Με τα Στενά του Ορμούζ να παραμένουν κλειστά και τις ΗΠΑ να αναζητούν τον βηματισμό τους στο Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι κατέληξε με τη Βενεζουέλα στη «μεγαλύτερη πετρελαϊκή συμφωνία στην παγκόσμια ιστορία».
Σύμφωνα με όσα είπε, οι ΗΠΑ θα αναλάβουν τον πλειοψηφικό έλεγχο στην εκμετάλλευση επιβεβαιωμένων 65 δισ. βαρελιών αργού πετρελαίου και θα εξασφαλήσουν παραχωρήσεις που μπορούν να φτάσουν τα 100 χρόνια.
«Αυτή η ιστορική συναλλαγή ΥΠΕΡΔΙΠΛΑΣΙΑΖΕΙ τα αμερικανικά αποθέματα πετρελαίου, αυξάνει σημαντικά τον εφοδιασμό μας με πετρέλαιο και θα μειώσει σημαντικά τις τιμές της βενζίνης για όλους τους Αμερικανούς, για πολλά χρόνια στο μέλλον, συμβάλλοντας παράλληλα στο να συνεχίσει η Βενεζουέλα την πορεία της προς τεράστια επιτυχία και μεγάλη ευημερία. Αυτή η συναλλαγή θα ενισχύσει σημαντικά τις ήδη αναπτυσσόμενες σχέσεις μεταξύ της Βενεζουέλας και των Ηνωμένων Πολιτειών!», έγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο Truth Social.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται την ώρα που η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενη δυσαρέσκεια στις ΗΠΑ για τις αυξημένες τιμές βενζίνης και ντίζελ και ενώ πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου όπου οι Ρεπουμπλικανοί κινδυνεύουν να χάσουν τον έλεγχο της Γερουσίας και του Κογκρέσου.
Αμερικανός αξιωματούχος του Λευκού Οίκου ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ κερδίζουν με τη συμφωνία το 55% της «πραγματικής παραγωγής μιας νέας ιδιωτικής κοινοπραξίας» και αποκτούν τη δυνατότητα προμήθειας πετρελαίου σε τιμή κόστους.
Ο “έμπειρος” ιδιωτικός φορέας εκμετάλλευσης στη Βενεζουέλα που θα συμμετάσχει στην εν λόγω κοινοπραξία δεν κατονομάζεται όπως και πολλά άλλα στοιχεία, καθώς δεν έχει κυκλοφορήσει το σχέδιο της συμφωνίας.
«Δεν είναι αγορά. Μας δίνουν μετοχές. Είναι ένα είδος εταιρικής συναλλαγής όπου οι ΗΠΑ έχουν μετοχές στις εταιρείες», δήλωσε ακόμα μια αμερικανική κυβερνητική πηγή στο Axios για το νέο ντιλ.
Με το πιστόλι στον κρόταφο
Ο Μάρκο Ρούμπιο που διαπραγματεύτηκε τη συμφωνία με την πρόεδρο, Ντέλσι Ροντρίγκες, δήλωσε ότι «θα αποφέρει σχεδόν 100 δισ. δολάρια σε ιδιωτικές επενδύσεις στη Βενεζουέλα» και έτσι το Καράκας θα έχει τη δυνατότητα να «ανασυγκροτήσει την οικονομία» της χώρας.
Μια πηγή κοντά στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας δήλωσε ότι «έχει επιτευχθεί μια σημαντική συμφωνία για τη θέσπιση του πλαισίου επιχειρησιακής διαχείρισης για 17-21 πετρελαιοπηγές, η οποία περιλαμβάνει σημαντική επένδυση σε γεωτρύπανα για την ενίσχυση της παραγωγής πετρελαίου».
Χτυπημένη από την οικονομική κρίση αλλά και από τους φονικούς σεισμούς του προηγούμενου μήνα, η Βενεζουέλα βρίσκεται υπό ένα ιδιότυπο καθεστώς ξένης κυριαρχίας. Η επίθεση των ΗΠΑ στη χώρα τον περασμένο Ιανουάριο και η απαγωγή του προέδρου της Νικολάς Μαδούρο, δεν είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρρευση της κυβέρνησης αλλά την παραμονή της στην εξουσία υπό τον ανοιχτό εκβιασμό της Ουάσιγκτον.
Η πρώην αντιπρόεδρος, Ντέλσι Ροντρίγκες, έγινε πρόεδρος στη θέση του Μαδούρο υπό την απειλή ότι θα έχει την ίδια τύχη εάν δεν συμμορφωθεί στις απαιτήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης.
«Αυτή η πρωτοβουλία είναι αποτέλεσμα της ενίσχυσης των σχέσεων μεταξύ Βενεζουέλας και Ηνωμένων Πολιτειών και θα διευκολύνει μια σημαντική ροή επενδύσεων που αποσκοπούν στην ανάκτηση και ανασυγκρότηση στρατηγικών υποδομών για την ανάπτυξη της βιομηχανίας υδρογονανθράκων», δήλωσε η Ροντρίγκες για τη συμφωνία και είπε ότι τα έργα μπορεί να αποφέρουν έως και 209 δισ. δολάρια σε φόρους.
Το δόγμα Ντονρόε, η Κίνα και τα μεγάλα αποθέματα της Βενεζουέλας
Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη, που ανέρχονται σε πάνω από 300 δισ. δολάρια. Η κυβέρνηση Τραμπ δεν έκρυψε ότι ο λόγος της επέμβασης του Ιανουαρίου ήταν ο έλεγχος των καυσίμων της χώρας με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να ανακηρύσσει το δόγμα Ντονρόε (από τη σύμπτυξη των ονομάτων των προέδρων Μονρόε και Τραμπ), που μεταφράζεται ως τον απόλυτο έλεγχο της Ουάσιγκτον σε όλη την αμερικανική ήπειρο.
Η επεκτατική – γκανγκστερικού τύπου- πολιτική του Τραμπ, όπως χαρακτηριστικά ξεδιπλώνεται στη Βενεζουέλα, στοχεύει αφενός στην ενεργειακή εξασφάλιση των ΗΠΑ. Αφετέρου στέλνει μήνυμα στην Κίνα, τον νούμερο ένα ανταγωνιστή, να κρατηθεί μακριά από τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, όπου είχε διεισδύσει οικονομικά και εμπορικά τα τελευταία χρόνια.
Μάλιστα δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών ανέφεραν ότι κάποια από τα παραγωγικά κοιτάσματα που περνούν στον έλεγχο των ΗΠΑ, τα εκμεταλλεύονταν προηγουμένως το Πεκίνο.
Με το ντιλ αυτό οι ΗΠΑ μπορούν να ενισχύσουν τα στρατηγικά πετρελαϊκά αποθέματά τους, ενώ αναφέρεται ακόμα ότι μπορεί να καλύψουν και τις ανάγκες του στρατού, τη στιγμή μάλιστα που η ενεργειακή ανασφάλεια εντείνεται παγκόσμια και εξαιτίας της κρίσης στο Ορμούζ.
Οι καρποί της συμφωνίας θα αργήσουν
Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα αυτής της «συμφωνίας» – ή του εκβιασμού – θα αργήσουν να φανούν, εάν τελικά φανούν.
Πρακτικά η επιτυχία θα κριθεί όχι από το πόσο πετρέλαιο υπάρχει κάτω από το έδαφος, αλλά από το εάν αυτό μπορεί να εξαχθεί, πότε και με τι κόστος, επισημαίνει το Bloomberg που μιλά για παγίδες στη «συμφωνία» που ανακοίνωσε ο Τραμπ.
Παρά τα μεγάλα αποθέματά της, η Βενεζουέλα καταφέρνει να εξάγει ένα πολύ μικρό αριθμό βαρελιών καθώς αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα υποδομής, υποεπένδυσης, χαμηλής παραγωγικότητας.
Τον Ιούλιο η παραγωγή έφτασε στα 1,16 εκατ. βαρέλια ημερησίως, λιγότερο από το μισό σε σχέση με μία δεκαετία νωρίτερα. Αλλά και η αξιοποίηση του εξαιρετικά βαριού αργού πετρελαίου της χώρας απαιτεί εξειδικευμένες και δαπανηρές εγκαταστάσεις επεξεργασίας.
Η αμερικανική Chevron δεν έφυγε ποτέ από τη Βενεζουέλα παρά τις κυρώσεις των ΗΠΑ, αλλά είναι ζητούμενο εάν άλλες αμερικανικές εταιρείες θα σπεύσουν να επενδύσουν όταν μάλιστα είχαν εκφράσει επιφυλάξεις στις σχετικές προσκλήσεις του Τραμπ τον περασμένο Ιανουάριο.
Η παραγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας θα μπορούσε να ανακάμψει υπό κατάλληλες πολιτικές, νομικές, φορολογικές και λειτουργικές συνθήκες.
Σε ένα σενάριο μέτριας ανάπτυξης η παραγωγή θα μπορούσε να φτάσει σε 1,5 εκατ. βαρέλια έως το 2028.
Σε ένα σενάριο σημαντικής ανάπτυξης θα μπορούσε να προσεγγίσει τα 3 εκατ. βαρέλια έως το 2035
Ασταθές περιβάλλον
Η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Βενεζουέλας θα χρειαστεί γενναίες επενδύσεις τόσο στην παραγωγή όσο και στις υποδομές αποθήκευσης και μεταφοράς και οι εταιρείες σταθμίζουν και άλλους παράγοντες για να προχωρήσουν σε τόσο μεγάλα ανοίγματα.
Μπορεί οι παραχωρήσεις να έχουν διάρκεια 100 ετών, αλλά οι πολιτικοί κύκλοι είναι πολύ πιο σύντομοι. Η Βενεζουέλα δε, απέχει πολύ από οποιαδήποτε «πολιτική σταθερότητα» καθώς η κυβέρνηση επιβιώνει προς το παρόν με τακτικές επί συσχετισμών, ενώ η αναταραχή είναι στην ημερήσια διάταξη όταν μία ξένη δύναμη αρχικά αρπάζει τον πρόεδρο της χώρας και στη συνέχεια βάζει χέρι στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της.
Είναι λογικό οι εταιρείες που θα κληθούν να επενδύσουν, να αμφιβάλουν για τη βιωσιμότητα μια συμφωνίας που υπογράφεται με την απειλή του όπλου, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι τελικά δεν θα προχωρήσουν.
Οι όροι της συμφωνίας, όταν κυκλοφορήσουν, μπορεί να θέσουν σε αμφισβήτηση και τη νομιμότητα της Ροντρίγκες καθώς ήδη τμήματα της αντιπολίτευσης θέτουν ζήτημα αντισυνταγματικότητας αναφορικά με τη δικαιοδοσία που έχει η κυβέρνηση να υπογράφει συμφωνίες παραχώρησης των αποθεμάτων πετρελαίου της χώρας.
Πηγή: in.gr
