαντζόπουλος, αναφερόμενος τόσο στη διαδικασία συγκέντρωσης των έργων όσο και στη φιλοσοφία με την οποία στήθηκε η παρουσίασή τους.
Ο τίτλος «Αγέωλος» παραπέμπει στο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο με το οποίο ο Θανάσης Γεωργαντζόπουλος υπέγραφε τα έργα του, ένα όνομα που προκύπτει από συνδυασμό στοιχείων του ονοματεπωνύμου του. Όπως εξήγησε ο Θοδωρής Γεωργαντζόπουλος, η προετοιμασία της αναδρομικής έκθεσης απαίτησε χρόνο και συντονισμό, καθώς «ήταν ένα μεγάλο εγχείρημα η συγκέντρωση όλων αυτών των έργων» από την οικογένεια και τους κληρονόμους.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Η έκθεση λειτουργεί σαν ένα εικαστικό λεύκωμα, μέσα από το οποίο ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει διαφορετικές φάσεις της ζωγραφικής πορείας του δημιουργού. Στόχος, ωστόσο, δεν είναι να του υποδειχθεί τι πρέπει να δει ή πώς να ερμηνεύσει τα έργα. Όπως τόνισε ο γιος του ζωγράφου, επιδίωξη είναι ο καθένας «να επιλέξει το έργο που θα τον κερδίσει και να σταθεί τον περισσότερο χρόνο μπροστά του. Το έργο που θα του μιλήσει».
Ο ίδιος απέφυγε να ξεχωρίσει κάποιο συγκεκριμένο έργο, σημειώνοντας ότι πολλά συνδέονται με προσωπικές μνήμες και βιώματα. «Δεν μπορώ να επιλέξω κάποιο, ούτε θα προϊδεάσω τον επισκέπτη», είπε χαρακτηριστικά.
Ως βασικό γνώρισμα της ζωγραφικής του Θανάση Γεωργαντζόπουλου ανέφερε την αναγνωρισιμότητα των έργων του: μια ιδιαίτερη εικαστική γραφή που επιτρέπει στον θεατή να αναγνωρίσει τον δημιουργό ακόμη και πριν δει την υπογραφή του.
Ο Θανάσης Γεωργαντζόπουλος (1945–2001), με καταγωγή από τον Αλμυρό Μαγνησίας, ανέπτυξε ένα προσωπικό ζωγραφικό ύφος με εξπρεσιονιστικές και σουρεαλιστικές αναφορές. Είκοσι πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, η έκθεση επιχειρεί να επαναφέρει το έργο του στη μνήμη των παλιότερων και να το συστήσει σε ένα νεότερο κοινό.
