Στο σύγχρονο γεωπολιτικό περιβάλλον, η κυριαρχία πάνω από το Αιγαίο δεν κρίνεται πλέον μόνο από τον αριθμό των μαχητικών αεροσκαφών ή των πλοίων επιφανείας, αλλά από τον απόλυτο έλεγχο του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των επιχειρήσεων, όπου η ικανότητα τυφλώσεως των εχθρικών ραντάρ, η υποκλοπή πληροφοριών και η προστασία των φίλιων δικτύων καθορίζουν το αποτέλεσμα πριν καν πέσει η πρώτη βολή.
Η Άγκυρα έχει επενδύσει συστηματικά στην εγχώρια ανάπτυξη συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου, δημιουργώντας μια υπολογίσιμη απειλή. Το τουρκικό σύστημα KORAL, επίγειο σύστημα παρεμβολών μεγάλης εμβέλειας, σε συνδυασμό με τα αεροσκάφη ειδικών αποστολών και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAVs) όπως τα Bayraktar TB2 και Anka, επιχειρούν να δημιουργήσουν μια ζώνη ηλεκτρονικού αποκλεισμού στο Αρχιπέλαγος. Παράλληλα, το πρόγραμμα HAVA SÖJ στοχεύει στην απόκτηση αμιγώς εγχώριων πλατφορμών stand-off παρεμβολών.
Απέναντι σε αυτή την ασύμμετρη πίεση, η Αθήνα απαντά με την ποιοτική υπεροχή των νέων της αποκτημάτων. Η έλευση των γαλλικών μαχητικών Rafale με το κορυφαίο σύστημα αυτοπροστασίας SPECTRA, η αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper με το ραντάρ AESA, καθώς και οι ψηφιακές δυνατότητες των φρεγατών Belh@rra (FDI), προσφέρουν στην Ελλάδα μια ισχυρή «ασπίδα» και ταυτόχρονα ένα φονικό «δόρυ». Τα συστήματα αυτά μπορούν να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν τις τουρκικές παρεμβολές με χειρουργική ακρίβεια.
Ωστόσο, η δυναμική φύση των απειλών απαιτεί συνεχή εγρήγορση και αναβάθμιση. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνάντηση στα μέσα Ιουλίου, επιτελών του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ), του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ) και της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης (ΔΑΥ) με εκπροσώπους ισραηλινής εταιρείας, που ειδικεύεται και σε συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου αποκτά βαρύνουσα σημασία.
Η εν λόγω ισραηλινή εταιρεία αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες στον τομέα των ηλεκτρονικών αμυντικών συστημάτων και η παρουσίαση των τεχνολογιών της στους έλληνες επιτελείς υπογραμμίζει τη στρατηγική στροφή της Ελλάδας προς την ενσωμάτωση λύσεων αιχμής, ειδικά στον τομέα των συστημάτων ISR/SIGINT (Πληροφοριών, Επιτήρησης, Αναγνώρισης και Σημάτων). Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με ένα άλλο κομβικό εξοπλιστικό πρόγραμμα: την επικείμενη απόκτηση των σύγχρονων τακτικών μεταγωγικών αεροσκαφών C-390 Millennium, που πέρα από μεταγωγικά και ιπτάμενα τάνκερ μπορούν να μετατραπούν και σε μια άλλη πλατφόρμα.
Η εισαγωγή των προηγμένων ψηφιακών δεκτών και των συστημάτων παρεμβολών της ισραηλινής εταιρείας, εάν βέβαια αποφασισθεί η απόκτησή τους και τοποθέτησή τους στα αεροσκάφη αυτά, επιτρέπει τη ριζική μετατροπή τους από απλά μεταγωγικά σε πανίσχυρες, ιπτάμενες πλατφόρμες ηλεκτρονικού πολέμου. Λόγω της ανοιχτής αρχιτεκτονικής του C-390, η ενσωμάτωση αυτής της ισραηλινής τεχνολογίας προσφέρει μοναδικές δυνατότητες stand-off επιχειρήσεων στο Αιγαίο.
Αποστολές
Ειδικότερα, τα ελληνικά C-390 θα μπορούν να εκτελούν τρεις κρίσιμες αποστολές:
- Χαρτογράφηση απειλών: Εντοπισμός και καταγραφή σε πραγματικό χρόνο όλων των εχθρικών εκπομπών ραντάρ και συστημάτων αεράμυνας (όπως οι S-400).
- Στρατηγική παρεμβολή (Jamming): Εκπομπή σημάτων υψηλής ισχύος που μπορούν να «τυφλώσουν» επίγεια συστήματα σαν το KORAL ή να διακόψουν τις επικοινωνίες των τουρκικών UAVs.
- Ιπτάμενη ομπρέλα προστασίας: Χρήση της μεγάλης ηλεκτρικής ισχύος του αεροσκάφους για την κάλυψη φίλιων σχηματισμών μαχητικών από εχθρικά αντίμετρα.
Το Αιγαίο μετατρέπεται έτσι σταδιακά σε ένα ψηφιακό πεδίο μάχης, όπου η πληροφορία είναι το πολυτιμότερο νόμισμα. Η Τουρκία ποντάρει στη μαζικότητα και την εγχώρια παραγωγή, αλλά η Ελλάδα, μέσω των έξυπνων συμμαχιών, της αγοράς πλατφορμών επόμενης γενιάς θωρακίζει το δόγμα της αποτροπής. Στον αόρατο αυτό πόλεμο, ο νικητής δεν θα είναι αυτός που θα κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο, αλλά αυτός που θα καταφέρει να επιβάλει την απόλυτη σιωπή στον αντίπαλο.
Πηγή: tanea.gr
