Χωρίς επίσημα παραστατικά και γραπτές συμφωνίες δεν θεμελιώνονται απαιτήσεις έναντι του δημοσίου, σύμφωνα με απόφαση που αφορά εργασίες της περιόδου 2015-2016
«Φρένο» στις οικονομικές διεκδικήσεις ιδιώτη εργολάβου έβαλε το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Λάρισας. Η υπόθεση αφορούσε προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας χωματουργικών εργασιών κατά Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης, από την οποία ο ιδιώτης διεκδικούσε συνολικά 160.650 ευρώ, συν 38.556 ευρώ για ΦΠΑ και τους νόμιμους τόκους.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ιδιωτικής εταιρείας, την περίοδο 2015–2019 ανέλαβε και εκτέλεσε πλήθος εργασιών για να αποκατασταθούν βλάβες στα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Οι εργασίες αυτές περιλάμβαναν εκσκαφές ορυγμάτων, αποξηλώσεις και αντικαταστάσεις αγωγών, μεταφορές υλικών (μπάζα), καθώς και φόρτωση λυματολάσπης στη Μονάδα Επεξεργασίας Λυμάτων. Για τις ανάγκες αυτές χρησιμοποιήθηκαν φορτωτές, εκσκαφείς, τσαπάκια και ανατρεπόμενα φορτηγά της εταιρείας.
Η εταιρεία υποστήριξε ότι οι αναθέσεις γίνονταν προφορικά από τη διοίκηση και τα στελέχη της δημοτικής επιχείρησης, λόγω του έκτακτου και κατεπείγοντος χαρακτήρα των ζημιών στο δίκτυο, προκειμένου να προστατευθεί η δημόσια υγεία. Από την πλευρά της, η δημοτική επιχείρηση αρνήθηκε την αγωγή, υποστηρίζοντας ότι δεν αποδεικνύεται καμία ανάθεση, ούτε η εκτέλεση των επίμαχων εργασιών.
Διοικητικό Εφετείο Λάρισας: Η απόφαση
Για την πρώτη διετία, η οποία αφορά το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως τις 4 Αυγούστου 2016 και διεκδικούμενα ποσά ύψους περίπου 50.000 ευρώ, το Δικαστήριο απέρριψε πλήρως τις απαιτήσεις του εργολάβου. Ο βασικός λόγος ήταν ότι η εταιρεία δεν παρουσίασε επίσημα διοικητικά έγγραφα, αποφάσεις αναθέσεων ή πρωτόκολλα παραλαβής από τα αρμόδια όργανα της δημοτικής επιχείρησης που να πιστοποιούν ότι οι εργασίες πράγματι ζητήθηκαν και εκτελέστηκαν.
Παράλληλα, το Δικαστήριο έκρινε ότι εκ των υστέρων βεβαιώσεις υπαλλήλων, ιδιωτικά σημειώματα ή ημερολόγια εργασιών που συντάχθηκαν ειδικά για τις ανάγκες της δίκης δεν συνιστούν νόμιμα αποδεικτικά μέσα. Ακόμη και οι καταθέσεις μαρτύρων κρίθηκαν ανεπαρκείς, εφόσον δεν συνοδεύονταν από επίσημα παραστατικά της υπηρεσίας.
Σε ό,τι αφορά τις μεγαλύτερες εργασίες (όπως εκείνες στη Μονάδα Επεξεργασίας Λυμάτων), όπου η απουσία γραπτής σύμβασης συνεπάγεται πλήρη ακυρότητα της συμφωνίας, το αίτημα πληρωμής απορρίφθηκε επίσης, καθώς δεν αποδείχθηκε με έγγραφα το ακριβές μέγεθος των εργασιών και το πραγματικό όφελος της επιχείρησης.
Σχετικά με τις υπόλοιπες αξιώσεις, που αφορούν το διάστημα από τον Αύγουστο του 2016 έως το τέλος του 2019, το Δικαστήριο ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης. Επειδή σε εκείνο το σημείο άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο για τις δημόσιες συμβάσεις, διατάχθηκε ο χωρισμός της υπόθεσης και δόθηκε προθεσμία 30 ημερών στην εταιρεία να καταθέσει νέο αυτοτελές δικόγραφο, ώστε η περίοδος αυτή να εξεταστεί σε νέα δικάσιμο.
πηγή: dikastiko.gr
