Νομίζουμε ότι είναι green flag, αλλά στην πραγματικότητα οδηγούν στον χωρισμό.
Οι ειδικοί προειδοποιούν: το «δεν με πειράζει» μπορεί να μοιάζει με ένδειξη χαλαρότητας και easy-going προσωπικότητας, στην πραγματικότητα όμως μεταφέρει όλο το βάρος των αποφάσεων στον σύντροφό σου και, με τον καιρό, δημιουργεί εκνευρισμό και απογοήτευση.
Το «δεν με πειράζει» είναι ίσως μία από τις πιο παθητικά επιθετικές φράσεις που μπορείς να πεις στον σύντροφό σου. Και το πιο πιθανό είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που τη χρησιμοποιούν δεν το αντιλαμβάνονται καν.
Η φράση εμφανίζεται συνεχώς στην καθημερινότητα ενός ζευγαριού: τι θα φάμε για βράδυ, πού θα πάμε διακοπές, τι θα δούμε στην τηλεόραση. Εκ πρώτης όψεως δείχνει ότι είσαι ευέλικτος και ότι δεν έχεις ιδιαίτερες απαιτήσεις. Στην πράξη, όμως, μπορεί να σημαίνει ότι αφήνεις όλο το γνωστικό βάρος της απόφασης στον άλλον, ενώ εσύ απλώς απέχεις.
Η ειδικός στις σχέσεις και σύμβουλος ζευγαριών Ness Cooper εξηγεί ότι αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αποτελεί μορφή «weaponized incompetence», δηλαδή μιας κατάστασης όπου ο ένας σύντροφος εμφανίζεται αβοήθητος ή αδιάφορος, με αποτέλεσμα ο άλλος να αναλαμβάνει τελικά τη δουλειά.
«Όλα τα ζευγάρια μπορεί να πέσουν σε αυτό το μοτίβο κάποια στιγμή». Το πρόβλημα αρχίζει όταν γίνεται συνήθεια, καθώς μπορεί να οδηγήσει τον έναν σύντροφο σε απομάκρυνση, εκνευρισμό και τελικά συσσωρευμένη δυσαρέσκεια.
Όταν το «δεν με πειράζει» γίνεται συνήθεια
Όπως εξηγεί ο ψυχοθεραπευτής Lee Phillips, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: ο ένας σύντροφος μεταφέρει την ευθύνη στον άλλον, εκείνος αναλαμβάνει τη δουλειά και, έτσι, την επόμενη φορά είναι ακόμη πιο πιθανό να κάνει το ίδιο.
Με τον καιρό, ολόκληρες κατηγορίες αποφάσεων μπορεί να περάσουν μόνιμα στα χέρια του ενός ανθρώπου – από το τι θα φάτε και πού θα πάτε μέχρι το πότε θα κλείσετε τις διακοπές ή ποιο πρόγραμμα θα δείτε το βράδυ. Και το παράδοξο είναι ότι κανείς δεν θυμάται πώς ακριβώς συνέβη αυτό.
Δεν είναι τόσο αθώο όσο ακούγεται
Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι το λεγόμενο mental load, δηλαδή όλο εκείνο το αόρατο γνωστικό φορτίο που απαιτείται για να οργανωθεί η καθημερινότητα.
Μια μελέτη του 2024 διαπίστωσε ότι οι μητέρες αναλάμβαναν σχεδόν το 73% της γνωστικής εργασίας του νοικοκυριού, με τους ερευνητές να συνδέουν αυτό το φορτίο με burnout, κατάθλιψη και επιδείνωση της σωματικής υγείας. Μία απόφαση για το βραδινό δεν είναι φυσικά κάτι τρομερό. Δέκα χρόνια, όμως, αποφάσεων που παίρνει πάντα μόνο ο ένας επειδή ο άλλος «δεν έχει πρόβλημα με τίποτα» μπορούν να γίνουν εξαντλητικά.
Όπως το έθεσε χαρακτηριστικά μια καλεσμένη στο podcast Subway Takes: όταν κάποιος σε ρωτάει τι θέλεις και απαντάς «δεν με νοιάζει», δεν είσαι απαραίτητα ο εύκολος και χαλαρός σύντροφος που νομίζεις. Ο πραγματικά ευέλικτος άνθρωπος μπορεί απλώς να πάρει μια απόφαση. Αντίθετα, εκείνος που λέει «δεν με νοιάζει» και το εννοεί, κάνει και πάλι μια επιλογή: επιλέγει να μην επιλέξει και αφήνει τον άλλον να αναλάβει όλη τη διαδικασία.
Φυσικά, δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι το κάνουν έχουν κακή πρόθεση. Για κάποιους ανθρώπους, η αποφυγή σύγκρουσης είναι σχεδόν τρόπος ζωής. Μπορεί να έχουν μεγαλώσει σε οικογένειες όπου ήταν πιο εύκολο να υποχωρούν παρά να εκφράζουν αυτό που θέλουν. Όμως οι καλές προθέσεις δεν αναιρούν το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ότι ο ένας από τους δύο κουράζεται να αποφασίζει για λογαριασμό και των δύο.
Πηγή: allyou.gr
