Η συναισθηματική απόσταση δεν δημιουργείται απαραίτητα από μια μεγάλη προδοσία.
Οι περισσότερες σχέσεις δεν τελειώνουν με μια βροντερή πόρτα που κλείνει, ούτε με ένα μεγάλο καβγά. Συχνά τελειώνουν ένα εντελώς τυχαίο βράδυ, με δύο ανθρώπους να κάθονται στον ίδιο καναπέ και να συνειδητοποιούν ότι έχουν να κάνουν μια ουσιαστική κουβέντα εδώ και εβδομάδες. Αυτός ο αθόρυβος «χωρισμός» είναι που σπάνια παίρνει τη δημοσιότητα που του αξίζει.
Η μέση ηλικία φαίνεται πως είναι το σημείο καμπής όπου οι περισσότεροι αρχίζουν να βλέπουν τη σχέση τους με άλλο μάτι. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, περισσότεροι από τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων θεωρούν ότι οι άνθρωποι επαναξιολογούν τις σχέσεις τους σε αυτή τη φάση της ζωής τους. Επιπλέον, το 77% των γυναικών και το 69% των ανδρών δήλωσαν ότι η προσωπική εξέλιξη του καθενός μπορεί, άθελά της, να δημιουργήσει απόσταση ανάμεσα στα ζευγάρια.
Όταν οι μακροχρόνιες σχέσεις φτάνουν στο τέλος τους, οι αιτίες είναι συχνά πολύ πιο απλές από όσο νομίζουμε: η σταδιακή απώλεια της συναισθηματικής σύνδεσης, η φθορά στην επικοινωνία και το γεγονός ότι οι δύο σύντροφοι απλά «μεγάλωσαν διαφορετικά». Η απιστία ή οι μεγάλες προδοσίες βρίσκονται πολύ χαμηλότερα στη σχετική λίστα.
Υπάρχει μια πολύ ανθρώπινη εξήγηση γι’ αυτό: οι άνθρωποι αλλάζουμε. Ο άνθρωπος που ερωτεύτηκες στα 28 σου δεν θα είναι ακριβώς ο ίδιος στα 48 σου, και το ίδιο ισχύει και για εσένα. Νέες δουλειές, γονείς που μεγαλώνουν, παιδιά που φεύγουν από το σπίτι, αλλαγή προτεραιοτήτων. Κάποιες φορές οι δρόμοι των δύο συντρόφων συνεχίζουν να κινούνται παράλληλα. Άλλες φορές, κοιτάζονται μετά από χρόνια και συνειδητοποιούν ότι δεν επικοινωνούν πια.
Όταν όλα δείχνουν «μια χαρά», αλλά λείπει το μαζί
Το επικίνδυνο με αυτή την απόσταση είναι ότι μπορεί να εμφανιστεί χωρίς να υπάρχει κανένα προφανές πρόβλημα. Συνεχίζετε να μιλάτε καθημερινά, κανονίζετε το φαγητό, οργανώνετε τις υποχρεώσεις, φροντίζετε τα παιδιά και θυμάστε ποιος πρέπει να καλέσει τον υδραυλικό. Ωστόσο, ο χαρακτήρας της κουβέντας έχει αλλάξει.
Τα αστεία μεταξύ σας λιγοστεύουν, η τρυφερότητα δεν βγαίνει πια αυθόρμητα και μια μέρα, έχοντας ένα ευχάριστο ή περίεργο νέο, συνειδητοποιείς ότι το μοιράστηκες πρώτα με κάποιον άλλον και όχι με τον σύντροφό σου.
Το λάθος που κάνουμε μετά από χρόνια μαζί
Δεκαετίες ερευνών από τον Δρ. John Gottman στο Gottman Institute δείχνουν ότι τα δεμένα ζευγάρια ανταποκρίνονται συνεχώς σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «προσκλήσεις για σύνδεση»), δηλαδή στις μικρές, καθημερινές προσπάθειες που κάνει ο ένας για να τραβήξει την προσοχή ή την τρυφερότητα του άλλου.
Σε μια διάσημη μελέτη του ινστιτούτου, τα ζευγάρια που παρέμειναν ευτυχισμένα μαζί μετά από έξι χρόνια ανταποκρίνονταν θετικά σε αυτές τις «προσκλήσεις» σε ποσοστό 86%. Αντίθετα, τα ζευγάρια που οδηγήθηκαν σε διαζύγιο ανταποκρίνονταν μόλις σε ποσοστό 33%.
Πώς διατηρείται η σύνδεση
Η διατήρηση της οικειότητας βασίζεται σε μικρά πράγματα που είναι εύκολο να προσπεράσουμε όταν η καθημερινότητα τρέχει με χίλια:
- Συζητάτε για κάτι παραπάνω από τις δουλειές του σπιτιού και τις υποχρεώσεις.
- Κάνετε μια ερώτηση και νοιάζεστε πραγματικά για την απάντηση.
- Γνωρίζετε ακόμη με τι έχει «κόλλημα» ο σύντροφός σας αυτή την εβδομάδα, τι τον πιέζει ή τι δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό του.
Όπως επισημαίνει ο Benjamin Watkins, ψυχοθεραπευτής και διευθυντής του Watkins Therapy Group: «Η συμβατότητα δεν είναι κάτι που τα ζευγάρια βρίσκουν μόνο στην αρχή. Είναι κάτι που συνεχίζουν να δημιουργούν και να ανανεώνουν σε όλη τη διάρκεια της σχέσης».
Πηγή: allyou.gr
