Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, που αποφάσισε να μην «ξεθάψει» από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, έκρινε ότι οι αιτήσεις του πρώην υπουργού Χρήστου Σπίρτζη και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη δεν εισφέρουν νέα ουσιώδη στοιχεία, αλλά ζητούν ουσιαστικά νέα αξιολόγηση υλικού που έχει ήδη ερευνηθεί.
Διαβάστε ολόκληρο το σκεπτικό του εισαγγελέα για την απόρριψη της αίτησης του πρώην υπουργού Χρήστου Σπίρτζη και του Θανάση Κουκάκη.
Αιτιολογία απόριψης αίτησης Χρ. Σπίρτζη:
Η από 7-5-2026 αίτηση του Χρήστου Σπίρτζη, με την οποία ζητούσε την, κατ’ άρθρο 43 παρ. 6 ΚΠΔ, ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας, επί της οποίας εκδόθηκαν τα από 25-7-2024 και 7-1-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση απορρίφθηκε, καθόσον κρίθηκε ότι δεν ανεφάνησαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία, ούτε έγινε επίκληση τέτοιων, ώστε να δικαιολογείται η επανεξέταση της υπόθεσης.
Ειδικότερα κρίθηκε ότι, από την εκτίμηση και μόνο του περιεχομένου της αίτησης, προκύπτει με σαφήνεια ότι με αυτήν δεν γίνεται επίκληση νέων πραγματικών περιστατικών ή στοιχείων, ούτε προσκομίζονται ή αναφαίνονται τέτοια, τα οποία να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης, αλλά αντίθετα, με την κρινόμενη αίτηση, προσκομίζονται ως νέα στοιχεία τρία μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με τον ισχυρισμό ότι αυτά υπήρχαν «κατά το χρόνο επίθεσης αλλά ακόμη και σήμερα» στη συσκευή του κινητού τηλεφώνου του αιτούντα, τα οποία όμως μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που αφορούν: α) τις διαπραγματεύσεις για την μεταβολή του νομικού καθεστώτος σε σχέση με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), β) την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας, από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), και γ) τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι, αναφορικά με την εγκαθίδρυση νέας γραμμής αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας, αποτέλεσαν ήδη αντικείμενο έρευνας και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, με την από 27-4-2026 Πράξη του, αφού εξέτασε αυτά και όλα γενικά τα στοιχεία της δικογραφίας, έκρινε ότι «εν προκειμένω, δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης, από το Αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επανεξέτασης της σχετικής υπόθεσης της δικογραφίας προκαταρκτικής εξέτασης, επί της οποίας εκδόθηκαν τα, από 25-07-2024 και 07-01-2025, πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση, διότι τα στοιχεία, που εν προκειμένω εισφέρονται και των οποίων γίνεται επίκληση, δεν συνιστούν νέα στοιχεία, κατ’ άρθρο 43 § 6 ΚΠΔ, ικανά, κατά την κρίση μας, να δικαιολογήσουν την επανεξέταση της υπόθεσης, ενόψει του ότι η σχετική υπόθεση διερευνήθηκε πλήρως, όπως προκύπτει από το σύνολο των εξετασθέντων αποδεικτικών μέσων».
Με την απορριφθείσα αίτηση ζητούνταν επί της ουσίας επανεξέταση της υπόθεσης, νέα δηλαδή ουσιαστική και ποινική αξιολόγηση όσων ήδη διερευνήθηκαν, αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025, πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς να προσκομίζονται νέα στοιχεία, τα οποία δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε έγινε επίκληση τέτοιων, αλλά ζητούνταν να γίνει διαφορετική εκτίμηση και αξιολόγηση του ήδη γνωστού και αξιολογηθέντος αποδεικτικού υλικού, αίτημα το οποίο δεν είναι νόμιμο, καθόσον το οιονεί δεδικασμένο, που δεσμευτικά προκύπτει από τις παραπάνω πράξεις του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, διότι δεν διαπιστώνονται νέα πραγματικά περιστατικά, ούτε αναδεικνύονται νέα μη αξιολογηθέντα ήδη στοιχεία, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, ώστε να δικαιολογείται η επανεξέταση της υπόθεσης.
Για τις αιτήσεις Κουκάκη:
Οι από 4-6-2026 και 14-7-2026 αιτήσεις του Αθανασίου Κουκάκη, με τις οποίες ζητούσε:
i. την, κατ’ άρθρο 43 παρ. 6 ΚΠΔ, ανάσυρση της δικογραφίας, κατά το μέρος που αυτή τέθηκε στο αρχείο κατ’ άρθρο 43 παρ. 4 ΚΠΔ, με τα από 25-7-2024 και 7-1-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και
ii. τη διενέργεια περαιτέρω προκαταρκτικής εξέτασης, με τη λήψη μαρτυρικών καταθέσεων των αναφερόμενων στις κρινόμενες αιτήσεις προσώπων και τη διενέργεια και άλλων ανακριτικών πράξεων, απορρίφθηκαν, καθόσον κρίθηκε ότι δεν ανεφάνησαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία, που να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης και ότι τα επικαλούμενα από τον αιτούντα ως νέα στοιχεία, ουδόλως συνιστούν τέτοια, κατά την έννοια του νόμου, αλλά επανάληψη ισχυρισμών που ήδη έχουν εξεταστεί, αξιολογηθεί και κριθεί και επομένως το οιονεί δεδικασμένο, που δεσμευτικά προκύπτει από τις παραπάνω πράξεις του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο.
Περαιτέρω κρίθηκε ότι, σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι τελέστηκε κατασκοπεία, γεγονός που κρίθηκε ότι δεν συμβαίνει εν προκειμένω, οι προτεινόμενοι να εξεταστούν ως μάρτυρες είναι, κατά τον ίδιο τον αιτούντα, οι δράστες αυτής (κατασκοπείας) και η οποιαδήποτε σχετική μαρτυρική τους κατάθεση, που θα λαμβανόταν στο στάδιο αυτό, θα ετίθετο στη συνέχεια εκτός δικογραφίας και δεν θα λαμβανόταν υπόψη σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο δικονομικό στάδιο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 244 παρ. 3 ΚΠΔ και ότι η αναφερόμενη στην πρώτη αίτηση δημοσιευθείσα δήλωση του κηρυχθέντος ως ενόχου με την παραπάνω πρωτοβάθμια απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, Ταλ Ντίλιαν ότι: «πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους. Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα», όπως και τα αναφερόμενα στην αγωγή, που ο ίδιος (Ταλ Ντίλιαν) κατέθεσε, ενώπιον των αρμοδίων δικαστικών αρχών του Ισραήλ, σε βάρος του αιτούντα, ασφαλώς και δεν συνιστούν νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό ή στοιχείο, κατά την έννοια του νόμου, που να δικαιολογεί την επανεξέταση της υπόθεσης, αφού δεν αναφέρεται στην εν λόγω δήλωση ή στην αγωγή ότι το εν λόγω λογισμικό πωλήθηκε από τον ίδιο (Ταλ Ντίλιαν) ή εταιρεία συμφερόντων του σε οποιαδήποτε ελληνική κρατική υπηρεσία, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο αιτών, αλλά ότι τέτοια πώληση, που ο αιτών ισχυρίζεται ότι έλαβε χώρα, θα ήταν νόμιμη. Άλλωστε, εκτός των άλλων, ο ίδιος (Ταλ Ντίλιαν), ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ισχυρίστηκε ότι «ποτέ δεν έχει έρθει αυτό το λογισμικό στη χώρα. Και δεν έχει έρθει γιατί ποτέ δεν πουλήθηκε από την Intellexa S.A. ή από εταιρείες οι οποίες ο Ντίλιαν ελέγχει».
Πηγή: in.gr
