Του Τάσου Δασόπουλου
Εκτός από το άμεσο όφελος των 2,6 δισ. ευρώ σε τόκους και τη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, η πρόωρη αποπληρωμή μέρους του δανείου προς την Ευρωζώνη και των δανείων προς τον EFSF, με συνολικά 13 δισ. ευρώ, έχει τριπλό αλλά και κρυφό κέρδος.
Το πρώτο κέρδος είναι να αφαιρέσει σταδιακά το premium, που υπολογίζεται με τα σημερινά δεδομένα στο 0,3%, το οποίο πληρώνει σήμερα χωρίς να ομολογείται η Ελλάδα σε όλες τις διάρκειες των τίτλων, απλώς και μόνο επειδή είναι μία από τις πλέον υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης. Αυτή είναι και η έννοια του στόχου που έχει θέσει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, να είμαστε έως το τέλος του 2030 το τέταρτο υψηλότερο χρέος της Ε.Ε. και μέχρι και το 2035 το ελληνικό χρέος να έχει αποκλιμακωθεί κάτω από το 100% του ΑΕΠ. Η μείωση του χρέους κάτω από το 100% του ΑΕΠ θα αποτελέσει για την Ελλάδα ορόσημο, αφού θα μειωθεί δραστικά το λεγόμενο “ρίσκο χώρας”. Εντός της Ε.Ε., με βάση τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες, η Ελλάδα θα απαλλαγεί από την υποχρέωση να διατηρεί υψηλά ταμειακά διαθέσιμα, ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα αυξηθεί σε καμία περίπτωση το έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ.
Προστασία για τις δύσκολες μέρες
Το δεύτερο κέρδος θα είναι ότι, προϊόντος του χρόνου, η Ελλάδα θα μπορεί να σταθεί στις αγορές χωρίς την “ασφάλεια” των δανείων του “επίσημου” τομέα. Σήμερα τα 2/3 του χρέους, περίπου 220 δισ. ευρώ, είναι τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από την Ευρώπη από το 1ο, το 2ο και το 3ο Μνημόνιο. Όλα τους, μετά την αναδιάρθρωση που έγινε, είναι κλειδωμένα σε σταθερά χαμηλά επιτόκια. Τα μισά από αυτά θα έχουν αποπληρωθεί μέχρι και το τέλος του 2030. Η αποπληρωμή του χρέους αυτού θα σημάνει τη μεγάλη αύξηση της έκθεσης του ελληνικού χρέους στις αγορές, η οποία θα πρέπει να επανέλθει σε μια κανονικότητα όπου η χώρα θα χρωστάει σχεδόν αποκλειστικά στις αγορές. Το 2030 θα είναι έτος στο οποίο Ελλάδα θα χρωστά πάνω από 150 δισ. ευρώ στις αγορές. Για να μπορέσει η χώρα να σταθεί χωρίς να γυρίσει στον φαύλο κύκλο του 2010, που την έβαλε στην πολυετή δημοσιονομική κρίση, θα πρέπει να σβήσει όλα τα “γκρίζα” σημεία, τα οποία θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια νέα κρίση χρέους. Ένας από τους παράγοντες για τους οποίους υπάρχει μέριμνα σήμερα είναι η εξωστρέφεια της οικονομίας τόσο στο κοινό των επενδυτών όσο και στους οίκους αξιολόγησης, από τους οποίους αναμένουμε να αναβαθμίσουν την Ελλάδα στη βαθμίδα “Α” μέχρι και το τέλος του 2029, ώστε και οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων να σταθεροποιηθούν στα σημερινά επίπεδα της Πορτογαλίας ή και λίγο χαμηλότερα.
Εξομάλυνση πληρωμών μετά το 2038
Τέλος, ένας από τους λόγους για τους οποίους γίνεται η πρόωρη αποπληρωμή του χρέους είναι η εξομάλυνση των πληρωμών εξυπηρέτησης του χρέους στο εγγύς μέλλον. Με βάση το χρονοδιάγραμμα λήξεων του δημόσιου χρέους, από το 2023 μέχρι και το 2038 το ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να αποπληρώσει συνολικές υποχρεώσεις χρέους ύψους 75 δισ. ευρώ. Ειδικότερα, το 2033 θα πρέπει να αποπληρωθούν 17 δισ. ευρώ, το 2034 11 δισ. ευρώ, το 2035 15 δισ. ευρώ, το 2036 10 δισ. ευρώ, το 2037 13 δισ. ευρώ και το 2038 11 δισ. ευρώ.
Όλες οι υποχρεώσεις αφορούν χρέη προς τον λεγόμενο “επίσημο” τομέα, και ειδικότερα τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς από τους οποίους έχει δανειστεί η Ελλάδα σε καθένα από τα τρία προγράμματα διάσωσης της οικονομίας. Μέρος του χρέους αφορά το διμερές δάνειο των 52,9 δισ. ευρώ με τις χώρες της Ευρωζώνης, τα 90 δισ. ευρώ που πήραμε το 2012 από τον EFSF μπαίνοντας στο δεύτερο Μνημόνιο και τις πρώτες πληρωμές για τα δάνεια των 86 δισ. ευρώ από τον ESM, όταν η Ελλάδα μπήκε στο τρίτο και τελευταίο Μνημόνιο.
Πηγή: capital.gr
